ଦଶରଥ ମହାରାଜ ତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ପହଞ୍ଚି, ଶାସ୍ତ୍ରଅନୁସାରେ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କ୍ରିୟା କଲେ । ପ୍ରଭାତେ ଉଠି ସେ ବେଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନ ରୂପେ ଗାଁ ଦାନ କଲେ । ରାଜା, ତାଙ୍କ ପୁଆମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଏବଂ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ଲକ୍ଷ କରି ସେ ଗୋଟେ ଶତ ହଜାର ଗାଁ ଦାନ କଲେ । ତାପରେ ସେ ଚାରି ଶତ ହଜାର ଗାଁ, ଯେଉଁଗୁଡ଼ିକର ସୁନାର ଶିଙ୍ଗ, ବଛା ସହିତ, ଦୁଧ ଦେବା ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ କଂସ୍ୟ ପାତ୍ର ସହିତ ଥିଲା, ଦାନ କଲେ । ରଘୁନନ୍ଦନ ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ପୁଆମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପାଇଁ ଅନେକ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତି ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ । ଏପରି ଦାନ କରି, ତାଙ୍କ ପୁଆମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ସମୟରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଲୋକପାଳମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଅଛନ୍ତି । ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗୋ-ଦାନ ଦିନ ରେ, କେକୟ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ଭରତଙ୍କ ମାମା, ଶୂର ୟୁଧାଜିତ ଆସିଲେ । ସେ ଆସି, ଦଶରଥଙ୍କ ସୁସ୍ଥତା ବିଷୟରେ ଜାଣି, ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ: “ମୋ ବଡ଼ଖୁରା, କେକୟ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କୁ ସୁସ୍ଥତା ଓ ମଙ୍ଗଳ କାମନା ପଠାଇଛନ୍ତି । ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହାନ୍ତି, ସେମାନେ ସବୁଠି ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି । ମୋ ମାମା, ମହାରାଜ, ଆପଣଙ୍କ ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି, ତେଣୁ ମୁଁ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଛି । ଆପଣଙ୍କ ପୁଆମାନେ ବିବାହ ପାଇଁ ମିଥିଳାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସିଛି । ମୁଁ ମୋ ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ ହୋଇ ଏଠାକୁ ଦୌଡ଼ିଆସିଛି ।” ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିକୁ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ସହିତ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ । ପରେ, ତାଙ୍କ ପୁଆମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ରାତି ବିତାଇଲେ । ପ୍ରଭାତେ ଉଠି, ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରି, ରାଜା ଦଶରଥ ଋଷିମାନେଙ୍କୁ ସାଙ୍ଗକୁ ନେଇ ଯଜ୍ଞଶାଳାକୁ ଗଲେ । ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ରାମ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି ଶୁଭ ମଙ୍ଗଳ କ୍ରିୟା କଲେ । ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ସହିତ, ବଶିଷ୍ଠ ରାଜା ଜନକଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ: “ମହାରାଜ ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ପୁଆମାନେ ସହିତ, ଏହି ଶୁଭ କ୍ରିୟା କରି, ଦାନ ନେଇବାକୁ ଚାହାନ୍ତି । ଦାତା ଓ ଗ୍ରାହକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ । ଆପଣ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରନ୍ତୁ, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବିବାହ କରନ୍ତୁ ।” ଏପରି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଉଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ଓ ଦାନଶୀଳ ବାଣୀ ଶୁଣି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଜନକ କହିଲେ: “ମୋ ଦ୍ୱାରରେ କିଏ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି? ଏଠି ମୋ ଘର ନୁହେଁ, ଯେପରି ଏହା ଆପଣଙ୍କ ଘର । ସବୁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋ ଝିଅମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛନ୍ତି, ଅଗ୍ନିଶିଖା ପରି ଅଲୋକିତ । ମୁଁ ଏହି ବେଦିକା ପାଖରେ ଆପଣଙ୍କ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି, କୌଣସି ବିଳମ୍ବ ନହେଉ, ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନ ହେଉ ।” ଜନକଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଆସିଲେ । ତାପରେ ଜନକ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଋଷିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ କ୍ରିୟା କରନ୍ତୁ । ରାମଙ୍କ ବିବାହ ହେଉ, ଯିଏ ଜଗତର ଆନନ୍ଦ ।” ବଶିଷ୍ଠ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ । ତାପରେ ବଶିଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ମଣ୍ଡପ ମଧ୍ୟରେ ବେଦିକା ସଜାଇଲେ । ସେ ବେଦିକାକୁ ଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ସୁନାର ପାତ୍ର, ମଞ୍ଜରୀ ଓ ଅଙ୍କୁର ଭରା ଘଡ଼ି ସହ ସଜାଇଲେ । ଅଙ୍କୁର ଭରା ପାତ୍ର, ଧୂପ ଏବଂ ଧୂପପାତ୍ର, ଶଂଖ, ଉଦ୍ଧାରଣୀ, ମାଳା, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଦାନ ପାତ୍ର ଯଥାଯଥ ଦେଇ ସମ୍ମାନ କଲେ । ଭଜା ଚିଡ଼ା, ପକା ଚାଉଳ ଭରା ପାତ୍ର ଏବଂ ଦର୍ଭା ଛାଡ଼ି, ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ସହିତ ସଜାଇଲେ । ବେଦିକାରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ନିୟମ ଓ ମନ୍ତ୍ର ସହିତ ବଶିଷ୍ଠ ହବନ କଲେ । ଏବେ, ସମସ୍ତ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ସୀତାକୁ ଆଣି, ଅଗ୍ନି ସାମ୍ନାରେ ରାମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବସାଇଲେ । ରାଜା ଜନକ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଏହି ସୀତା, ମୋ ଝିଅ, ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମପଥର ସାଥୀ । ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେବେ, ତାଙ୍କ ହାତ ଧରନ୍ତୁ । ସେ ପତିବ୍ରତା, ଶୁଭ, ଏବଂ ଛାୟା ପରି ଆପଣଙ୍କୁ ସଦା ଅନୁସରଣ କରିବେ ।” ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ସୀତାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ, ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ “ଶାବାଶ! ଶାବାଶ!” ବୋଲି ପ୍ରଶଂସା କଲେ । ଦେବଦୁନିଆ ଢୋଳର ମହାଧ୍ୱନି ଓ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଲା । ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ପବିତ୍ର କରି, ଝିଅ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଇ ରାଜା ଜନକ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ । ଏବେ ଜନକ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ: “ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ହେଉ, ଉର୍ମିଳା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ସେ ତୁମର । ତାଙ୍କ ହାତ ଧର, ସମୟ ଚାଲିଯାଉ ନଦିଅ ।” ପରେ ଜନକ, ଭରତଙ୍କୁ କହିଲେ: “ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ତୁମ ହାତରେ ମାଣ୍ଡବୀଙ୍କ ହାତ ଧର ।” ଏବଂ ଶତ୍ରୁଘ୍ନଙ୍କୁ କହିଲେ: “ବଳଶାଳୀ, ଶ୍ରୁତକୀର୍ତ୍ତିଙ୍କ ହାତ ଧର । ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତେ ଶାନ୍ତ ଓ ଧୃଢ଼ ନୀତିରେ ଅଟୁଟ । କକୁତ୍ସ୍ଥମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଏକତ୍ର ହୁଅନ୍ତୁ, ସମୟ ଚାଲିଯାଉ ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ ।” ଏହିପରି ଜନକଙ୍କ ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ଚାରିଭାଇ ତାଙ୍କ ଅନୁଗୁଣେ ହାତ ଧରିଲେ ।