ଜନକ ରାଜା ତାଙ୍କର ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଏହି ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ—“ତମେ ଯାଇ ରାଜାଙ୍କୁ କହ, କାକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଦୁଇ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ ଋଷିଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଖବର ଦିଅ। ଆସନ୍ତୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଆନ୍ତୁ, ସ୍ନେହର ସହିତ ଏଠାକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଣିଦିଅ।” କୌଶିକ ମୁନି ମନୋରଥ କଲେ—“ଏହିପରି ହେବ।” ତାପରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରି, ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଆୟୋଧ୍ୟାରେ ଖବର ଦେବାକୁ ଓ ରାଜାଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ପଠାଇଲେ। ଏହିପରେ, ଜନକଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ଥକିଯାଇଥିବା ଯାନରେ ତିନି ରାତି ରାସ୍ତାରେ କାଟି, ଆୟୋଧ୍ୟା ପହଞ୍ଚିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ରାଜମହଳକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦେବତା ସଦୃଶ ବୃଦ୍ଧ ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସମସ୍ତ ଦୂତ ଭୟହୀନ ହୋଇ, ହାତ ଜୋଡି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ମାଧୁର୍ଯ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଣୀରେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ। ମିଥିଲାର ରାଜା ଜନକ, ତାଙ୍କ ଅଗ୍ନି ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ସହିତ, ମୃଦୁ ଓ ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଥମେ ଆପଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ଅବିଚଳ ସମୃଦ୍ଧି ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି, ହେ ମହାରାଜ। ଏହିପରେ ସଂୟମ ଓ ଶାନ୍ତିରେ ଆପଣଙ୍କ ଖେମା ଜାଣି, ମିଥିଲାର ଶାସକ ଜନକ, କୌଶିକଙ୍କ ସମ୍ମତିରେ, ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ—“ମୋର ପୂର୍ବ ନିଶ୍ଚୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଜଣା; ମୋର ଝିଅ କୌଶଳ ଦ୍ୱାରା ଜିତିବାକୁ ଥିଲା। ଅନେକ ରାଜା ଚେଷ୍ଟା କରି ବିଫଳ ହୋଇ, ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଫେରିଯାଇଛନ୍ତି। ଏହି ଝିଅ, ହେ ରାଜା, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ସହିତ ଆସି, ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବରେ ଜିତିଛନ୍ତି। ଦେବତାସ୍ତର ବିଶେଷ ଧନୁଷ୍ୟ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା, ସମସ୍ତ ସଭାର ମଧ୍ୟରେ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଛି। ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ, ପ୍ରଭାବରେ ଜିତିଥିବା ରାମଙ୍କୁ, ସୀତାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହେଁ; ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହେଁ—ଦୟାକରି ଆପଣ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ। ହେ ମହାରାଜ, ଆପଣ ତାଙ୍କର ପୁରୋହିତ ଓ ଗୁରୁମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସନ୍ତୁ; ଦୁଇ ରଘୁନନ୍ଦନଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଚିତ। ମୋର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପୂରଣ କରନ୍ତୁ; ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କର ଅନୁଗ୍ରହ ଆପଣ ପାଇବେ।” ଏଭଳି ମିଥିଲାଧୀଶ ଜନକ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଓ ଶତାନନ୍ଦଙ୍କ ସହମତିରେ, ମୃଦୁ ଓ ମଧୁର ଶବ୍ଦ କହିଲେ। ଏହି ସନ୍ଦେଶ ଶୁଣି ଦଶରଥ ରାଜା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ବସିଷ୍ଠ, ବାମଦେବ ଓ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—“କୌଶିକପୁତ୍ରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷାରେ, କୌଶଲ୍ୟାନନ୍ଦନ ରାମ ଓ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଭିଦେହମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଛନ୍ତି। ଜନକଙ୍କ ପ୍ରଭାବ ଦେଖି, ସେ ତାଙ୍କ ଝିଅକୁ ରାଘବଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି। ଯଦି ଜନକଙ୍କ ଆଚରଣ ଆପଣମାନେ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମେ ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ନଗରକୁ ଚଲିଯିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ବି ଦେରି ନ ହେଉ।” ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନେ କହିଲେ—“ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ।” ଆନନ୍ଦିତ ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଆମେ କାଲି ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା।” ଏହିପରି ଆଦର ପାଇଁ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହି ରାତି ସେଠାରେ ଖୁସିରେ କାଟିଲେ। ପରବର୍ତ୍ତୀ ଦିନ ସକାଳେ, ଖୁସିରେ ଭରିଥିବା ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ଗୁରୁ, ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବମାନେ ସହିତ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଆଜି ସମସ୍ତ ଧନରକ୍ଷକମାନେ ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ଧନଦାନା ସଜିରଖି ଆଗରେ ଯିବେ। ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯିବ; ମୋର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ଯୋଗାଡ଼ କର। ବସିଷ୍ଠ, ବାମଦେବ, ଜାବାଲି, କଶ୍ୟପ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, କାତ୍ୟାୟନ ଏମାନେ ଆଗକୁ ଯିବେ। ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଗକୁ ଯିବେ, ରଥ ଯୋଗାଡ଼ କର, ବିଳମ୍ବ ହେଉ ନାହିଁ, କାରଣ ଦୂତମାନେ ତାଲି ଦେଉଛନ୍ତି।” ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚତୁର୍ବିଧ ସେନା ରାଜାଙ୍କ ପଛରେ ମହାର୍ଷିମାନେ ସହିତ ଚାଲିଲେ। ଚାରି ଦିନ ଯାତ୍ରା ପରେ ସେମାନେ ଭିଦେହ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଦଶରଥଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି ଜନକ ରାଜା ବିଶେଷ ଆତିଥ୍ୟର ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ପରେ, ଜନକ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ ହୋଇ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ତେଣୁ ଜନକ ଖୁସିରେ ଭରି, ଦଶରଥଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ପୁରୁଷୋत्तମ, ଆପଣଙ୍କ ଆଗମନ ମୋ ପାଇଁ ଅତି ଶୁଭ ଘଟଣା। ଆପଣ ଦୁଇ ପୁଅଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ପାଇବେ; ବସିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ଆଗମନ ମଧ୍ୟ ମୋ ପାଇଁ ଶୁଭ। ଆପଣ ଓ ଆପଣଙ୍କ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦେବତାମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଆସିଛନ୍ତି; ଏହା ମୋର ବଢ଼ିଆ ଭାଗ୍ୟ। ରଘୁବଂଶୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଆଲିଂଗନ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଆପଣ କାଲି ସକାଳେ ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟକ୍ରମ ଆୟୋଜନ କରନ୍ତୁ। ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ମହାର୍ଷିମାନେ ସମ୍ମୁଖରେ ବିବାହ କରାଯାଉ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଦଶରଥ ଉତ୍ତର ଦେଲେ—‘ସ୍ୱୀକୃତି ଦାତାଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ଏହି କଥା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଶୁଣିଛି।’ ତାପରେ ଦଶରଥ କହିଲେ—‘ଯେପରି ଆପଣ କହନ୍ତି, ହେ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ସେପରି ହେବ; ଆପଣଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଧର୍ମମୟ ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧ।’ ଏହି ଶୁଣି ଜନକ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଅନୁଭବ କଲେ। ସମସ୍ତ ଋଷିମଣ୍ଡଳୀ ଏକାଠା ହୋଇ, ଏହି ରାତି ଖୁସିରେ କାଟିଲେ। ଏହିପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।