ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ପ୍ରବଳ ଏବଂ ପରାକ୍ରମୀ ଅସିତ। ଅସିତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଏବଂ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ବୀର ରାଜାମାନେ ଶତ୍ରୁ ହୋଇ ଉଠିଲେ। ସେମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ରାଜା ଅସିତ ଜବରଦସ୍ତୀ ଦେଶ ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ରାଣୀ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଚଲିଗଲେ। ଅସିତ ରାଜା ଶକ୍ତିହୀନ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ତିମ ସମୟ ଆସିଗଲା; ଏହି ସମୟରେ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ରାଣୀ ତାଙ୍କର ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ଔଷଧ ଦେଲେ, ଯାହା ସେ ତାଙ୍କର ସହରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ହିମାଲୟ ପର୍ବତର ଏକ ଶୁଭ୍ର ସ୍ଥାନରେ ଭାର୍ଗବ ଋଷି ଚ୍ୟବନ ରହୁଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ କଳ୍ୟାଣମୟୀ ରାଣୀ, ଦେବତା ସଦୃଶ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଲାଗି ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ କାଳିନ୍ଦୀ ନାମରେ ପରିଚିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର କମଳ ଦଳ ସମ ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା। ତାଙ୍କର ଭକ୍ତି ଦେଖି ଋଷି ଚ୍ୟବନ କୁହିଲେ, “ତୁମ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ପ୍ରବଳ ଏବଂ ତେଜସ୍ବୀ ପୁତ୍ର ହେବେ; ତୁମେ ଚିନ୍ତିତ ହେଉନାହାନ୍ତୁ।” ଏପରେ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେଇ ରାଜକୁମାରୀ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କର ପତି ନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ଏକ ପୁତ୍ର ସନ୍ତାନକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ସହରାଣୀ ଈର୍ଷାବଶତଃ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବା ଔଷଧ ଦେଇଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାହା ସହିତ ସାଗର ନାମକ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିଲେ। ସାଗରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଅସମଞ୍ଜସ, ତାଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ଅଂଶୁମାନ, ଅଂଶୁମାନଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ ଓ ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ। ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରଘୁ ଜନ୍ମିଲେ। ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରଭୃଦ୍ଧ ଜନ୍ମିଲେ, ଯେଉଁଠି ମାନବ ଭକ୍ଷକ ଭାବେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ପ୍ରଭୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ, ତାଙ୍କୁ ଶଂଖନ, ଶଂଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମିଲେ। ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ, ତାଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ ଜନ୍ମିଲେ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନହୁଷ, ତାଙ୍କୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କୁ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଜନ୍ମିଲେ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ, ପବିତ୍ର ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜବଂଶ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳରେ ଜନ୍ମିତ, ନୀତିବାନ୍, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ବୀର ଥିଲେ। ଏହି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ରାଜନ୍, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆପଣଙ୍କର କନ୍ୟା ପ୍ରାର୍ଥନା କରୁଛି; ଯେଉଁମାନେ ଏହି ଦୁଇ ଭାଇଙ୍କ ସମ୍ମାନ ଓ ଯୋଗ୍ୟ, ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଇବା ଉଚିତ। ଏପରେ ମହାନ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଲକାଣ୍ଡର ସତରେଖିଏଥି ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ ଶୁଣି, ଜନକ ଦେଵୀ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, “ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେଉ। ତୁମେ ଆମର ବଂଶ ପରମ୍ପରା ଶୁଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। କାରଣ, କନ୍ୟା ଦାନ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବଂଶ ପରିଚୟ ସ୍ପଷ୍ଟ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ; ତେଣୁ ଶୁଣ, ମହାମୁନି। ତିନି ଲୋକରେ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ନାମ ଥିଲା ନିମି। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମିଥି, ମିଥିଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ ପ୍ରଥମ ଜନକ; ପ୍ରଥମ ଜନକଠାରୁ ଉଦାବସୁ ଜନ୍ମିଲେ। ଉଦାବସୁଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ସୁକେତୁ ଜନ୍ମିଲେ। ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ପ୍ରବଳ ଦେଵରାତ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ବୃହଦ୍ରଥ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ ମହାବୀର ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସୁଧୃତି ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ଧୃଡ଼ ଏବଂ ସତ୍ୟପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଥିଲେ। ସୁଧୃତିଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହର୍ୟଶ୍ୱ ଜନ୍ମିଲେ। ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତୀନ୍ଧକ, ପ୍ରତୀନ୍ଧକଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୀର୍ତ୍ତିରଥ ଜନ୍ମିଲେ। କୀର୍ତ୍ତିରଥଙ୍କୁ ଦେଵମୀଢ, ଦେଵମୀଢଙ୍କୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କୁ ମହୀଧ୍ରକ ଜନ୍ମିଲେ। ମହୀଧ୍ରକଙ୍କୁ ପ୍ରବଳ କୀର୍ତ୍ତିରାତ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ମହାରୋମା ଜନ୍ମିଲେ। ମହାରୋମାଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣରୋମା ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରାଜା ହ୍ରସ୍ୱରୋମା ଜନ୍ମିଲେ। ହ୍ରସ୍ୱରୋମା ଦୁଇ ଝିଅଙ୍କ ପିତା; ମୁଁ ବଡ଼ ଓ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ ଛୋଟ। ମୋ ପିତା ମୋତେ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରି ଆତ୍ମସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇ, ଆତ୍ମସାଧନା ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଇଥିଲେ ଏବଂ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟର ରାଜା କରିଥିଲେ। ପିତା ଚିରନିଦ୍ରାକୁ ଗଲେ, ମୁଁ ଧର୍ମପଥରେ ରାଜ୍ୟ ଚାଲେଇଲି ଏବଂ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେବତା ସମ୍ମାନ ଦେଇ ସ୍ନେହ କରୁଥିଲି। କିଛି ସମୟ ପରେ ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ପ୍ରବଳ ରାଜା ସୁଧନ୍ବା ଆସି ମିଥିଳାକୁ ଅବରୋଧ କଲେ। ସେ ମୋତେ ସନ୍ଦେଶ ପଠାଇଲେ, “ଶିବଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଧନୁଷ ଓ କମଳନୟନା ସୀତାକୁ ଦିଅ।” ମୁଁ ଦେଇନଥିଲି, ତେଣୁ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ମୁଁ ସୁଧନ୍ବାଙ୍କୁ ବଧ କଲି। ପରେ ମୁଁ ମୋ ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସାଙ୍କାଶ୍ୟର ରାଜା କରିଦେଲି। ଏହିପରି ମୁଁ ବଡ଼ ଭାଇ ଓ ଏହି କୁଶଧ୍ୱଜ ମୋ ଛୋଟ ଭାଇ, ମହାମୁନି। ଏବେ ମୁଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ଦୁଇଜଣୀ କନ୍ୟାକୁ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଉଛି।