ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ଏକ ସମୟର କଥା—ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଓ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ପ୍ରବଳ ରାଜାମାନେ ଏକ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ଉଠିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ପରେ, ଏହି ରାଜା ଅନ୍ୟ ଦେଶକୁ ନିଷ୍କାସିତ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ରାଣୀମାନେ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ରାଜା ଅସିତଙ୍କ ଶକ୍ତି କମ୍ ଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ନିଜ ପ୍ରାୟୋପବେଶରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, କିନ୍ତୁ କୁହାଯାଏ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଇଥିଲେ। ଏହି ଦୁଇ ରାଣୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ, ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ, ସେ ଗର୍ଭଟିକୁ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଏହି ଶୁଭ୍ର ପର୍ବତରେ ଏକ ଭାର୍ଗବ ଋଷି ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ଚ୍ୟବନ। ଚ୍ୟବନ ଋଷି ହିମାଲୟରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ। ସେଠାରେ ଏକ ମହିଳା, ଦେବତା ସମ ତେଜସ୍ବି, ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେ ନିଜ ଅନ୍ତରରୁ ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ଲାଗି ଆଶା କରୁଥିଲେ, ତେଣୁ ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ଚକ୍ଷୁ ବିଶିଷ୍ଟ ସେ ମହିଳା କାଳିନ୍ଦୀ ନାମକ, ଚ୍ୟବନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ ଶିଷ୍ଟ ଭାବରେ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ଋଷି ଚ୍ୟବନ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମହାନ ମହିଳେ, ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ବଳଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବେ। ତୁମ ଗର୍ଭ ଓ ତୁମ ଉପରେ ଦୁଃଖ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ଏହି ଶିଶୁ ବଡ଼ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ।" ଏପରି ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ସେ ରାଜକୁମାରୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପତିଠାରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଏକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ସହଧର୍ମିଣୀ ଜଳନା ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କୁ ଏକ ବିଷ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିଲା ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବା, କିନ୍ତୁ ସେ ବିଷ ସହିତ ଏହି ପୁତ୍ର ସଗର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସଗରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅସମଞ୍ଜସ, ତାଙ୍କୁ ଅଂଶୁମାନ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାଗୀରଥ। ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ରଘୁ, ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରଭୃଦ୍ଧ (ଏହି ମନୁଷ୍ୟ ଭକ୍ଷକ ରାଜା) ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ପ୍ରଭୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ, କଳ୍ମଷପାଦଙ୍କୁ ଶଂଖନ, ଶଂଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ, ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କ ପୁତ୍ର ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ଭୂତପୂର୍ବ, ପବିତ୍ର ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜବଂଶ ହେଉଛି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତେ ଶୂର ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ। ଏହି ଇତିହାସ ଉଲ୍ଲେଖ କରି, ଦେବୀ ସୀତାଙ୍କ ପାଣି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଚାହିଁଲେ, କାରଣ ସେମାନେ ଏହି ମହାନ ବଂଶର ସମ୍ମାନ ଓ ଯୋଗ୍ୟତା ଧାରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ଏକାତ୍ତରତମ ସର୍ଗକୁ ଶୁଣିବା ପାଇଁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ମିଳେ। ଏହିପରି ଉପସ୍ଥାନ ପାଇଁ, ରାଜା ଜନକ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ: "ତୁମେ ମଙ୍ଗଳମୟ ହେଉ। ତୁମେ ଆମ ବଂଶ ପରମ୍ପରା ଶୁଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ଏକ କନ୍ୟା ଦେବା ସମୟରେ, ବଂଶ ପରିଚୟ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ।" ତେଣୁ ଜନକ କହିଲେ: "ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଉତ୍ତମ କର୍ମ କରୁଥିବା ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ନିମି। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମିଥି, ମିଥିଙ୍କୁ ଜନକ, ସେହି ପ୍ରଥମ ଜନକଙ୍କୁ ଉଦାବସୁ। ଉଦାବସୁଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ, ତାଙ୍କୁ ସୁକେତୁ, ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଦେବରାତ, ଦେବରାତଙ୍କୁ ବୃହଦ୍ରଥ। ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ମହାବୀର, ମହାବୀରଙ୍କୁ ସୁଧୃତି, ସୁଧୃତିଙ୍କୁ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ, ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ହର୍ୟଶ୍ୱ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତୀନ୍ଧକ, ପ୍ରତୀନ୍ଧକଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତିରଥ, କୀର୍ତ୍ତିରଥଙ୍କୁ ଦେବମୀଢ, ଦେବମୀଢଙ୍କୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କୁ ମହୀଧ୍ରକ, ମହୀଧ୍ରକଙ୍କୁ କୀର୍ତ୍ତିରାତ, କୀର୍ତ୍ତିରାତଙ୍କୁ ମହାରୋମା, ମହାରୋମାଙ୍କୁ ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରୋମା, ସ୍ବର୍ଣ୍ଣରୋମାଙ୍କୁ ହ୍ରସ୍ଵରୋମା।" "ସେହି ରାଜା, ଧର୍ମଜ୍ଞ ଓ ମହାତ୍ମା, ଦୁଇ ପୁତ୍ର ଥିଲେ—ମୁଁ ବଡ଼, ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ ଛୋଟ। ମୋ ପିତା ମୋତେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି, ରାଜ୍ୟ ଭାର ଦେଇ, ନିଜେ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ ଏବଂ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଦେଲେ। ପରେ, ବୟସ୍କ ପିତା ନିଧନ କରିବା ପରେ, ମୁଁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ଚାଲାଏଁ, ଏବଂ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସ୍ନେହ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଏଁ।" "ଏହି ସମୟରେ, ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁଧନ୍ୱା ନାମକ ରାଜା ଆସି, ମିଥିଳାକୁ ଅବରୋଧ କଲେ। ସେ ମୋତେ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ— 'ତୁମେ ମୋତେ ଅପୂର୍ବ ଶିବଧନୁଷ୍ୟ ଓ ପଦ୍ମନୟନୀ ସୀତାକୁ ଦିଅ।' ମୁଁ ଦେଇ ଦେଲି ନାହିଁ, ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେହି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ସୁଧନ୍ୱାଙ୍କୁ ବଧ କଲି।" "ତାଙ୍କୁ ବଧ କରି, ମୁଁ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ରାଜ୍ୟ ଦେଲି। ଏହି ମୋ ଭାଇ, ଏବଂ ମୁଁ ବଡ଼। ଏହି ଦୁଇ କନ୍ୟା—ସୀତା ଓ ଉର୍ମିଳା—ତୁମକୁ ଦେଉଛି।" "ମଙ୍ଗଳ ହେଉ, ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କୁ ଓ ଉର୍ମିଳାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି—ମୋ କନ୍ୟା ସୀତା ଦେବକନ୍ୟାଙ୍କ ସମାନ, ଶୂରତା ଦ୍ୱାରା ଲାଭ କରାଯାଇଛି।" ଏହିପରି ଦୁଇ ମହାନ ବଂଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଶୂରବୀର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସୀତା ଓ ଉର୍ମିଳା ଦାନ କରିବା ପାଇଁ ଦୁଇ ରାଜବଂଶର ପବିତ୍ର ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲା।