ହିମାଲୟ ପର୍ବତରେ ଏକ ଭାର୍ଗବ ଋଷି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଚ୍ୟବନ। ସେଠି ଏକ ଦିବ୍ୟତା ସମ୍ପନ୍ନ ମହିଳା, ଦେବତାଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଚ୍ୟବନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ନୟନ ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି ମୃଦୁ ଥିଲା, ଏବଂ ସେ ଏକ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଁ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପାଖକୁ ଆସି, ବିନମ୍ର ଭାବେ କୁହିଲେ: "ମୁଁ କାଳିନ୍ଦୀ, ଆପଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର।" ସେ ମହିଳାଙ୍କ ଇଛା ଜାଣି, ଚ୍ୟବନ ଋଷି କହିଲେ: "ହେ ଉତ୍ତମେ! ତୁମ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ। ସେ ଦୀନେ ଦୀନେ ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବ। ତୁମ ଗର୍ଭଧାରଣ ସହ ଦୁଃଖ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।" କାଳିନ୍ଦୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଏବଂ ଦେବର ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖି, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀଠାରୁ ଦୂରେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ସହପତ୍ନୀଙ୍କ ଈର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ଗର୍ଭପାତ କରାଇବା ପାଇଁ ଏକ ବିଷ ଦିଆଯାଇଥିଲା; ତଥାପି, ସେ ବିଷ ସହିତ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ—ସଗର—ଜନ୍ମ ନେଲା। ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଅସମଞ୍ଜସ, ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଂଶୁମାନ, ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ, ଏବଂ ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ରଘୁ, ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରାଭୃଦ୍ଧ ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଯିଏ ମାନବ ଭକ୍ଷକ ରୂପେ ପରିଚିତ। ପ୍ରାଭୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ, କଳ୍ମଷପାଦଙ୍କୁ ଶଂଖନ, ଶଂଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ, ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ, ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ, ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଚାରି ଭାଇ—ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭରତ, ଶତୁଘ୍ନ—ଜନ୍ମିଥିଲେ। ଏହି ପୁରାତନ, ଶୁଦ୍ଧ ରାଜବଂଶ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବଂ ଏକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଶୂରବୀର, ସତ୍ୟବାଦୀ ରାଜାମାନେ ଥିଲେ। ଏହି ବଂଶର ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅଙ୍କ ହାତ ଚାହୁଁଛୁ। ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମାନର ଯୋଗ୍ୟ, ଯୋଗ୍ୟବାନ୍, ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହିପରି ଉଦ୍ବୋଧନା ପରେ, ରାଜା ଜନକ ହସ୍ତ ଜୋଡି କହିଲେ: "ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଆମ ବଂଶର କଥା ଶୁଣିବା ପାଇଁ ପାତ୍ର। କାରଣ, କୌଳୀନ୍ୟ ଅନୁସାରେ ଝିଅକୁ ବିବାହ ଦେବା ସମୟରେ, ବଂଶ ପରିଚୟ ଦେବା ଆବଶ୍ୟକ।" "ତେଣୁ ଶୁଣ, ଏ ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ନିଜ କର୍ମରେ ମହାନ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ—ନିମି। ସେ ଚିରନ୍ତନ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସମସ୍ତରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ମିଥି, ମିଥିଙ୍କୁ ଜନକ, ସେହି ପ୍ରଥମ ଜନକ ଥିଲେ। ଜନକଙ୍କୁ ଉଦାବସୁ, ଉଦାବସୁଙ୍କୁ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ, ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ ସୁକେତୁ, ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଦେବରାତ, ଦେବରାତଙ୍କୁ ବୃହଦ୍ରଥ, ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମହାବୀର, ମହାବୀରଙ୍କୁ ସୁଧୃତି, ସୁଧୃତିଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ, ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତୀନ୍ଧକ, ପ୍ରତୀନ୍ଧକଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତିରଥ, କୀର୍ତ୍ତିରଥଙ୍କୁ ଦେବମୀଢ, ଦେବମୀଢଙ୍କୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କୁ ମହୀଧ୍ରକ, ମହୀଧ୍ରକଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତିରାତ, କୀର୍ତ୍ତିରାତଙ୍କୁ ମହାରୋମା, ମହାରୋମାଙ୍କୁ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରୋମା, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରୋମାଙ୍କୁ ହ୍ରସ୍ଵରୋମା।" "ହ୍ରସ୍ଵରୋମାଙ୍କୁ ଦୁଇପୁଅ ଥିଲେ—ମୁଁ ବଡ଼, ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ। ମୋ ବଡ଼ପଣି ଦେଖି, ବାପା ମୋତେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ, ଏବଂ ସେଠାରୁ ବନକୁ ଚାଲିଗଲେ, ଏବଂ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ। ବାପା ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ ପରେ, ମୁଁ ଧର୍ମପଥରେ ରାଜ୍ୟ ଚଲାଇଲି, ଏବଂ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେବତା ସମାନ ଭାବି, ସ୍ନେହ ଦେଲି।" "ତାପରେ, ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ସୁଧନ୍ୱା ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ଆସି, ମିଥିଲାକୁ ଅଘାତ କଲେ। ସେ ମୋତେ ଦୂତିଆଇ କହିଲେ: 'ଶିବଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଧନୁଷ ଏବଂ ପଦ୍ମନୟନା ସୀତାକୁ ଦିଅ।' ମୁଁ ଦେଇନଥିଲିବାରୁ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ସେଠାରେ ମୁଁ ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ବଧ କଲି।" "ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ମାରି, ମୁଁ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସାଙ୍କାଶ୍ୟରେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲି। ଏହି ମୋ ଭାଇ, ଏବଂ ମୁଁ ବଡ଼। ଅତି ଆନନ୍ଦରେ ଆମେ ଦୁଇ ଝିଅ ଦେଉଛୁ।" "ମୋ ଝିଅ ସୀତା, ଦେବକନ୍ୟାମାନେପରି ଶୁଭ୍ର, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅର୍ଜିତ, ତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ଦ୍ୱିତୀୟ ଝିଅ ଉର୍ମିଳାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି। ଏହି କଥା ତିନିଥର କହୁଛି, କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଆମେ ଦୁଇଁ କନ୍ୟା ବିବାହ ପାଇଁ ଦେଉଛୁ।" "ଏବେ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଗଉଦାନ, ପିତୃତର୍ପଣ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏହି ଦିନ ମଘା ନକ୍ଷତ୍ର, ତୃତୀୟ ଦିନ ଉତ୍ତରାଫାଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ବିବାହ କର। ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉ।" ଏହିପରି ଦୁଇ ଦିବ୍ୟ ବଂଶର ପରମ୍ପରା, ଶୁଭ ବିବାହ ପାଇଁ ଏକତ୍ର ହେଲା।