ଏପରି ମହାମୁନି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନରେ ରାଜା ଜନକ ନମ୍ରତାର ସହିତ କହିଲେ, "ମହାମୁନି, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ କିପରି ଏଠାରେ ଆସିଛି, ଏହାର କାରଣ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ।" ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ନିମିବଂଶର ପ୍ରଥମ ନାମୀ ଦେଵରାତଙ୍କୁ ଏହି ଶିବଧନୁଷ୍ୟ ଆମ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମାନତ ଭାବେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ପ୍ରାଚୀନକାଳରେ ଦକ୍ଷ ଯଜ୍ଞ ବିନାଶ ସମୟରେ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭବଦେବ ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଧାରଣ କରି, କ୍ରୋଧରେ ଦେବତାମାନେଂକୁ ଭୟଭୀତ କରି, କହିଥିଲେ, "ହେ ଦେବଗଣ! ତୁମେ ତୁମ ଭାଗ ନେବା ପାଇଁ ଆସିଛ, କିନ୍ତୁ ମୋତେ ମୋ ଅଂଶ ଦେଉନାହାଁତ। ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ସମସ୍ତ ଦେବୀୟ ଅଙ୍ଗକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେବି।" ତେବେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭବଦେବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଅନ୍ତେ ଭବ ଦେବ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ପରେ, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଆମ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ନିକଟରେ ଆମାନତ ଭାବେ ରଖାଯାଇଥିଲା। ମୁଁ ଏକଦିନ ମାଟି ଚାଷ କରୁଥିଲି, ସେତେବେଳେ ମାଟି ଭିତରୁ ଏକ କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ଯାଙ୍କୁ ମୁଁ 'ସୀତା' ନାମ ଦେଲି। ମୋର ଏହି ଅନ୍ଦ୍ରଜନିତ କନ୍ୟା ସୀତା, ମୋର ଜୀବନର ଅଂଶ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ମୁଁ କେବଳ ପ୍ରତାପର ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ବିବାହ କରାଇବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲି। ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ମୋର କନ୍ୟା ସୀତାଙ୍କୁ ବିବାହ କରିବାକୁ ଚାହିଁ, ମିଥିଳାକୁ ଆସିଲେ। ମୁଁ ସଫ୍ଟ କଥା କହିଦେଲି: "ମୋ କନ୍ୟା କେବଳ ପ୍ରତିଭାର ପରୀକ୍ଷା ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯିବେ।" ତେଣୁ ସେମାନେ ଶିବଧନୁଷ୍ୟକୁ ଉଠାଇବା ଏବଂ ତାହାକୁ ତାଣିବା ପ୍ରୟାସ କଲେ। କିନ୍ତୁ କେହି ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଉଠାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ତାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜା ଅପମାନିତ ଓ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ, ମିଥିଳା ନଗରକୁ ଅଘାତ କଲେ। ଏକ ବର୍ଷ ବ୍ୟତୀତ ହେଲା, ସେମାନଙ୍କର ସମସ୍ତ ସାଧନ ଶେଷ ହେଲା। ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଦେବତାଙ୍କୁ ତୁଷ୍ଟ କରିବାକୁ ତପସ୍ୟା କଲି। ଦେବତାମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ମୋତେ ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ଦେଇଥିଲେ। ଏହା ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ବଳ ଓ ଅସମ୍ଭ୍ରାନ୍ତ ରାଜାମାନେ ପଳାଇଗଲେ। ଏହି ମହାତ୍ମା ଧନୁଷ୍ୟ ଏଠି ଅଛି, ଏହି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ଧନୁଷ୍ୟ ମୁଁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖେଇବି। ଯଦି ରାମ ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ତାଣିପାରିବେ, ତେବେ ମୁଁ ମୋର ଅନ୍ଦ୍ରଜନିତ କନ୍ୟା ସୀତାଙ୍କୁ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଦେଇଦେବି।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାମୁନି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖାନ୍ତୁ।" ତେବେ ରାଜା ଜନକ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳୀକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ: "ଫୁଲ ଓ ଚନ୍ଦନ ଦ୍ୱାରା ଶୁଭ୍ରିତ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ୍ୟ ଆଣ।" ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ଅଷ୍ଟଚକ୍ରିତ ଲୋହାର ପେଟିରେ ରଖାଯାଇଥିବା ଧନୁଷ୍ୟକୁ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ପ୍ରୟାସରେ ବାହାରେ ଆଣିଲେ। ପଞ୍ଚହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁରୁଷ ଏହି ପେଟିକୁ ଚଳାଇଲେ। ତେବେ ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ମିଥିଳାପତି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଏହିଠାରେ ଦେଖନ୍ତୁ।" ତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ରାଜା ଜନକ ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ, "ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟ ଜନକବଂଶ ଓ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ; କିନ୍ତୁ କେହି ଏହାକୁ ତାଣିପାରିଲେ ନାହିଁ। ଦେବ, ଅସୁର, ରାକ୍ଷସ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, କିନ୍ନର, ମହାନାଗ—କେହି ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ତାଣିପାରିବେ ନାହିଁ। ମାନବମାନେ କେମିତି ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ତାଣିପାରିବେ? ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷ୍ୟ ଆଣାଯାଇଛି, ମୁନିଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖାନ୍ତୁ।" ତାହାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ରାମ, ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖ।" ମହାମୁନିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ରାମ ଏଠାକୁ ଆସି, ପେଟି ଖୋଲି, ଧନୁଷ୍ୟକୁ ଦେଖି, କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରିବି, ଏହାକୁ ଉଠାଇ ତାଣିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବି।" ରାଜା ଜନକ ଓ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦୁଇଁଜଣେ 'ଏହି ଠିକ୍' ବୋଲି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ରାମ ମଧ୍ୟଭାଗରୁ ଧନୁଷ୍ୟକୁ ସହଜରେ ଉଠାଇଲେ। ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଦେଖୁଥିଲେ। ରାମ, ରଘୁବଂଶର ଶୋଭା, ସହଜରେ ଏହି ଧନୁଷ୍ୟକୁ ତାଣିଦେଲେ। ଏହି ଶିବଧନୁଷ୍ୟକୁ ତାଣି, ରାମ ତାହାକୁ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଏହାର ଭଙ୍ଗ ଧ୍ୱନି ବିଦ୍ୟୁତ ଗର୍ଜନ ପରି ହେଲା, ଭୂମି ଭୟଙ୍କର ଭାବେ କମ୍ପିତ ହେଲା, ମନେ ହେଲା ପୃଥିବୀ ଦୁଇଭାଗ ହେଉଛି। ସେଇ ଅଦ୍ଭୁତ ଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତେ ଅଚେତନ ହୋଇପଡ଼ିଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ରାଜା ଜନକ, ଓ ରଘୁବଂଶର ଦୁଇ ପୁଅ ଛଡ଼ି ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହୋଇଗଲେ। ଏଭଳି ଶିବଧନୁଷ୍ୟର ଦିବ୍ୟ ଲୀଳା ଦେଖି, ମିଥିଳା ରାଜସଭା ଓ ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ଅଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ।