ସାଙ୍କାଶ୍ୟ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ, ଦୂତମାନେ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେଖି ଜନକଙ୍କ ମନରେ ଯାହା ଘଟିଛି ଓ ଯାହା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରହିଛି, ସେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିବରଣୀ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ଦୂତମାନେ ଶୀଘ୍ର ଓ ଉତ୍ତମ ଭାବରେ ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଦେଲାପରେ, କୁଶଧ୍ୱଜ ଜନକଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ମିଥିଳାରେ ଆସିଲେ। ସେ ତାହାଁରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଅତି ଉତ୍ତମ ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତାନନ୍ଦ ଓ ଜନକଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଓ ନମସ୍କାର କରି, ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ରାଜସ୍ଥାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆସନ ଉପରେ ବସିଲେ, ଦୁଇ ଭାଇ ଏକାଠି ବସିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜରେ ସମାନ। ଏହା ପରେ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାଇ ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁଦାମନଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିବାକୁ ଦେଶକର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରୀ ଭାବରେ ଆଦେଶ ଦେଲେ—“ଏ ମନ୍ତ୍ରୀପ୍ରମୁଖ, ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ନେଇଆସ; ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ରଘୁବଂଶର ଉନ୍ନତିକାରୀ, ଅଜୟ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଅତିଥିସ୍ଥଳ କୁ ନେଇଆସ।” ସୁଦାମନ ଆୟୋଧ୍ୟାର ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିର ନମାଇ କହିଲେ—“ମିଥିଳାର ରାଜା ଜନକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆପଣଙ୍କ ଗୁରୁ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ସାକ୍ଷାତ କରିବାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ରଖିଛନ୍ତି।” ଏହି ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଆପ୍ତ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୋହିତ ଓ ଗୁରୁମାନେ ସହିତ ଜନକଙ୍କ ଅବସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ଏହା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମହାରାଜ, ଆପଣ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତା ବିଷୟରେ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବସିଷ୍ଠ ମୁଖ୍ୟ ବକ୍ତା, ତାଙ୍କର ଅନୁମତି ଦେଇ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ସହଯୋଗ କରନ୍ତି। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବସିଷ୍ଠ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ଯଥାନୁକ୍ରମେ କଥା କହିବେ।” ଦଶରଥ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ହେଲେ, ପ୍ରାଚୀନ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ବସିଷ୍ଠ ଜନକଙ୍କୁ କଥା କହିଲେ। ବସିଷ୍ଠ କହିଲେ—“ଅଦୃଶ୍ୟ, ଅନନ୍ତ, ଚିରଯୁବା, ଅକ୍ଷୟ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ପୂର୍ବକାଳରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବୈଦେହଙ୍କୁ କଥା କହିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମାରୀଚି ଜନ୍ମ ଦେଲେ; ମାରୀଚିଙ୍କୁ କଶ୍ୟପ; କଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଵିଵସ୍ୱାନ୍; ଵିଵସ୍ୱାନ୍ଙ୍କୁ ମନୁ, ଯିଏ ଵୈଵସ୍ୱତ ଭାବେ ପରିଚିତ। ମନୁ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଜାପତି, ତାଙ୍କୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଆୟୋଧ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ରାଜା। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁଅ କୁକ୍ଷି; କୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭିକୁକ୍ଷି; ଭିକୁକ୍ଷିଙ୍କୁ ବାଣ; ବାଣଙ୍କୁ ଅନରଣ୍ୟ; ଅନରଣ୍ୟଙ୍କୁ ପୃଥୁ; ପୃଥୁଙ୍କୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ; ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁଅ ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଯିଏ ମହା ବିଖ୍ୟାତ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଙ୍କୁ ଯୁଵନାଶ୍ୱ, ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ; ଯୁଵନାଶ୍ୱଙ୍କୁ ମାନ୍ଧାତା, ଭୂମିର ନାଥ। ମାନ୍ଧାତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁସନ୍ଧି; ସୁସନ୍ଧିଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅ—ଧ୍ରୁଵସନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସେନଜିତ। ଧ୍ରୁଵସନ୍ଧିଙ୍କୁ ବିଖ୍ୟାତ ଭରତ; ଭରତଙ୍କୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସିତ। ଅସିତଙ୍କୁ ହୈହୟ, ତାଳ-ଜଙ୍ଘ, ଶଶବିନ୍ଦୁ ଏହି ଶତ୍ରୁ ରାଜାମାନେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ସେମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଅସିତ ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ ଓ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ରାଣୀ ସହିତ ହିମାଳୟକୁ ଗଲେ। ଅସିତ ଶକ୍ତି ହୀନ ଥିବାରୁ ତାଙ୍କର ଦୁଇ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ। ଏକ ରାଣୀ ନିଜ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଔଷଧ ଦେଇ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଣୀକୁ ଦେଲେ; ଏହି ସମୟରେ ଭାର୍ଗବ ଚ୍ୟବନ ଋଷି ହିମାଳୟରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏଠାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ରାଣୀ, ଦେବତାସମ ତେଜ ଭାର୍ଗବଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ନିଜର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ପାଇଁ ଚାହାଁନ୍ତି, ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କାଳିନ୍ଦୀ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଋଷି କହିଲେ—“ତୁମର ଗର୍ଭରେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେବ; ତୁମେ ଦୁଃଖ କରିବା ଆବଶ୍ୟକ ନାହିଁ।” ଏହିପରି ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ରାଜକୁମାରୀ ତାଙ୍କର ପତିରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ସହପତ୍ନୀ ପ୍ରତି ଇର୍ଷ୍ୟାରୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଔଷଧ ସହିତ ଏହି ସଗର ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ସଗରଙ୍କୁ ଅସମଞ୍ଜ, ଅସମଞ୍ଜଙ୍କୁ ଅଂଶୁମାନ୍; ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ; ଭାଗୀରଥଙ୍କୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ; କକୁତ୍ସ୍ଥଙ୍କୁ ରଘୁ; ରଘୁଙ୍କୁ ପ୍ରଭୃଦ୍ଧ, ଯିଏ ମାନବ ଭକ୍ଷକ; ପ୍ରଭୃଦ୍ଧଙ୍କୁ କଳ୍ମଷପାଦ; କଳ୍ମଷପାଦଙ୍କୁ ଶଙ୍ଖନ; ଶଙ୍ଖନଙ୍କୁ ସୁଦର୍ଶନ; ସୁଦର୍ଶନଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ; ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶିଘ୍ରଗ; ଶିଘ୍ରଗଙ୍କୁ ମାରୁ; ମାରୁଙ୍କୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ; ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଙ୍କୁ ଅମ୍ବରୀଷ; ଅମ୍ବରୀଷଙ୍କୁ ନହୁଷ; ନହୁଷଙ୍କୁ ଯୟାତି; ଯୟାତିଙ୍କୁ ନାଭାଗ; ନାଭାଗଙ୍କୁ ଅଜ; ଅଜଙ୍କୁ ଦଶରଥ; ଏହି ଦଶରଥଙ୍କୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଭାଇ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏହି ପ୍ରାଚୀନ, ପବିତ୍ର, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାମାନେ ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଶୂରବୀର। ଏହି ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ପାଇଁ, ମହାରାଜ ଜନକ, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଝିଅକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି; ଏହି ଦୁଇ ଶୂରବୀର, ଆପଣଙ୍କ ଝିଅ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ଆପଣ ତାଙ୍କୁ ଦେବା ଉଚିତ। ଏହି ଭାବରେ ବାଲକାଣ୍ଡର ଏକାତ୍ତର ସର୍ଗ ଶ୍ରବଣ କରିବାକୁ ଏବେ ଶୁଭ ମୂହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଛି।