ଏକ ଦିନ ଅଦିତି ଦେବୀ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କୁ, ତିନି ଜଗତର ଶାସକମାନେ, ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ପରିଚୟ ଦିଆଯାଉଛି ଯେ, ଦିତି ମଧ୍ୟ କଶ୍ୟପଙ୍କ ସ୍ୱୟଂ ସନ୍ତାନ, ଦୈତ୍ୟମାନେ, ଜନ୍ମ ଦେଇଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଏହି ପୃଥିବୀ, ସମୁଦ୍ର ଓ ପାହାଡ଼ ସହିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶାସିତ ହେଉଥିଲା। କିନ୍ତୁ, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧ୍ୱଂସ ହେବା ପରେ, ଅକ୍ଷୟ ଏହି ତିନି ଲୋକ ଦେବତାଙ୍କ ଅଧୀନତାରେ ଆସିଗଲା। ଏହି ପରିସ୍ଥିତି ପରିବର୍ତ୍ତନ କରିବା ତୁମେ ଏକା ହେଇ ସମ୍ଭବ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ଯାହା କରିଛନ୍ତି, ତାହାକୁ ମନେ ରଖି, ମୋ ପରାମର୍ଶ ମାନ। ଏମିତି କହିବା ପରେ, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ମନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବିଚାର କରି, “ଯଥାସ୍ଥିତି ହେଉ,” ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ସେହି ଦିନ ସେ ଆନନ୍ଦ ଭରା ହୃଦୟରେ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ, ନିଶାଚରଙ୍କ ସହିତ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଲେ। ତାପରେ ତିନି ଶିଖର ବିଶିଷ୍ଟ ତ୍ରିକୂଟ ପାହାଡ଼ରେ ବସିବା ସମୟରେ, ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ତାଙ୍କ ଦୂତ ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ, ଯିଏ କଥାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ। “ପ୍ରହସ୍ତ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯାଅ, ନୈରୃତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁବେରଙ୍କୁ ମୋର କଥା ନମ୍ରତା ସହିତ କହ। ମହାତ୍ମା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହର ଲଙ୍କା ତୁମେ ତିଆରି କରିଛ, ଏହା ତୁମ ପାଇଁ ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି ସହର ଆମକୁ ଦେଇଦେଲେ, ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ ଏବଂ ଧର୍ମ ମଧ୍ୟ ପାଳିତ ହେବ।” ପ୍ରହସ୍ତ ଲଙ୍କା ସହରକୁ ଯାଇ, ଯାହା କୁବେର ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ସେଠାରେ ଅତି ଦାନଶୀଳ ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷ କୁବେରଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ—“ମୁଁ ତୁମ ଭାଇ ଦଶମୁଖୀଙ୍କ ଦୂତ ଭାବେ ଆସିଛି, ମହାବାହୁ, ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏବେ ଦଶମୁଖୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣ, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ଧନପତିଙ୍କ ସନ୍ଦେଶ: ଏହି ଆକର୍ଷକ ସହର ପୂର୍ବରୁ ସୁମାଳି ଓ ତାଙ୍କ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ। ଏବେ ଭିଷ୍ରବାପୁତ୍ର ତୁମ ଅନୁମତି ଚାହେ, ଏହି ସହର ତାଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅ।” ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବାକ୍ପଟୁ କୁବେର ଉତ୍ତର ଦେଲେ: “ଏହି ଲଙ୍କା, ଯାହା ଏକ ସମୟରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଛାଡ଼ିଦେଇଥିଲେ, ମୋ ପିତା ମୋତେ ଦେଇଥିଲେ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଦୟା, ସମ୍ମାନ ଓ ଅନ୍ୟ ଗୁଣରେ ଯକ୍ଷମାନେ ବସାଇଛି। ଦଶଗ୍ରୀବକୁ କହ, ଏହି ସହର ଓ ରାଜ୍ୟ ତୁମେ ଅନ୍ଧ୍ୟାୟ ପ୍ରତିବନ୍ଧ ଛଡ଼ା ଉପଭୋଗ କର।" ଏହିପରି କହି, କୁବେର ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ଗୁରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ରାବଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ କହିଲେ: “ପିତା, ଦଶଗ୍ରୀବ ମୋତେ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଛନ୍ତି। ଏହି ପୂର୍ବ ରାକ୍ଷସବାସୀ ଲଙ୍କା ସହର ତାଙ୍କୁ ଦେଇଦିଅ। ମୁଁ କ’ଣ କରିବି, ଆଦେଶ ଦିଅ।” ଏହିପରି ଉପସ୍ଥାପନା ପରେ, ମହାତ୍ମା ମୁନି ଭିଷ୍ରବା, ମୁନିମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ଧନାଦକୁ ହସ୍ତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ: “ଦଶଗ୍ରୀବ ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଏହି ଇଚ୍ଛା କହିଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ପ୍ରକାରରେ ତିବ୍ର ଭାବେ ନିଷେଧ କରିଛି। କ୍ରୋଧରେ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଅନେକଥର ଚେତାଇଛି; ମୋର ଉପଦେଶ ଶୁଣ, ଏହି ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଧର୍ମ ଅନୁସାରୀ। ବରଦାନ ପାଇ ମୂଢ଼ ହୋଇ, ସେ ଦୁଷ୍ଟ ଅପାତ୍ରକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଛି ଓ ପାତ୍ରକୁ ଅସମ୍ମାନ କରୁଛି। ମୋର ଶାପରେ ଅଜ୍ଞାନୀ ହୋଇ, ଦୁଷ୍ଟ ସ୍ୱଭାବରେ ପହଞ୍ଚିଛି। ତେଣୁ ଧନାଦ, ତୁମେ କୈଳାଶ ପର୍ବତକୁ ଯାଅ, ତାହା ଗିରିଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମ ପରିବାର ସହିତ ଏଠାକୁ ଛାଡ଼ି ଶେଠି ବସ। ସେଠାରେ ମନୋହର ମନ୍ଦାକିନୀ ନଦୀ ବହୁଛି, ସୁନା ରଙ୍ଗର ପଦ୍ମ ତାହାରେ ଖିଳିଛି। ଶୁଭ୍ର କୁମୁଦ, ନୀଳ ପଦ୍ମ, ଓ ଅନ୍ୟ ଶୁଭାସିତ ଫୁଲ ରହିଛି। ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ନାଗ, କିନ୍ନରମାନେ ସେଠି ଖେଳ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ବସନ୍ତି। ଧନାଦ, ଏହି ରାକ୍ଷସ ସହିତ ବିରୋଧ ଉଚିତ ନୁହେଁ, କାରଣ ସେ କିଏଁ ବରପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି ତୁମେ ଜାଣ।" ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ମନେ ରଖି, କୁବେର ତାଙ୍କ ଜନାନୀ, ପୁତ୍ର, ସେବକ, ଯାନ ଓ ଧନ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ପରେ ପ୍ରହସ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଦଶଗ୍ରୀବଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ଭାଇ ସହିତ କହିଲେ: “ଲଙ୍କା ସହର ଏବେ ଶୂନ୍ୟ, କୁବେର ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି; ଆମ ସହିତ ପ୍ରବେଶ କର, ତୁମ ଧର୍ମ ପାଳନ କର।” ପ୍ରହସ୍ତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଓ ସେବକମାନଙ୍କ ସହିତ ଲଙ୍କାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ କୁବେର ଛାଡ଼ିଦେଇଥିବା, ବିଶିଷ୍ଟ ରାସ୍ତା ଭାଗ ଥିବା ସହରକୁ ଦେବେଶ୍ୱର ଶ୍ରୀର ମନେ ହେବା ପରି ଉପରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଦଶାନନ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ଏହି ସହରକୁ ନିଜ ନିବାସ କଲେ; ଏହା ଘନ କଳା ବଦଳ ମାନେ ପରି ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲା। କୁବେର, ପିତାଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ପବିତ୍ର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅମରାବତୀ ପରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭବନମାନେ ସହିତ ଏକ ସହର ତିଆରି କଲେ। ଏହା ପରେ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜା ଦଶାନନ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ତାଙ୍କ ରାକ୍ଷସୀ ଭଉଣୀକୁ କ’ଣ ଉପହାର ଦେବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଶୂର୍ପଣଖାଙ୍କୁ କାଳକେୟ ଦାନବପତି, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ବିଦ୍ୟୁଜ୍ଜିହ୍ୱ, ତାଙ୍କୁ ବିବାହ ଦେଲେ। ଏହା ପରେ ଦଶାନନ ନିଜେ ଶିକାର କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ, ସେଠାରେ ଦିତିପୁତ୍ର ମୟାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ।