ବିଦେହ ରାଜା ଜନକ ଏପରି କହିବା ପରେ, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାଘବ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ପୃଥିବୀର ଏହି ମହାରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମିଥିଳାର ଦୁଇ ଭାଇ ରାଜା, ତୁମେ ଦୁହେଁ ଯୁବକ ଏବଂ ଅନେକ ଗୁଣରେ ଶୋଭିତ; ତୁମେ ଦୁହେଁ ଋଷିମାନେ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ସଭାକୁ ମାନ୍ୟ କରିଛ। ତୁମେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଉ, ଆମେ ଆମ ଗୃହକୁ ଫେରିବାକୁ ଯିବାଁ, ଏବଂ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛ।" ତାପରେ ଦଶରଥ ରାଜା, ଜନକଙ୍କୁ ଅନୁମତି ନେଇ, ଦୁଇ ମୁଖ୍ୟ ଋଷିଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ସ୍ୱଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଗୃହକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି ଉତ୍ତମ ଗାଁଠି ଦାନ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ନିମିତ୍ତେ ଏବଂ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଏକ ଲକ୍ଷ ଗାଁଠି ଦାନ କଲେ। ଏହିପରି, ଚାରି ଲକ୍ଷ ସୁନାର ସିଂଗ ଥିବା, ବଛା ଓ ଦୁଧରେ ଯୋଗ୍ୟ ଗାଁଠି ଦାନ କଲେ। ରଘୁନନ୍ଦନ ଦଶରଥ, ପୁଅମାନେ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ, ଦ୍ୱିଜମାନେ ପ୍ରତି ଅନେକ ଧନ ଦାନ କଲେ। ଗାଁଠି ଦାନ କରି ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଥିବାବେଳେ, ସେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ପରି ଜ୍ୟୋତିମାନ୍ ହେଲେ। ଏହିପରେ ଗୌରବମୟ ବାଲକାଣ୍ଡ ରାମାୟଣର ସତ୍ତରି-ତୃତୀୟ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଯେଦିନ ଦଶରଥ ରାଜା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାଁଠି ଦାନ କରୁଥିଲେ, ସେହିଦିନ କେକୟ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ଏବଂ ଭରତଙ୍କ ମାମା ଯୁଧାଜିତ ଆସିଲେ। ସେ ଦଶରଥଙ୍କ ସଂଗେ ମିଶି, ତାଙ୍କ କୁଶଳ ଜାଣି, କହିଲେ, "ମୋ ବଡ଼ଖୁରା, କେକୟ ରାଜା ତୁମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଦେଖାଇ ସୁବିକ୍ଷା କରିଛନ୍ତି; ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଚାହଁ, ସେମାନେ ଭଲ ଅଛନ୍ତି। ମୋ ମାମା ତାଙ୍କ ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି; ଏହିକାରଣେ ମୁଁ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଛି। ତୁମ ପୁଅମାନେ ବିବାହ ପାଇଁ ମିଥିଳାକୁ ଆସିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ମୁଁ ତୁମ ସହ ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଛି। ମୋର ଭଉଣୀର ପୁଅକୁ ଦେଖିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଛି।" ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଅତିଥିକୁ ଆଦର ସହ ଅଭ୍ୟର୍ଥନା କରିଲେ। ସେ ଦେଖି, ଉଚିତ ଆଦର ଓ ଅତିଥି ସତ୍କାର କଲେ; ପରେ ପ୍ରିୟ ପୁଅମାନେ ସହ ଏକ ରାତି ଅତିତ କଲେ। ପ୍ରଭାତରେ ଉଠି, ନିୟମିତ କ୍ରିୟା କରି, ଋଷିମାନେ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ବଳିବେଦୀକୁ ଚାଲିଗଲେ। ବିଜୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ରାମ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏବେ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ସହ ବିଦେହ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ପହଞ୍ଚି, ବଶିଷ୍ଠ କହିଲେ, "ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହ, ଯେଉଁମାନେ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି, ଦାତାଙ୍କୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଦାତା ଓ ଗ୍ରାହକ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ କାମ ସିଦ୍ଧି ହୁଏ; ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିବାହ କରି ତୁମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କର।" ଏପରି ଉଦାର ଓ ଉଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଜ୍ଞାନୀ ଜନକ କହିଲେ, "ମୋ ଦ୍ୱାରରେ କିଏ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି? ମୋ ଘରେ କଣ ଚିନ୍ତା? ଏହି ରାଜ୍ୟ ତୁମର ପରି ମନେ ହୁଏ। ମଙ୍ଗଳ ତୟାରି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୋ ଝିଅମାନେ ଅଗ୍ନିକୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇଛନ୍ତି, ଦୃଢ଼ ଜ୍ୱାଳା ପରି ଶୋଭିତ। ମୁଁ ଏଠି ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି; ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ବିଘ୍ନ ହେଉ, ବିଳମ୍ବ କାହିଁକି?" ଜନକଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ଓ ଋଷିମାନେ ସହ ଆଣିଲେ। ତାପରେ ବିଦେହ ରାଜା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମୁନି, ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସହ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ଏହି ବିଶ୍ୱର ଆନନ୍ଦ ରାମଙ୍କ ବିବାହ ଆୟୋଜିତ ହେଉ।" ଏପରି କହି, ବଶିଷ୍ଠ ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ଯଥାଯଥିତ ମଣ୍ଡପ ମଧ୍ୟରେ ବେଦୀ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କଲେ। ସେ ବେଦୀକୁ ସୁଗନ୍ଧ ଫୁଲ, ସୁନାର ପାତ୍ର, ଅଙ୍କୁର ଭରା ଘଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ସଜାଇଲେ। ଅଙ୍କୁର ଭରା ପାତ୍ର, ଧୂପ ଭରା ଧୂପପାତ୍ର, ଶଂଖପାତ୍ର, ଅଞ୍ଜଳି, ମାଳା, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ଉପଚାର ପାତ୍ର ରଖିଲେ। ଭୁଜା ହେଉଥିବା ଚିଡ଼ା ଓ ଚାଉଳ ଭରା ପାତ୍ର ରଖି, ନିୟମାନୁସାରେ ଦର୍ଭା ଛାଡ଼ି, ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କଲେ। ବେଦୀ ଉପରେ ଅଗ୍ନି ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରି, ଅନୁଷ୍ଠାନ ଓ ମନ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ହୋମ କଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଆଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ସୀତାକୁ ଆଣି, ଅଗ୍ନି ସମ୍ମୁଖରେ ରଘୁନନ୍ଦନ ରାମଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ରଖିଲେ। ତାପରେ ଜନକ କହିଲେ, "ଏହି ମୋ ଝିଅ ସୀତା, କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଆନନ୍ଦବର୍ଦ୍ଧନ ରାମ, ତୁମର ଧର୍ମସଂଗିନୀ। ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ତୁମ ହାତରେ ତାଙ୍କ ହାତ ଧର; ସେ ପତିନିଷ୍ଠା, ଶୁଭାଗ୍ୟବତୀ, ଛାୟା ପରି ସଦା ତୁମ ସହ ଚାଲିବେ।" ଏହିପରି କହି, ରାଜା ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା କନ୍ୟାଦାନ କଲେ; ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ "ଶାଭାଶ, ଶାଭାଶ!" ବୋଲି ପୁକାରିଲେ। ଦେବଦୁନିଆ ଢୋଲର ମହାଧ୍ୱନି ଓ ପୁଷ୍ପବୃଷ୍ଟି ହେଲା। ଏଭଳି ମନ୍ତ୍ରପୂତ ଜଳ ଦ୍ୱାରା ଝିଅ ସୀତାକୁ ଦେଇ, ଜନକ ରାଜା ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ ପରେ କହିଲେ, "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଆସ, ତୁମର ମଙ୍ଗଳ ହେଉ; ଯେଉଁ ଉର୍ମିଳାକୁ ମୁଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଛି, ସେ ତୁମର।" ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ମଙ୍ଗଳ ମୂହୂର୍ତ୍ତରେ, ଶ୍ରୀରାମ ଓ ସୀତାଙ୍କ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋଭାମୟ ଭାବେ ଆୟୋଜିତ ହେଲା।