ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ପ୍ରାଚୀନ ରାଜବଂଶର ଏକ ଦୀର୍ଘ ଏବଂ ପବିତ୍ର କଥା ଉପସ୍ଥାପିତ ହୁଏ। ସଗରଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ସହପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ଗର୍ଭ ନାଶ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏକ ଔଷଧ ଦିଆଯାଇଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ଔଷଧ ସହିତ ଏହି ସଗରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା। ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅସମଞ୍ଜସ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଅଂଶୁମାନ, ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କଠାରୁ ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ। ଭାଗୀରଥଙ୍କଠାରୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, ତାଙ୍କଠାରୁ ରଘୁ, ରଘୁଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରାଭୃଦ୍ଧ—ଏକ ମହାଶୂର ଓ ମାନବ ଭକ୍ଷକ ରାଜା ଜନ୍ମିଲେ। ପ୍ରାଭୃଦ୍ଧଙ୍କଠାରୁ କଳ୍ମଷପାଦ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଶଂଖନ, ଶଂଖନଙ୍କ ପୁଅ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କଠାରୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ। ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ପୁଅ ଶୀଘ୍ରଗ, ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କଠାରୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ପୁଅ ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କଠାରୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କଠାରୁ ନାଭାଗ। ନାଭାଗଙ୍କ ପୁଅ ଅଜ, ଅଜଙ୍କଠାରୁ ଦଶରଥ, ଏହି ଦଶରଥଙ୍କଠାରୁ ଜନ୍ମିଲେ ଚାରିଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ। ଏହି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ପ୍ରାଚୀନ, ପବିତ୍ର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ବୀର ଥିଲେ। ଏହି ବଂଶର ଗୌରବ ଓ ମହିମା ଅପାର। ଏହି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଚାହୁଁଛୁ। ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କ ସମାନ, ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏପରି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ରାଜା ଜନକ ହସ୍ତ ଜୋଡି କହିଲେ, “ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ, ଆମ ବଂଶ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଜାତି ଓ ବଂଶର ଯଥାଯଥ ଘୋଷଣା କନ୍ୟାଦାନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ। ତେଣୁ ଶୁଣ, ମହାମୁନି। ତିନି ଲୋକରେ କର୍ମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ—ନିମି ନାମକ, ତିନି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ମିଥି, ମିଥିଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ପ୍ରଥମ ଜନକ, ତାଙ୍କଠାରୁ ଉଦାବସୁ। ଉଦାବସୁଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଶୂରବୀର ସୁକେତୁ। ସୁକେତୁଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରବଳ ଦେବରାତ, ଯିଏ ବୃହଦ୍ରଥ ନାମରେ ଖ୍ୟାତ। ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କ ପୁଅ ମହାବୀର, ତାଙ୍କଠାରୁ ସୁଧୃତି, ସୁଧୃତିଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହର୍ୟଶ୍ୱ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ମାରୁ, ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରତୀନ୍ଧକ, ପ୍ରତୀନ୍ଧକଙ୍କଠାରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୀର୍ତିରଥ। କୀର୍ତିରଥଙ୍କ ପୁଅ ଦେବମୀଢ଼, ତାଙ୍କଠାରୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କଠାରୁ ମହୀଧ୍ରକ। ମହୀଧ୍ରକଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରବଳ କୀର୍ତିରାତ, ତାଙ୍କଠାରୁ ମହାରୋମା, ମହାରୋମାଙ୍କଠାରୁ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରୋମା, ତାଙ୍କଠାରୁ ହ୍ରସ୍ୱରୋମା। ଏହି ରାଜା ଦୟାଳୁ, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ମହାନ ଆତ୍ମା, ତାଙ୍କ ଦୁଇପୁଅ—ମୁଁ ବଡ଼, ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ। ମୋ ପିତା ମୋତେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି, ରାଜ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ମୋତେ ଦେଇ, ସେ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରୟାଣ କଲେ ଓ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ। ପରେ, ମୋ ବୃଦ୍ଧ ପିତା ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲେ, ମୁଁ ଧର୍ମସହିତ ରାଜ୍ୟ ଚାଲାଇଲି ଓ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେବତା ସମାନ ମମତା ଦେଖାଏ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ପ୍ରବଳ ରାଜା ସୁଧନ୍ୱା ଆସି ମିଥିଳାକୁ ଅବରୋଧ କଲେ। ସେ ମୋତେ ଦୂତିଆ କରି କହିଲେ, "ଶିବଙ୍କ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଧନୁଷ୍ୟ ଓ ପଦ୍ମନୟନା ସୀତାକୁ ଦିଅ।" ମୁଁ ଦେଇନଥିଲି, ତେଣୁ ଆମେ ଯୁଦ୍ଧ କଲୁ। ସେଠାରେ ମୁଁ ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ବଧ କଲି ଓ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସାଙ୍କାଶ୍ୟରେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲି। ଏହିପରି, ମୁଁ ବଡ଼ ଭାଇ, ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ ଛୋଟ—ଦୁଇ ଭଉଣୀ ଆପଣଙ୍କୁ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଦେଉଛି। ସୀତାକୁ ରାମଙ୍କୁ ଓ ଉର୍ମିଳାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି—ମୋ କନ୍ୟା ସୀତା, ଦେବକନ୍ୟାମାନେ ସମାନ, ପ୍ରତାପରେ ଅର୍ଜିତ। ଦ୍ୱିତୀୟ, ଉର୍ମିଳାକୁ ମଧ୍ୟ—ମୁଁ ତିନିଥର କହୁଛି, ନିଶ୍ଚୟ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଦୁଇ ଭଉଣୀ ଦେଉଛି। ଏବେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗୋ ଦାନ ଓ ପିତୃତର୍ପଣ କରି, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କର, ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କର। ଆଜି ମଘା ନକ୍ଷତ୍ର, ତୃତୀୟ ଦିନ ଉତ୍ତରାଫାଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିବାହ କରିବାକୁ ଉଚିତ। ଏପରେ, ବିଦେହର ରାଜା ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ବସିଷ୍ଠ ଏହି ଶୂରବୀର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଓ ବିଦେହ ବଂଶ ଅପାର ଓ ଅଗାଧ, ସେମାନଙ୍କ ସମାନ କେହି ନାହାନ୍ତି। ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ସୀତା ଓ ଉର୍ମିଳାଙ୍କ ବିବାହ ଧର୍ମ ଓ ଶୋଭା ଉଭୟରେ ଯଥାଯଥ। ଏବେ, ଏହି କୁଶଧ୍ୱଜ ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ, ଯିଏ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ତାଙ୍କ ଦୁଇ କନ୍ୟା ଅତି ସୁନ୍ଦର, ଏହି ଦୁଇଜଣ ନିମନ୍ତେ ଆମେ ବର ଚାହୁଁଛୁ।” ଏଭଳି, ଉଭୟ ବଂଶର ମହିମା, ଧର୍ମ, ଓ ପ୍ରତାପ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଏବଂ ଦୁଇ ଭଉଣୀଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।