ଜନକ ରାଜା କହିଲେ, “ମୋର ଭାଇ କୁଶଧ୍ୱଜ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ସେ ଶୁଭ ସମୃଦ୍ଧି ନଗରୀ ସାଙ୍କାଶ୍ୟରେ ବସିବା କରୁଛନ୍ତି। ସାଙ୍କାଶ୍ୟ ସତ୍କର୍ମ ଭଳି ପବିତ୍ର ଏକ ନଗର, ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷୁମତୀ ନଦୀ ପାନ କରିବାକୁ ମିଳେ, ଏବଂ ତାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଅନେକ ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଫଳଦାୟି ବୃକ୍ଷ ରହିଛି, ଯାହା ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ପୁଷ୍ପକ ବିମାନ ପରି ଶୋଭା ପାଉଛି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, କାରଣ ସେ ଏହି ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ ବୋଲି ମୁଁ ଭାବୁଛି। ସେ ମହାନ ଏବଂ ତେଜସ୍ୱୀ, ମୋ ସହିତ ଏହି ଆନନ୍ଦରେ ଅଂଶୀ ହେବେ।” ଏପରି କଥା ଶତାନନ୍ଦଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିବା ପରେ, କିଛି ପରିଚାରକ ଆସିଲେ ଏବଂ ଜନକ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ ସେମାନେ ତ୍ୱରିତ ଘୋଡ଼ା ଚଢ଼ି, କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ଯାଇଲେ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଡାକାଯାଏ। ସେମାନେ ସାଙ୍କାଶ୍ୟ ପହଞ୍ଚି, କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଏବଂ ଜନକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ବିବେଚନା କରି କହିଦେଲେ। ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତମାନେ ଆଣିଥିବା ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି, କୁଶଧ୍ୱଜ ରାଜା ଜନକଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆସିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତାନନ୍ଦ ଓ ଜନକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ବକ ନମସ୍କାର କଲେ। ପରେ ସେ ରାଜସମ୍ମାନ ପାତ୍ର ଶୋଭାଯୁକ୍ତ ଅସନରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ଦୁଇ ଭାଇ ସମାନ ତେଜରେ ଏକାଠି ବସିଲେ। ଏହା ପରେ, ସେମାନେ ଦୁଇ ଭାଇ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁଦାମନ୍କୁ କହିଲେ, “ମନ୍ତ୍ରୀମଣି, ତୁମେ ତ୍ୱରିତ ଯାଅ, ବିଶିଷ୍ଟ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କର। ସେଁଠି ସେଙ୍କ ଝିଅମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ପ୍ରଧାନମାନେ, ଏବଂ ରଘୁବଂଶର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇଥିବା ଦଶରଥଙ୍କୁ ନେଇ ଆଣ।” ସୁଦାମ ସେଁଠି ଗଲେ, ଦଶରଥଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, “ଅୟୋଧ୍ୟାପତି, ମିଥିଲାର ରାଜା ଜନକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ସେ ଆପଣ, ଆପଣଙ୍କ ଗୁରୁ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ ମିଳିବାକୁ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରିଛନ୍ତି।” ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ପରିବାର, ମନ୍ତ୍ରୀ, ଗୁରୁ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଜନକଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ତାଁଠାରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାକ୍ପଟୁ ଏକ ବ୍ୟକ୍ତି ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମହାରାଜ, ଆପଣ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତା କିଏ। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବସିଷ୍ଠ ମୁଖ୍ୟବକ୍ତା, ତାଙ୍କ ସହମତି ଦେଇଛନ୍ତି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବସିଷ୍ଠ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ସଠିକ୍ କଥା କହିବେ।” ଦଶରଥ ଚୁପ ହେଲେ, ବସିଷ୍ଠ ଋଷି କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ— “ବ୍ରହ୍ମା, ଯାଙ୍କ ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟ, ନିରନ୍ତର, ଅବିନାଶୀ ଏବଂ ଅଜର, ସେ ପୁରୋହିତମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ବୈଦେହଙ୍କୁ କହିଥିଲେ। ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ମାରୀଚି ଜନ୍ମିଲେ, ମାରୀଚିଠାରୁ କଶ୍ୟପ, କଶ୍ୟପଠାରୁ ବିବସ୍ୱାନ୍, ବିବସ୍ୱାନ୍ଠାରୁ ମନୁ (ଵୈଵସ୍ୱତ) ଜନ୍ମିଲେ। ମନୁ ପ୍ରାଚୀନ ପ୍ରଜାପତି ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ; ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଅୟୋଧ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ରାଜା। ଏହି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁଅ କୁକ୍ଷି, ତାଙ୍କଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବିକୁକ୍ଷି, ବିକୁକ୍ଷିଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ, ବାଣଠାରୁ ତେଜସ୍ୱୀ ଅନରଣ୍ୟ। ଅନରଣ୍ୟଠାରୁ ପୃଥୁ, ପୃଥୁଠାରୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ, ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁଅ ଧୁନ୍ଧୁମାର ଯେଉଁଥି ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠିତ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଠାରୁ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ଯୁବନାଶ୍ୱଠାରୁ ମାଣ୍ଡହାତା, ମାଣ୍ଡହାତାଠାରୁ ସୁସନ୍ଧି, ସୁସନ୍ଧିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସେନଜିତ। ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭାରତ ଓ ତାଙ୍କଠାରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସିତ। ଅସିତଙ୍କ ବିରୋଧରେ ହୈହୟ, ତାଳଜଂଘ, ଶଶବିନ୍ଦୁ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ଶତ୍ରୁ ଭାବେ ଉଠିଲେ। ଯୁଦ୍ଧ କରି ରାଜା ନିର୍ବାସିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ରାଣୀ ସହିତ ହିମାଲୟକୁ ଗଲେ। ଅସିତ ରାଜା ଦୁର୍ବଳ ହୋଇ ପ୍ରାଣ ତ୍ୟାଗ କଲେ; ଦୁଇ ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଇଥିଲେ। ଏଉଁଠାରେ ଜେଲସିରେ ଗର୍ଭ ନଷ୍ଟ କରିବାକୁ ଏକ ରାଣୀ ତାଙ୍କ ସହରାଣୀକୁ ଔଷଧ ଦେଲେ; ତଥାପି ଶୁଭ ପର୍ବତରେ ଏକ ଭାର୍ଗବ ନାମକ ଚ୍ୟବନ ଋଷି ଥିଲେ। ଏଠିକୁ ଏକ ରାଜକୁମାରୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଉତ୍ତମ ପୁଅ ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ମାଗିଲେ। ଋଷି କହିଲେ, “ତୁମର ଗର୍ଭରୁ ଏକ ପୁଣ୍ୟଶୀଳ ଓ ପ୍ରବଳ ପୁଅ ଜନ୍ମିବେ; ତୁମେ ଶୋକ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।” ରାଜକୁମାରୀ ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପତିବ୍ରତା ଥିଲେ, ଏବଂ ଅଲଗା ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତଥାପି, ଦ୍ୱେଷ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଔଷଧ ସହିତ ଗର୍ଭରେ ସଗର ଜନ୍ମିଲେ। ସଗରଙ୍କ ପୁଅ ଅସମଞ୍ଜସ; ଅସମଞ୍ଜସଠାରୁ ଅଂଶୁମାନ୍; ଅଂଶୁମାନ୍ଙ୍କ ପୁଅ ଦିଲୀପ; ଦିଲୀପଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥ; ଭାଗୀରଥଠାରୁ କକୁତ୍ସ୍ଥ; କକୁତ୍ସ୍ଥଠାରୁ ରଘୁ; ରଘୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପ୍ରଭୃଦ୍ଧ (ମାନବ ଭକ୍ଷକ)। ପ୍ରଭୃଦ୍ଧଠାରୁ କଳ୍ମଷପାଦ; କଳ୍ମଷପାଦଠାରୁ ଶଂଖନ; ଶଂଖନଙ୍କ ପୁଅ ସୁଦର୍ଶନ; ସୁଦର୍ଶନଠାରୁ ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣ। ଅଗ୍ନିବର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରଗ; ଶୀଘ୍ରଗଠାରୁ ମାରୁ; ମାରୁଠାରୁ ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକ; ପ୍ରଶୁଶ୍ରୁକଠାରୁ ଅମ୍ବରୀଷ।" ଏଭଳି ବସିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ଆୟୋଧ୍ୟାର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ପବିତ୍ର ଏବଂ ଦୀର୍ଘ ଉତ୍ସବଂଶର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, ଯାହା ଶୃତି ଓ ପରମ୍ପରାରେ ଅମର ରହିଛି।