ଏହି ସମୟରେ, ବଳଶାଳୀ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେଠାରେ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ନଗର ବିଷୟରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅମରାବତୀ ନଗର ପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଦୁର୍ଗମ ଥିଲା। ସମୁଦ୍ରର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି, ଯାହାର ନାମ ତ୍ରିକୂଟ ଓ ଅନ୍ୟଟିର ନାମ ସୁଏଳା। ଏହି ପର୍ବତର ମଧ୍ୟ ଶିଖର ଏମିତି ଏକ ମେଘମାଳା ପରି ଦେଖାଯାଏ, ଯାହାକୁ ପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ପହଞ୍ଚିପାରନ୍ତିନାହିଁ, ଏହା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ କଟାଯାଇଥିବା ଭଳି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁର୍ଗମ। ଏହି ଶିଖରରେ ଏକ ନଗର ଥିଲା, ଯାହା ବ୍ୟାପକ ଏବଂ ଦୀର୍ଘ; ତିରିସି ଯୋଜନା ପ୍ରସ୍ଥ ଏବଂ ଶତ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା, ସୁନାର ଦେଉଳି ଓ ସୁନାର ଦ୍ୱାରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ସୁନାର ପ୍ରଚୀରା ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲା। ବିଶ୍ୱକର୍ମା କହିଲେ, "ମୁଁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଏହି ଲଙ୍କା ନାମକ ନଗର ତିଆରି କରିଛି; ଏଠାରେ ତୁମେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ ବସିପାରିବ।" ଯେପରି ବେଦମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଅମରାବତୀରେ ବସନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଲଙ୍କା ଦୁର୍ଗରେ ଅନେକ ରାକ୍ଷସଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରହିପାରିବ। ଏଠାରେ ତୁମେ ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଅଜୟ ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ଭୟଙ୍କର ହେବ। ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସେଇ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କ ହଜାର ହଜାର ସାଥୀ ସହ ଏହି ନଗରକୁ ଯାଇ ଥିଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ବସିଲେ। ସୁନାର ଘର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପ୍ରଚୀରା ଓ ଖାଇଁ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ଲଙ୍କାକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ ରହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଘବ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଏକ ଗନ୍ଧର୍ବୀ ନାର୍ମଦା ଜନ୍ମ ନେଲେ। ତାଙ୍କର ତିନିଟି ଝିଅ ଥିଲେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ମୁହଁ, ବୁଦ୍ଧି, ରୂପ ଓ କୀର୍ତ୍ତିରେ ଉତ୍ତମ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ଝିଅ ଏକ ରାକ୍ଷସୀ ହେଲେ। ଏହି ତିନି ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ମାଆ ଅନନ୍ଦରେ ତିନି ଜଣ ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଇଦେଲେ। ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଦେବତାମୟ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଏହି ଉତ୍ତମ କନ୍ୟାମାନେ ସୁକେଶଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ଘରେ ବହୁଦେଇ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଦେବମାନେ ଯେପରି ଅପ୍ସରାମାନେ ସହ ଖେଳନ୍ତି, ସେପରି ମଜା କରିଥିଲେ। ମାଲ୍ୟବନ୍ତଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସୁନ୍ଦରୀ ନାମକ ଅତି ରୂପବତୀ ଥିଲେ। ସେଠାରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ—ବଜ୍ରମୁଷ୍ଟି, ବିରୂପାକ୍ଷ ଓ ଦୁର୍ମୁଖ ନାମକ ରାକ୍ଷସ। ତାପରେ ସୁପ୍ତଘ୍ନ, ଯଜ୍ଞକୋପ ଓ ମଦୋନ୍ମତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଏବଂ ସୁନ୍ଦରୀଙ୍କୁ ଏକ କନ୍ୟା ଅନଲା ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ସୁମାଳିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ କେତୁମତୀ, ଯାହାର ମୁହଁ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ପରି ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ସୁମାଳିଙ୍କ ପ୍ରାଣଠାରୁ ମଧ୍ୟ ପ୍ରିୟା ଥିଲେ। ସୁମାଳି ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ପ୍ରହସ୍ତ, ଅକମ୍ପନ, ବିକଟ, କାଳକର୍ମୁକ, ଧୂମ୍ରାକ୍ଷ, ଦଣ୍ଡ ଓ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ। ତାପରେ ସଂହ୍ରଦି, ପ୍ରଘାସ ଓ ଭାସକର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ରାକ୍ଷସ; ଏବଂ ରକା, ପୁଷ୍ପୋଟ୍କଟା ଓ ଶୁଭ ହାସ୍ୟବଦନା କୈକସୀ। ମାଲିଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ ବସୁଧା, ଏକ ଅତି ରୂପସ୍ଵିନୀ ଗନ୍ଧର୍ବୀ, କମଳ ଦଳ ନୟନ ଓ ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ ଜଣ ଭଉଣୀ, ଯାହା ବେଶ କୁବେରଙ୍କ ଯକ୍ଷିମାନେ ପରି ଉତ୍ତମ। ସୁମାଳିଙ୍କ ଛୋଟ ଭାଇ ତାଙ୍କ ଉପରେ ଏହି ସନ୍ତାନମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଲେ—ଅନିଳ, ଅନଳ, ହର ଓ ସମ୍ପାତି; ସେମାନେ ମାଲ୍ୟ ବଂଶର ଏବଂ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ। ଏହି ତିନି ଜଣ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶତାଧିକ ପୁଅମାନେ ମିଶି, ଦେବ, ଇନ୍ଦ୍ର, ଋଷି, ନାଗ ଓ ଯକ୍ଷମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ, ତାଙ୍କର ଶୌର୍ୟ ଓ ଗର୍ବରେ ଅତି ଅଭିମାନୀ ହୋଇ। ସେମାନେ ପବନ ପରି ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଘୁରିଘୁରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ତେଜ ମୃତ୍ୟୁ ସମାନ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବର ପାଇଁ ଅତି ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ପ୍ରତିଦିନ ଯଜ୍ଞ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି ଅତ୍ୟାଚାରରେ, ଦେବତାମାନେ ଓ ତପସ୍ବୀ ଋଷିମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱରଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଅଜନ୍ମା, ଅଦୃଶ୍ୟ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଓ ସଂହାରକ, ସମସ୍ତ ଜଗତର ଆଧାର ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଗୁରୁ ମହାଦେବଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସମସ୍ତେ ହାତ ଜୋଡି, ଭୟଭୀତ କଣ୍ଠରେ ତିନି ଚକ୍ଷୁ ତ୍ରିପୁରାସୁର ନାଶକ ଶିବଙ୍କୁ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ସୁକେଶଙ୍କ ପୁଅମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ବରରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି। ଆମ ଆଶ୍ରମଗୁଡ଼ିକ ଏବେ ଅସୁରକ୍ଷିତ, ଦେବତାମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରୁ ତାଡ଼ିଦିଆଯାଇଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଦେବତାମାନେ ପରି ମଜା କରୁଛନ୍ତି। ସେମାନେ କହୁଛନ୍ତି—'ମୁଁ ବିଷ୍ଣୁ, ମୁଁ ରୁଦ୍ର, ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମା, ମୁଁ ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା, ମୁଁ ଯମ ଓ ବରୁଣ, ମୁଁ ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ।' ଏହିପରି ମାଲି, ସୁମାଳି, ମାଲ୍ୟବାନ୍ ଓ ତାଙ୍କର ଅନୁଚରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଆମକୁ ଦୁଃଖ ଦେଉଛନ୍ତି। ହେ ଦେବ, ଆମ ଭୟ ଦୂର କରି, ଆମକୁ ରକ୍ଷା କର। ଅଶୁଭ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଦେବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ଏହି କଣ୍ଟକମାନେ ନାଶ କର।" ଦେବମାନେ ଏପରି ଅନୁରୋଧ କରିବା ପରେ, ଜଟାଧାରୀ, ନୀଳ-ଲାଲ ଦେହ ଥିବା ମହେଶ୍ୱର ସୁକେଶଙ୍କ ଦୟାରେ କହିଲେ—"ମୁଁ ସେମାନେକୁ ମାରିବିନାହିଁ, ସେମାନେ ମୋ ଦ୍ୱାରା ମାରାଯିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ମନ୍ତ୍ର ଦେଉଛି, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ନାଶ ହେବେ। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ, ତୁମେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଶରଣାଗତ ହେଉ, ସେ ଭଗବାନ୍ ସେମାନେକୁ ବଧ କରିବେ।" ତାପରେ ସମସ୍ତେ ଜୟଧ୍ୱନି କରି ମହେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ରାତିରେ ଘୁରୁଥିବା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଭୟରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସଂଖ ଓ ଚକ୍ରଧାରୀ ଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସେମାନେ ଆତୁର ହୋଇ ସୁକେଶଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ—"ସୁକେଶଙ୍କ ତିନି ପୁଅ, ତ୍ରେତାଯୁଗର ଅଗ୍ନି ପରି, ବର ପାଇଁ ଆମ ନିବାସ ଦଖଳ କରିଛନ୍ତି। ତ୍ରିକୂଟ ପର୍ବତ ଶିଖର ଉପରେ ଏକ ଦୁର୍ଗ ନାମକ ଲଙ୍କା ଅଛି, ସେଠି ରାକ୍ଷସମାନେ ରହି ଆମକୁ ଅତ୍ୟାଚାର କରୁଛନ୍ତି।