ଭାଇମାନେ ଜଣେ ଝିଅକୁ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ, ଏହା ଏକ ନିୟମ; ଏହି କଥା ବିଭୀଷଣ ରାବଣଙ୍କୁ କହିଲେ, ଏବଂ ରାବଣଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମର ଫଳ ଏହି ଭାବରେ ଆସିଛି ବୋଲି ସୂଚନା ଦେଲେ। ବିଭୀଷଣଙ୍କର ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି ରାବଣ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା, ତାଙ୍କର ଦୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ, ଏକ ଅଗ୍ନିରେ ଉତ୍ତାପିତ ସମୁଦ୍ର ପରି। ତାପରେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ ହେଇଗଲା। ସେ ଭାଗ୍ୟକ୍ଷଣରେ ନିଜ ସେନାପତିମାନେ ଏବଂ ଶୂରବିରମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସେ ନିଜ ଭାଇ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ନିଶାଚରମାନେ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ତାଙ୍କର ଯାନରେ ଚଢିବାକୁ କହିଲେ। ରାବଣ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ମଧୁକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ମାରି, ଭୟହୀନ ହୋଇ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯିବି, ଯୁଦ୍ଧର ଆଶାରେ ମୋ ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ।" ଚାରି ହଜାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ ବିଭାଗ, ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସଜିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ସେନାର ଆଗରେ ଚାଲି, ସେନାକୁ ସଂଗ୍ରହ କରି, ରାବଣ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲି, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ପଛରେ ଚାଲି। ବିଭୀଷଣ ଲଂକାରେ ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୋଷମାନେ ମଧୁପୁର ଦିଗରେ ଯାଉଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଗଧା, ଉଠ, ଘୋଡା, ମାଛ, ବଡ଼ ସାପ ଦେଇ ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ଏଠାରେ ଶତ-ଶତ ଦୈତ୍ୟ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସହ ଶତ୍ରୁତା ରଖି, ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖି ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ମଧୁପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, କିନ୍ତୁ ମଧୁକୁ ନଦେଖି, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ଭଉଣୀ ହାତ ଜୋଡି ଭୟରେ ମୁଣ୍ଡ ରାବଣଙ୍କ ପାଦରେ ନମାଇଲେ। ଏ ସମୟରେ, କୁମ୍ଭୀନାସୀ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟ କରୁଥିବା, ରାବଣ ତାଙ୍କୁ 'ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ' ବୋଲି ଉଠାଇଲେ। ଏହାପରେ ରାବଣ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତାଙ୍କର ଭଉଣୀକୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ମୁଁ କଣ କରିପାରିବି?" ଭଉଣୀ କହିଲେ, "ଯଦି ଆଜି ମୁଁ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ, ମୋ ସ୍ୱାମୀକୁ କ୍ରୋଧରେ ମାରିନଥିବ, ମୋତେ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ।" ସେ କହିଲେ, "ଉଚ୍ଚ ବଂଶର ଜନାନୀମାନେ ଏଠାରେ ଏପରି ଭୟ କଥା କହିନଥିବେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଉଦ୍ଧବା ଭୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁଃଖ।" "ମହାରାଜ, ତୁମେ ସତ୍ୟ କହି ମୋତେ ଦୟାର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖ; ତୁମେ ଏହି 'ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ' କଥା କହିଛ।" ତାପରେ ରାବଣ, ଶୂର ବିର, ଭଉଣୀଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମର ସ୍ୱାମୀ କେଉଁଠି? ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ।" "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ସହିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଯିବି ଏବଂ ବିଜୟ ଲାଗିବି; ତୁମ ପ୍ରେମ ଏବଂ ମିତ୍ରତାରେ, ମୁଁ ମଧୁକୁ ମାରିବା ଚାଲିଛି।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, କୁମ୍ଭୀନାସୀ ନିଜ ନିଶାଚର ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ ଏବଂ ଖୁସି ହୋଇ, ରାକ୍ଷସୀ ନିଜ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶମୁଖୀ ଭାଇ ଆସିଛନ୍ତି; ଦେବତାମାନଙ୍କ ଲୋକରେ ବିଜୟ ଚାହିଁ, ତୁମର ସାହାଯ୍ୟ ଚାହୁଛନ୍ତି।" "ତେଣୁ, ତୁମେ ତୁମ ପରିଜନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କର; ଏହା ଏକ ପ୍ରେମ ଏବଂ ଭକ୍ତିଶୀଳ ବ୍ୟକ୍ତି ପାଇଁ ଉଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଠିକ ଅଛି।" ସେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାବଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଇ ପୂଜା କଲେ। ସମ୍ମାନ ପାଇଁ, ଶୂର ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ମଧୁଙ୍କ ଘରେ ଏକ ରାତି ରହି, ପରେ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାପରେ ସେ କୈଳାସ ପର୍ବତ, ଭୂ-ଧନାଧ୍ୟ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚି, ଇନ୍ଦ୍ର ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ହୋଇ ସେନାକୁ ସେଠାରେ ରଖିଲେ। ସେଠାରେ, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ନିଜ ସେନା ସହିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅସ୍ତ ହେବା ସମୟରେ ଶିବିର ଗଠନ କଲେ। ଶୁଧ୍ଧ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଗିରି ପର୍ବତ ପରି ଉଦୟ ହେଲା, ଏବଂ ବିଶାଳ ସେନା, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ସଜିତ, ଶୟନ କରୁଥିଲା। ରାବଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ବସି, ଚନ୍ଦ୍ର ଏବଂ ଗଛରେ ଭୂଷିତ ଉଦ୍ୟାନ ଦେଖିଲେ। କର୍ଣ୍ଣିକାର ରଂଗିନ ଉଦ୍ୟାନ, କଦମ୍ବ ଘନ ଜଙ୍ଗଲ, ଫୁଟିଥିବା ପଦ୍ମ ଏବଂ ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀର ଜଳ ଦେଖିଲେ। ଚମ୍ପକ, ଅଶୋକ, ପୁନ୍ନାଗ, ମନ୍ଦାର, ଆମ୍ବ, ପାଟଳ, ଲୋଧ୍ର, ପ୍ରିୟଙ୍ଗୁ, ଅର୍ଜୁନ, କେତକୀ, ତଗର, ନଡିଆ, ପ୍ରିୟାଳ, କାଉଁ ଫଳ ଗଛ ଦେଖିଲେ। ଅରଗ୍ବଦ, ତମାଳ, ପ୍ରିୟାଳ, ବକୁଳ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଗଛ ଜଙ୍ଗଲର କୋଣ କୁ ଉଜାଗର କରୁଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ କିନ୍ନରମାନେ ପ୍ରେମରେ ତପ୍ତ ହୋଇ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ। ସେମାନେ ଏକତାରେ ଗୀତ ଗାଇ ଚିତ୍ତକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ। ଏହି ଉଜାଗର ଜଙ୍ଗଲରେ, ବିଦ୍ୟାଧରମାନେ ମଦରେ ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତିମ, ନାରୀମାନେ ସହିତ ଖେଳ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ଧନର ଦେବତାର ମହଲରେ ଅପ୍ସରାମାନେ ଗୀତ ଗାଉଥିଲେ, ଘଣ୍ଟାର ଶବ୍ଦ ପରି ମଧୁର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିଯାଉଥିଲା। ଗଛମାନେ ବାୟୁରେ ଘସି ଫୁଲର ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ, ମଧୁ ଏବଂ ବସନ୍ତର ଗନ୍ଧରେ ପର୍ବତକୁ ସୁସ୍ଗନ୍ଧ ଦେଉଥିଲେ। ସୁମଧୁର ବାୟୁ ମଧୁ, ଫୁଲ, ପ୍ରସ୍ତର, ପରାଗର ଗନ୍ଧ ମିଶାଇ ରାବଣଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା ବଢ଼ାଇ ଦେଉଥିଲା। ଗୀତ, ଫୁଲର ଅଧିକତା, ଶିତଳ ପବନ, ପର୍ବତର ଗୁଣ, ରାତିର ଆରମ୍ଭ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦୟ ଦ୍ୱାରା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାବଣ ଆକାଂକ୍ଷାରେ ଆବେଗିତ ହୋଇ, ପୁନିପୁନି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ନେଇ ଚନ୍ଦ୍ରକୁ ଦେଖୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରାମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣ ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଫୁଲରେ ଭୂଷିତ ରମ୍ଭା ପ୍ରକାଶ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଶରୀର ଦିବ୍ୟ ଚନ୍ଦନରେ ଅଙ୍ଗର୍ଭା, ଚୁଲ ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ଭୂଷିତ, ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ।