ଯେତେବେଳେ ପରଶୁରାମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଖିଲେ, ସେ କହିଲେ—"ତୁମେ ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଚାପିବାରେ ଯେପରି ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଲ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, କାରଣ ତୁମର ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପାରାକ୍ରମକୁ ପରୀକ୍ଷା କରିବାକୁ ମୋର ଇଚ୍ଛା।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ଦଶରଥ ମୁଣ୍ଡ ନିମ୍ନ କରି, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ—"ଭାର୍ଗବ ଋଷି, ଆପଣ ଅତି ଶାନ୍ତ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମହାତ୍ମା, ଆମ ପିଲାମାନେଙ୍କୁ କୃପା କରି ସୁରକ୍ଷିତ କରନ୍ତୁ। ଆପଣ ଭାର୍ଗବ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି, ଅଧ୍ୟୟନ ଓ ବ୍ରତରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ମୁଖରେ ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖି, ପୃଥିବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦାନ କରି, ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ମହାମୁନି, ଆପଣ ଯଦି କେବଳ ରାମଙ୍କୁ ହତ କରିଦେଇବେ, ଆମେ ଆଉ କେହି ବଞ୍ଚିପାରିବୁ ନାହିଁ।" ଦଶରଥ ଏପରି କହୁଥିବା ବେଳେ, ପରଶୁରାମ ସେଥିରେ ଅନାଗ୍ରହ କରି ମାତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି କହିଲେ—"ଏଠାରେ ଦୁଇଟି ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ୍ୟ ଅଛି, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଲୋକ ମାନ୍ୟ କରନ୍ତି, ଏହି ଦୁଇ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ଏଠି ଏକ ଧନୁଷ୍ୟ ଦେବତାମାନେ ତ୍ରୟମ୍ବକଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାକୁ ତୁମେ ଭଙ୍ଗ କରିଛ; ଏହା ହେଉଛି ତ୍ରିପୁର ଧ୍ୱଂସକ ଶିବ ଧନୁଷ୍ୟ। ଦ୍ୱିତୀୟ ଅପରାଜିତ ଧନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଦେଇଥିଲେ—ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ଧନୁଷ୍ୟ, ହେ ରାମ। ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଶିବ ଧନୁଷ୍ୟ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏହି ଦୁଇ ଧନୁଷ୍ୟର ଶକ୍ତି ଓ ଦୁର୍ବଳତା ଜାଣିବା ପାଇଁ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା ସେଥିରେ ଏକ ବିସ୍ମୟକର ବିରୋଧ ସୃଷ୍ଟି କଲେ, ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ଶିବ ଧନୁଷ୍ୟ ତିଆରି କରାଗଲା, ମହାଦେବଙ୍କୁ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ରୋକିଦିଆଗଲା। ତାପରେ ଦେବତା, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଚରିତ୍ରମାନେ ଏକଠା ହେଲେ। ଶିବ ଓ ବିଷ୍ଣୁ ଶାନ୍ତି ପାଇଲେ, ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନେ କଲେ, କିନ୍ତୁ ରୁଦ୍ର କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଇ, ଶିବ ଧନୁଷ୍ୟ ଦେବରାତ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ଧନୁଷ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଋଚୀକ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପୁଅ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ। ମୋ ପିତା ଜମଦଗ୍ନି ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କ ତପୋବଳ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରିଥିଲେ। ମୋ ପିତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟାୟ ଭାବେ ଅର୍ଜୁନ ହତ କଲେ, ଏହା ଶୁଣି ମୁଁ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେଙ୍କୁ ପୁନିପୁନି ସଂହାର କଲି। ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୃଥିବୀ ଅଧିକାର କରି, ମୁଁ ଏହା କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦାନ କଲି, ଏବଂ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପସ୍ୟା କଲି। ଧନୁଷ୍ୟ ଭଙ୍ଗ ଘଟଣା ଶୁଣି, ମୁଁ ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ଧନୁଷ୍ୟ ପିତାପୁତ୍ର ପରମ୍ପରାରେ ଆସିଛି; ତୁମେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କର, ଏବଂ ବିଜୟୀ ବାଣ ଧନୁଷ୍ୟରେ ଲଗାଅ। ଯଦି ଏହି କାମ କରିପାର, ତେବେ ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ ଦେବି।" ଏଭଳି ଚମତ୍କାର ଘଟଣା ଘଟିବା ସମୟରେ, ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ, ପରଶୁରାମଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପ୍ରଥମେ ପିତାଙ୍କୁ, ପରେ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ—"ଭାର୍ଗବ, ଆପଣଙ୍କ କୃତ୍ୟ ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ଆମେ ଆପଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରୁଛୁ, କାରଣ ଆପଣ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ଋଣ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ଆପଣ ମୋତେ ଅଶକ୍ତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମର ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅସମର୍ଥ ଭାବିଛନ୍ତି; ଆଜି ମୋର ପ୍ରତାପ ଦେଖନ୍ତୁ।" ଏପରି କହି, ରାଘବ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଭାର୍ଗବଙ୍କ ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ବାଣ ନେଇ, ତାହାକୁ ତଣିଲେ। ରାମ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ତଣି, ବାଣ ଲଗାଇ, କ୍ରୋଧରେ ପରଶୁରାମଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଆପଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ ପୂଜ୍ୟ, ଯେପରି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି; ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଏହି ମୃତ୍ୟୁଦାୟୀ ବାଣ ଆପଣଙ୍କ ଉପରେ ଛାଡିପାରିବି ନାହିଁ। ଏବେ ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଏହି ପଥକୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବି, କିମ୍ବା ତପୋବଳରେ ଅଜୟ ହୋଇ ଅଧିଗୃହୀତ ଲୋକମାନେକୁ ବିନଶ୍ଟ କରିଦେବି—ଏହା ମୋ ନିଶ୍ଚୟ। କାରଣ ଏହି ବୈଷ୍ଣବ ବାଣ ବ୍ୟର୍ଥ ଯାଏ ନାହିଁ; ଏହା ଶକ୍ତିର ଅହଂକାରକୁ ଧ୍ୱଂସ କରେ।" ଏହି ସମୟରେ ରାମଙ୍କୁ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କରିଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଋଷି, ବ୍ରହ୍ମା ଓ ଅନ୍ୟ ଦିବ୍ୟ ଚରିତ୍ରମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗମାନେ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ଏକଠା ହେଲେ। ସମଗ୍ର ଜଗତ ନିର୍ମଳ ହୋଇଗଲା, ରାମଙ୍କୁ ଧନୁଷ୍ୟ ସହ ଦେଖି, ପରଶୁରାମ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ, ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ଚାହିଁ ରହିଲେ। ରାମଙ୍କ ତେଜରେ ପରଶୁରାମ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ, ଶାନ୍ତ ଭାବେ କହିଲେ—"ପୂର୍ବେ ମୁଁ ପୃଥିବୀ କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି; ସେମାନେ ମୋତେ ନିଜ ଦେଶରେ ରାତିରେ ବସିବାକୁ ହୁଁ କହିନଥିଲେ। ଗୁରୁଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ପୃଥିବୀରେ ରାତିରେ ବସୁନାହିଁ, ଏହି ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରି ଆସୁଛି।" ଏପରି ଭାବେ ପରଶୁରାମ ଏବଂ ରାମଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଧର୍ମ, କ୍ଷମା ଓ ପ୍ରତିଷ୍ଠାର ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଘଟିଗଲା, ଯାହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଜଗତ ଚମତ୍କୃତ ହୋଇଗଲେ।