ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦୂତମାନେ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, ରାଜା କୁଶଧ୍ୱଜ, ରାଜା ଜନକଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ମିଥିଲାକୁ ଆସିଲେ। ସେଠାରେ ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମହାତ୍ମା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ ଏବଂ ମହାର୍ଷି ଶତାନନ୍ଦ ଓ ଧର୍ମପରାୟଣ ଜନକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାସହିତ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପରେ ସେ ରାଜସମ୍ମତ ଶୁଭ୍ର ସିଂହାସନରେ ବସିଲେ। ଦୁଇ ଭାଇ, କୁଶଧ୍ୱଜ ଓ ଜନକ, ଦୁଇଜଣେ ଏକାସାଥି ଅତ୍ୟନ୍ତ ତେଜସ୍ୱୀ ଭାବେ ବସିଥିଲେ। ତାପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇଜଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ, ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁଦାମନ୍ଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳର ଶିରୋମଣି, ତୁମେ ତ୍ୱରାଣ୍ୟେଇ ଯାଅ, ଏବଂ ମହାନ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ପୂର୍ବଜମାନେ ସହିତ ଆମ ଅତିଥି ଗୃହକୁ ଆଣିନିଅ।” ସୁଦାମନ୍ ଯାଇ, ଅୟୋଧ୍ୟାପତି ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଖି ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, “ମିଥିଲାର ରାଜା ଜନକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ଆଗ୍ରହ ଅଛି ଯେ, ଆପଣ ତାଙ୍କ ପୂର୍ବଜ, ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ମିଳନ କରନ୍ତୁ।” ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ଋଷିମାନେ, ପୂର୍ବଜମାନେ, ସମସ୍ତ କୁଟୁମ୍ବ-ପ୍ରଜାମାନେ ସହିତ ଜନକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ, ଶବ୍ଦ କଳାରେ ପାରଙ୍ଗତ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମହାରାଜ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତା ଆପଣ ଜାଣନ୍ତି। ଏଠି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ମହାମୁନି ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବସିଷ୍ଠ ମୋର ପକ୍ଷରୁ ଉଚିତ ଭାବେ କଥା କହିବେ।” ଦଶରଥ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ମୁନି କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ, “ଅଦୃଶ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ, ଅଜର, ଅମର ବ୍ରହ୍ମା ଏଠି ପୂର୍ବଜ ଭାବେ ପ୍ରକାଶିତ ହୋଇଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମାରୀଚି ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ମାରୀଚିଙ୍କୁ କଶ୍ୟପ, କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ବିବସ୍ୱାନ୍, ବିବସ୍ୱାନ୍ଙ୍କୁ ମନୁ, ଯିଏ ବୈବସ୍ୱତ ନାମରେ ପରିଚିତ। ମନୁ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଜାପତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଅୟୋଧ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ରାଜା। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁତ୍ର କୁକ୍ଷି, ତାଙ୍କୁ ଭଲିଲେ ବିକୁକ୍ଷି। ବିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ବାଣ, ବାଣଙ୍କୁ ଅନରଣ୍ୟ, ଅନରଣ୍ୟଙ୍କୁ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଙ୍କୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଯିଏ ବିଶାଳ କୀର୍ତ୍ତି ଧାରଣ କରୁଥିଲେ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କୁ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତା, ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ସୁସନ୍ଧି, ସୁସନ୍ଧିଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁତ୍ର—ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସେନଜିତ। ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଙ୍କୁ ବିଶ୍ରୁତ ଭାରତ, ଭାରତଙ୍କୁ ଅସିତ। ଅସିତଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଶଶବିନ୍ଦୁ ଏହି ପ୍ରତିଦ୍ଵନ୍ଦୀ ରାଜାମାନେ ଶତ୍ରୁ ହୋଇଉଠିଲେ। ସେଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଅସିତ ନିର୍ବାସିତ ହୋଇ, ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଗଲେ। ଅସିତ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇ ଜୀବନାନ୍ତ କରିଲେ, ଦୁଇ ସ୍ତ୍ରୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏଠିରେ ଜନ୍ମ ନାଶ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଜଳ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ତଥାପି ସେହି ଗର୍ଭ ସହିତ ସଗର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଭାର୍ଗବ ଚ୍ୟବନ ହିମାଲୟରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ଏଠିକୁ ଏକ ରାଜକୁମାରୀ, କଳିନ୍ଦୀ, ନୟନ କମଳଦଳ ସଦୃଶ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିର ଆଶାରେ ମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ମୁନି ତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ: “ତୁମ ଗର୍ଭରେ ଏକ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ନେବ। ତୁମେ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।” ସେ ପତିନିଷ୍ଠା ରାଜକୁମାରୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସ୍ୱାମୀରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ପୁତ୍ର ସଗରଙ୍କୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ସହ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା ଥିବା ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀ ଗର୍ଭ ନାଶ ପାଇଁ ଔଷଧ ଦେଲେ, ତଥାପି ସେହି ଔଷଧ ସହିତ ସଗର ଜନ୍ମ ନେଲେ। ସଗରଙ୍କୁ ଅସମଞ୍ଜସ୍, ତାଙ୍କୁ ଅଂଶୁମାନ୍, ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ, ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ, କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ରଘୁ, ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରଭୃଦ୍ଧ, ଯିଏ ମାନବ ଭକ୍ଷକ ଭାବେ ପରିଚିତ। ପ୍ରଭୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ, ତାଙ୍କୁ ଶଂଖନ, ଶଂଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ, ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ, ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ, ଶୀଘ୍ରଗଙ୍କୁ ମାରୁ, ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ, ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ। ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନହୁଷ, ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି, ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ, ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ, ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ, ଏହି ଦଶରଥଙ୍କୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ପବିତ୍ର, ପ୍ରାଚୀନ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀ, ବୀର ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ। ଏହି ବଂଶର ଦୁଇ ପୁତ୍ର ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ, ହେ ରାଜନ୍, ଆମେ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଅନୁରୋଧ କରୁଛୁ। ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନ ଯୋଗ୍ୟ, ଅର୍ଥାତ୍ ଏମିତି ଶୂରବୀର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାଦୀଙ୍କୁ ଆପଣ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦାନ କରିବା ଉଚିତ। ଏଠି ପରେ ପବିତ୍ର ବାଲକାଣ୍ଡର ଏକାତର୍ତିସ୍ତମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏହିପରି ଉପସ୍ଥିତିରେ ଜନକ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, “ସୁଖ ହେଉ, ଆପଣମାନେ ଆମ ବଂଶର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ।