ହେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଶ୍ରୀରାମ, ଏହି ଉତ୍କଳନାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଘଟିଲା। ନଳକୁବେର ଦେବୀଙ୍କୁ ବୋଲିଲେ, “ହେ ଶୁଭେ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ ଭାବରେ ବଳପୂର୍ବକ ଉତ୍ପୀଡିତ ହେବାରୁ, ରାବଣ ଆଉ କେବେ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଅନିଚ୍ଛୁକା ନାରୀଙ୍କୁ ସମ୍ମିଳନ କରିବେନି।” ଏହା ଉଚ୍ଚାରିତ ହେବା ସମୟରେ ନଳକୁବେର ଏହି ଶାପ ଦେଲେ – “ଯେତେବେଳେ କୌଣସି ଅନ୍ୟ ଅନିଚ୍ଛୁକା ନାରୀଙ୍କୁ ରାବଣ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିପରୀତ ଭାବରେ ଉତ୍ପୀଡନ କରିବେ, ସେହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ସାତ ଭାଗରେ ଭାଗିଯିବ।” ଏହି ଶାପ ଅଗ୍ନିପରି ଦାହି ଉଚ୍ଚାରିତ ହେବା ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଢ଼ୋଲ ରବ ଶୁନାଗଲା ଏବଂ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ବର୍ଷା ହେଲା; ସମସ୍ତ ଦେବତା, ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଆନନ୍ଦ ଉଲ୍ଲାସରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏହି ଶାପ ଏବଂ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ଏବଂ ଜଗତର ଅନ୍ତ ଜାଣି, ଋଷିମୁନି ଏବଂ ପିତୃଗଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ପାଇଲେ। ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶାପ ଶୁନି, ଆଉ କେବେ ଅନ୍ୟ ଅନିଚ୍ଛୁକା ନାରୀଙ୍କ ସମ୍ମିଳନରେ ଆନନ୍ଦ ବା ରୁଚି ନପାଇଲେ। ଏହି ଦୟାଳୁ ଶାପ ନଳକୁବେରଙ୍କୁ ଶୁନି, ରାବଣଙ୍କ ନିଜର ଗୃହରେ ଅନେକ ପତିବ୍ରତା ନାରୀ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହା ପରେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ କୈଳାସ ପର୍ବତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାତିର ଚରଣ ଭଳି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଲୋକକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତାଙ୍କ ରାକ୍ଷସ ସେନା ଚାରିପାଖରୁ ଦେବତା ଲୋକକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲା, ଏବଂ ଏହାର ଶବ୍ଦ ସମୁଦ୍ର ମଥନ ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଲାଗିଲା। ରାବଣ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁନି, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ସିଂହାସନରୁ ଉଠି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଅଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ରୁଦ୍ର, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ସାଧ୍ୟ, ଏବଂ ମାରୁତଗଣ – ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ରାବଣଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୁଅ।” ଶକ୍ରଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହେଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର ଭୟ ଏବଂ ଚିନ୍ତାରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, “ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ କଣ କରିବି? ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପି ରାକ୍ଷସ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇଯାଉଛି।” ବିଷ୍ଣୁ କହିଲେ, “ସେ ଦେବତାଙ୍କ ଦିଆ ବର ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ – ଅନ୍ୟ କୌଣସି କାରଣ ନୁହେଁ। ପଦ୍ମଜନ୍ମାଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସତ୍ୟ ହେବା ଦରକାର।” ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ନମୁଚି, ବୃତ୍ର, ବଲି, ନରକ, ଶମ୍ଭର – ଏମାନେ ମୋର ଶକ୍ତି ଉପରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ନଷ୍ଟ ହେଲେ, ଏହି ମୂହୁର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏଭଳି କର। ମଧୁଘ୍ନ ଦେବତା, ତୁମେ ଛଡା ଏହି ତିନି ଲୋକରେ କୌଣସି ନିଶ୍ଚିତ ଆଶ୍ରୟ ନାହିଁ। ତୁମେ ନାରାୟଣ, ପଦ୍ମନାଭ, ଶାଶ୍ୱତ; ତୁମେ ଏହି ଲୋକଗୁଡିକୁ ନିର୍ମାଣ କରିଛ, ଶକ୍ର ଏବଂ ମୋତେ ସହିତ। ଏହି ତିନି ଲୋକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଚରାଚର ଜୀବ ତୁମେ ନିର୍ମାଣ କରିଛ; ଯୁଗ ଶେଷରେ ସମସ୍ତ ତୁମେ ମଧ୍ୟେ ଲୟ ହେଉଛନ୍ତି। ଏହି କଥାର ସତ୍ୟ ତୁମେ ମୋତେ ଦେଖା, ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବତା, ତୁମେ ରାବଣଙ୍କ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ କି?” ଶକ୍ରଙ୍କ ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣ ପରେ, ନାରାୟଣ ଦେବତା କହିଲେ, “ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ; ମୋ କଥା ଶୁଣ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଆତ୍ମା ଦେବତା ବା ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ ଏବଂ ବର ଦ୍ୱାରା ଅମର; ସେହିଁଠୁ ତାଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ତଥାପି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏକ ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବେ – ଏହି ଆରମ୍ଭରୁ ଦେଖାଯାଇଛି। ତୁମେ ମୋତେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ କହିଛ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ରାବଣଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ। ବିଷ୍ଣୁ କେବେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁ ହତ୍ୟା କରିବା ବିନା ପଛୁଅନ୍ତି ନାହିଁ; ଆଜି ରାବଣ ଦିଆ ବର ଦ୍ୱାରା ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ। ମୁଁ ଏହି ଦିନ ମୋ ଶପଥ ଦେଉଛି, ମୁଁ ରାବଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେବି। ମୁଁ ନିଜେ ରାବଣ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାଥିଗୁଡିକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି; ଦେବତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବି, ଏହି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟ ପହଞ୍ଚିଛି। ଏହି ସତ୍ୟ କଥା ତୁମେ ଶୁଣ, ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା, ଶଚୀପତି। ଭୟ ଭିତି ଛାଡି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବଗଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କର। ମୁଁ ଏବେ ଯାଉଛି, ଏହି ସମୟ ପହଞ୍ଚିଛି।” ଏହା ପରେ, ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ମାରୁତ, ଅଶ୍ୱିନୀମାନେ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ପରିଧାନ କରି, ରାକ୍ଷସ ଦଳ ବିରୋଧରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ନଗରରୁ ବେହୁଉଛନ୍ତି। ଏହି ରାତିର ଶେଷ ଅଂଶରେ, ରାବଣଙ୍କ ସେନା ଚାରିପାଖରୁ ଯୁଦ୍ଧର ଶବ୍ଦ ଶୁନାଗଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବୀରମାନେ ଏକାପରେ ଦେଖି, ଆନନ୍ଦ ଏବଂ ଉତ୍ସାହରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଆଗେଇଯାଉଛନ୍ତି। ଦେବତା ସେନା ରାବଣଙ୍କ ବିପୁଳ ଅସମାପ୍ତ ସେନାକୁ ଦେଖି ଭୟ ଏବଂ ଅସନ୍ତୋଷରେ ପଡ଼ିଗଲା। ଏହା ପରେ ଦେବତା, ଦାନବ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର, ଉତ୍ତେଜନାପୂର୍ଣ୍ଣ, ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ରାବଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ମାନେ – ମାରୀଚ, ପ୍ରହସ୍ତ, ମହାପାର୍ଶ୍ୱ, ମହୋଦର, ଅକମ୍ପନ, ନିକୁମ୍ଭ, ଶୁକ, ସାରଣ – ଏହି ଦଳରେ ଅଛନ୍ତି। ସଂହ୍ଲାଦ, ଧୂମକେତୁ, ମହାଦଂଷ୍ଟ୍ର, ଘଟୋଦର, ଜମ୍ବୁମାଳୀ, ମହାହ୍ରାଦ, ବିରୂପାକ୍ଷ – ଏହି ମାନେ ମଧ୍ୟ ରାକ୍ଷସ। ସୁପ୍ତଘ୍ନ, ଯଜ୍ଞକୋପ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୂଷଣ, ଖର, ତ୍ରିଶିରା, କରବୀରାକ୍ଷ, ସୂର୍ଯ୍ୟଶତ୍ରୁ – ଏମାନେ ମଧ୍ୟ ରାକ୍ଷସ। ମହାକାୟ, ଅତିକାୟ, ଦେବାନ୍ତକ, ନରାନ୍ତକ – ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପି ରାବଣ ଦଢ଼ି ଅଛନ୍ତି। ରାବଣଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ସୁମାଳୀ ଏହି ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ରୋଷରେ ଦେବତା ଦଳକୁ ବିଭିନ୍ନ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନଷ୍ଟ କରିଲେ, ବାୟୁ ମেঘକୁ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିଥିବା ଭଳି।