ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମହାମୁନି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ମୁନିମାନେ ଏବଂ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାର୍ଷିଙ୍କ ସହିତ ମନ୍ୟତା ଦେଇଥିଲେ, ସେଉଁଠି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ପ୍ରଧାନ କଥକ ଭାବେ ସ୍ଥାନ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ତାପରେ ଦଶରଥ ଚୁପ ହେଲେ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବଶିଷ୍ଠ ନିଜ ପ୍ରସ୍ତାବ ରଖିଲେ । ସେଉଁଠି ବସିଥିବା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ମୁନିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ । ବଶିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି କହିଲେ—ଏହି ଦିନେ ଅଦୃଶ୍ୟ, ନିତ୍ୟ, ଅଜର, ଅମର ବ୍ରହ୍ମା ଜନକଙ୍କ ପୂର୍ବଜଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇଥିଲେ । ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମାରୀଚି ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ମାରୀଚିଙ୍କୁ କଶ୍ୟପ, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ବିବସ୍ୱାନ୍, ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କୁ ମନୁ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ବୈବସ୍ୱତ ମନୁ ବୋଲି ଡାକାଯାଏ । ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମହ ମନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଥିଲେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ଅଯୋଧ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ରାଜା ଭାବେ ଜଣାଯାଏ । ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁକ୍ଷି, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ବିକୁକ୍ଷି, ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ବାଣ, ବାଣଙ୍କୁ ଅନରଣ୍ୟ, ଅନରଣ୍ୟଙ୍କୁ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କୁ ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କୁ ଯୁବନାଶ୍ୱ ଏବଂ ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତା ଜନ୍ମିଲେ । ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ସୁସନ୍ଧି, ସୁସନ୍ଧିଙ୍କୁ ଦୁଇଜଣ ପୁତ୍ର—ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଏବଂ ପ୍ରସେନଜିତ । ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତ ଏବଂ ଭାରତଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସିତ ଜନ୍ମିଲେ । ଅସିତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଏବଂ ଶଶବିନ୍ଦୁ ନାମକ ଶତ୍ରୁ ରାଜାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ । ଯୁଦ୍ଧରେ ହାରି, ରାଜା ତାଙ୍କ ଦୁଇ ରାଣୀ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଚଳିଗଲେ । ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି କମ୍ ଥିଲା, ଏବଂ ସେଉଁଠି ସେ ଦେହ ଛାଡ଼ିଲେ । କହାଯାଏ, ଦୁଇ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ । ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେ ନିଜ ଗର୍ଭ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଗର୍ଭକୁ ଅନ୍ୟ ରାଣୀଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ, ଏହି ଭାବେ ସଗରଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା । ଏହି ସମୟରେ ଏକ ଭାର୍ଗବ ମୁନି ଚ୍ୟବନ ହିମାଲୟକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଥିଲେ । ଏଠାରେ ଏକ ସୁନ୍ଦରୀ ରାଜକୁମାରୀ, କଳ୍ୟାଣୀ କଳିନ୍ଦୀ, ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଲାଗି ଭିକ୍ଷା ମାଗିଲେ । ମୁନି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି କହିଲେ—“ତୁମ ଗର୍ଭରୁ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବେ, ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।” ରାଜକୁମାରୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ ଏବଂ ସ୍ୱାମୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପୁତ୍ରକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ । ତଥାପି, ତାଙ୍କ ସହରାଣୀ ଈର୍ଷ୍ୟାବଶତଃ ଗର୍ଭ ନଶ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଔଷଧ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ସେଉଁଠି ସଗର ଜନ୍ମିଲେ । ସଗରଙ୍କୁ ଅସମଞ୍ଜସ୍, ତାଙ୍କୁ ଅଂଶୁମାନ୍, ଅଂଶୁମାନ୍ଙ୍କ ପୁତ୍ର ଦିଲୀପ, ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ ଜନ୍ମିଲେ । ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ରଘୁ, ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରବୃଦ୍ଧ (ମାନବ ଖାଇବାକୁ ଅଭିଲାଷୀ), ପ୍ରବୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ, କଳ୍ମଷପାଦଙ୍କୁ ଶଙ୍ଖନ, ଶଙ୍ଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ, ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶୃକ୍, ପ୍ରଶୁଶୃକ୍ଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ ଜନ୍ମିଲେ । ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଜନ୍ମିଲେ । ଏହି ପ୍ରାଚୀନ, ଶୁଦ୍ଧ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜବଂଶୀମାନେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜବଂଶର ଅଂଶ ଏବଂ ନିତ୍ୟ ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ବୀର ଥିଲେ । ଏହି ଭାବେ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମ ଝିଅକୁ ଚାହୁଁଛି, ଏହି ଦୁଇଜଣଙ୍କ ସମ କୌଣସି ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷ ନାହିଁ, ଏହି ଦେଖି ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ତୁମ ଝିଅ ଦିଅ । ଏହିପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଲକାଣ୍ଡର ସତ୍ତରିତମ ସର୍ଗକୁ ଶୁଣ । ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଏହି କଥା ସୁଣି, ରାଜା ଜନକ ହାତ ଜୋଡ଼ି କହିଲେ—“ତୁମର କଳ୍ୟାଣ ହୋ, ତୁମେ ଆମ ବଂଶବଳୀ ଶୁଣିବାର ଯୋଗ୍ୟ । କାରଣ, ଝିଅ ଦେବା ପାଇଁ ନିଜ ବଂଶ ଏକ ଉତ୍ପନ୍ନ ପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରକାଶ କରାଯିବା ଉଚିତ । ଏହିପରି ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ଥିଲେ, ତିନି ଲୋକରେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ତାଙ୍କ ନାମ ନିମି, ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ । ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ମିଥି, ମିଥିଙ୍କୁ ଜନକ ଜନ୍ମିଲେ । ପ୍ରଥମ ଜନକଙ୍କୁ ଉଦାବସୁ, ଉଦାବସୁଙ୍କୁ ନନ୍ଦିବର୍ଧନ, ନନ୍ଦିବର୍ଧନଙ୍କୁ ଶୂରବୀର ସୁକେତୁ ଜନ୍ମିଲେ । ସୁକେତୁଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦେବରାତ, ଯିଁହାଙ୍କୁ ବୃହଦ୍ରଥ ବୋଲି ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଶୂରବୀର ମହାବୀର, ମହାବୀରଙ୍କୁ ସୁଧୃତି ଏବଂ ସୁଧୃତିଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଧୃଷ୍ଟକେତୁ ଜନ୍ମିଲେ । ଧୃଷ୍ଟକେତୁଙ୍କୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରାଜା ହର୍ୟଶ୍ୱ, ହର୍ୟଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରତୀନ୍ଧକ, ପ୍ରତୀନ୍ଧକଙ୍କୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୀର୍ତ୍ତିରଥ, କୀର୍ତ୍ତିରଥଙ୍କୁ ଦେବମୀଢ, ଦେବମୀଢଙ୍କୁ ବିବୁଧ, ବିବୁଧଙ୍କୁ ମହୀଧ୍ରକ ଜନ୍ମିଲେ । ଏହିଭଳି, ଦୁଇ ରାଜବଂଶର ପବିତ୍ର ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ବଂଶାବଳୀ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ଦିଗରେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଅନ୍ୟ ଦିଗରେ ଜନକଙ୍କ ଝିଅ ସୀତା ଏହି ଦିବ୍ୟ ବଂଶର ଅଂଶ ।