ଏହି ଉତ୍କଳିତ ଦିନରେ, ରଜ୍ୟ ଜନକ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ବୟସ୍କ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ସମୀପକୁ ଗଲେ। ମନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଉଲ୍ଲାସ ଅନୁଭବ କରି, ଜନକ ନୀତିବାନ୍ ଦଶରଥଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଆପଣଙ୍କୁ ଅଭିନନ୍ଦନ। ଭାଗ୍ୟବଶତ, ଆପଣ ଏଠାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ଓ ରାଘବ।” ଏହି ସମୟରେ, ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କର ବୀରତାରେ ଉପଜିଥିବା ଆନନ୍ଦ ଲାଭ ହେବାକୁ ଥିଲା। ଭାଗ୍ୟବଶତ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁନି ବଶିଷ୍ଠ ଆସିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକସাথে ଆସିଥିଲେ, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନଙ୍କ ସହିତ। ଭାଗ୍ୟବଶତ, ମୋର ସମସ୍ତ ବାଧା ଦୂର ହୋଇଛି, ଏବଂ ମୋର କୁଳ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହୋଇଛି। ଜନକ କହିଲେ, “ରାଘବମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ବୀରତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ତେଣୁ ରାଜା, ଆପଣ ଆଗାମି ସକାଳେ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କରିବା ଉଚିତ।” ତ୍ୟାଗ ବିଦି ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମୁନିମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ବିବାହ କରାଯିବା ଉଚିତ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦଶରଥ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଷଣ କୁଶଳ ଦଶରଥ କହିଲେ, “ସ୍ୱୀକାର କରିବା ଦାତାର ଇଚ୍ଛାରେ ନିର୍ଭର କରେ; ଏହି କଥା ଆଗରୁ ଶୁଣିଛି।” ଦଶରଥ ଆଉ କହିଲେ, “ଓ ଧର୍ମ ଜ୍ଞ, ଆପଣ କହିଥିବା ପରି ହେବ; ଆପଣଙ୍କର କଥା ଧର୍ମମୟ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସତ୍ୟ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିବା ଲୋକଙ୍କର ଉପଦେଶ।” ଏହି କଥା ଶୁଣି ଭିଦେହପତି ଜନକ ଭାରି ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ଏକଠା ହୋଇଥିବା ମୁନିମାନେ ଏହି ରାତି ଶୁଭ ଆନନ୍ଦରେ କାଟିଲେ। ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ପିତାଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରିଲେ। ଦଶରଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଭାରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରିଲେ। ଦଶରଥ ଏଠାରେ ରହିଲେ, ଜନକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦରିତ ହେଲେ। ଜନକ, ଧର୍ମ ଜ୍ଞ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜସ୍ୱୀ, ଯଜ୍ଞ ଓ ତାଙ୍କ ଝିଅମାନଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ଏହି ରାତି ଶୁଭ ଭାବରେ କାଟିଲେ। ପରେ, ସକାଳେ ଜନକ ନିଜ ପ୍ରାତଃକାଳୀନ କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ କରି, ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଶତାନନ୍ଦ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋର ଭାଉ କୁଶଧ୍ୱଜ, ଶକ୍ତି, ବୀରତା ଓ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସୁଭୂମି ସାଂକାଶ୍ୟରେ ବସିଛି। ସାଂକାଶ୍ୟ ଏକ ପବିତ୍ର ନଗର, ଯାହା କ୍ଷୁମତୀ ନଦୀର ଜଳ ପାନ କରେ, ଚାରିପାଖରେ ଉଦ୍ଭିଦ ଓ ଫଳ ଗଛ ରହିଛି, ଦେବତାଙ୍କର ପୁଷ୍ପକ ରଥ ପରି। ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ସେ ମୋର ଯଜ୍ଞର ରକ୍ଷକ। ସେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଲ୍ଲାସରେ ମୋ ସହ ଅଂଶୀଦାର ହେବେ।” ଏହି କଥା ଶତାନନ୍ଦଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କହିବା ପରେ, କିଛି ପ୍ରତିନିଧି ଆସିଲେ ଓ ଜନକ ତାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେମାନେ ତ୍ୱରିତ ଗୋଡ଼ାରେ କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଇଲେ, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଡାକିଥିବା ପରି। ସେମାନେ ସାଂକାଶ୍ୟରେ ପହଞ୍ଚି କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଜନକଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଓ ଘଟିଥିବା ସମସ୍ତ କଥା କୁଶଧ୍ୱଜଙ୍କୁ କହିଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୂତମାନଙ୍କ ଖବର ଶୁଣି ରାଜା କୁଶଧ୍ୱଜ, ଜନକଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ତ୍ୱରିତ ଆସିଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶତାନନ୍ଦ ଓ ଜନକଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଦେଇ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପରେ, ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିଲେ; ଦୁଇ ଭାଉ, ଏକାପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଏକସাথে ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଇ ଭାଉ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁଦାମନ୍ଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତ୍ୱରିତ ଯାଅ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଣି ନିଅ। ତାଙ୍କୁ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ସହିତ, ଅଜୟ ଓ ରଘୁବଂଶର ଉନ୍ନତିକାରୀ, ଆତିଥ୍ୟସ୍ଥଳରେ ଆଣି ଦିଅ।” ସୁଦାମନ୍ ଯାଇ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶିର ନମାଇ କହିଲେ, “ଓ ଅୟୋଧ୍ୟାପତି, ମିଥିଳାର ରାଜା ଜନକ ଆପଣଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।” “ସେ ଆପଣ, ଆପଣଙ୍କ ପୁରୋହିତ ଓ ଗୁରୁମାନଙ୍କ ସହ ମିଳିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।” ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଦଶରଥ ମହାମୁନିମାନେ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କ ସହ ଜନକଙ୍କ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ତାଙ୍କ ପରିବାର, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁରୋହିତ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଦଶରଥ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭାଷଣ କୁଶଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଜନକଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଓ ମହାରାଜ, ଆପଣ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉପାସ୍ୟ ଦେବତାକୁ ଭଲଭାବେ ଜାଣନ୍ତି। ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ, ବଶିଷ୍ଠ ମୁନି ମୁଖ୍ୟ ଉପଦେଶକ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମହାମୁନିମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁମୋଦନ କରନ୍ତି। ଏହି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବଶିଷ୍ଠ ମୋ ପକ୍ଷରୁ ଚୟନ କରି ଉଚିତ କଥା କହିବେ।” ଦଶରଥ ଚୁପ ହୋଇଗଲେ, ତାପରେ ବଶିଷ୍ଠ ମୁନି ଆଦର୍ଶ କଥା କହିଲେ। ବ୍ରହ୍ମା, ଯାହାର ଉତ୍ପତ୍ତି ଅଦୃଶ୍ୟ, ଶାଶ୍ୱତ, ଅବିନାଶୀ, ତିନି ବୈଦେହର ପୁରୋହିତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କୁଠୁ ମରୀଚି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ମରୀଚିଠୁ କଶ୍ୟପ ଜନ୍ମ ନେଲେ; କଶ୍ୟପଠୁ ଭିବସ୍ବାନ୍ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭିବସ୍ବାନ୍ଠୁ ମନୁ, ଯାହାକୁ ବୈବସ୍ବତ ମନୁ କୁହାଯାଏ, ଜନ୍ମ ନେଲେ। ମନୁ ପୁରାତନ ପ୍ରଜାପତି, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ; ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଅୟୋଧ୍ୟାର ପ୍ରଥମ ରାଜା। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁଙ୍କ ପୁଅ କୁକ୍ଷି, ତାଙ୍କଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିକୁକ୍ଷି ଜନ୍ମ ନେଲେ। ବିକୁକ୍ଷିଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ବାଣ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ବାଣଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ତେଜସ୍ୱୀ ଅନରଣ୍ୟ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଅନରଣ୍ୟଠୁ ପୃଥୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ପୃଥୁଠୁ ତ୍ରିଶଙ୍କୁ; ତ୍ରିଶଙ୍କୁଙ୍କ ପୁଅ ଧୁନ୍ଧୁମାର, ଯାହା ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ଧୁନ୍ଧୁମାରଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୁବନାଶ୍ୱ, ବଡ଼ ରଥୀ, ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଯୁବନାଶ୍ୱଙ୍କ ପୁଅ ମାନ୍ଧାତା, ପୃଥିବୀର ନାଥ। ମାନ୍ଧାତାଠୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁସନ୍ଧି ଜନ୍ମ ନେଲେ; ସୁସନ୍ଧିଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ—ଧ୍ରୁବସନ୍ଧି ଓ ପ୍ରସେନଜିତ। ଧ୍ରୁବସନ୍ଧିଠୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଭରତ ଜନ୍ମ ନେଲେ; ଭରତଠୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସିତ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଏଠାରେ ବାଲକାଣ୍ଡର ସପ୍ତତି ସର୍ଗ ଶେଷ ହେଲା।