ଏହି ସମୟରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ରାମ ଏବଂ ମଣ୍ଡଳୀରୁ ରାଜା ଜନକ ଅନେକ ଗୁଣ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା ଶୁଣିଥିଲେ । ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା, ଶକ୍ତି ଓ ଗୁଣ ଅପରିମିତ ଏବଂ ସଦା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବୋଲି କୁଶିକପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ । ଏହି ଚମତ୍କାର କଥାରୁ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ଅସୀମ, ଏବଂ ରାଜା ଜନକ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ, କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟର ସମୟ ଆସିଛି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାହାର ପଥରେ ଆସୁଛି । ଆପଣ ଆଗାମି କାଳି ସକାଳେ ମୋତେ ଦେଖିବେ । ଆପଣ ଆସିଛନ୍ତି, ଦୟାକରି ମୋତେ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ ।” ଏପରି କଥା କହି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି ଜନକଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଜନକ, ତାଙ୍କ ଗୁରୁ ଏବଂ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁଟିରକୁ ଯାଇଲେ । ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ତାଙ୍କ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ, ଏବଂ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ । ଏବେ ଆମେ ବାଲକାଣ୍ଡର ଷଷ୍ଠିଅଠ ଶର୍ଗ ଶୁଣିବା । ପରେ, ଦିନ ଶୁଭ ହେବାରେ, ରାଜା ଜନକ ତାଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏବଂ ରଘୁବଂଶୀ ଦୁଇଜଣ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକିଲେ । ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ରାଜା ଜନକ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ—“ହେ ପୂଜ୍ୟ, ଆପଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ । ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ କଣ କରିବି ? ଆପଣ ଆମକୁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ ।” ଏପରି କଥାକୁ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କୁହିଲେ—“ଏହି ଦୁଇଜଣ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ । ସେମାନେ ତୁମଠାରେ ଥିବା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନୁ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି । ଏହି ଧନୁ ଦେଖିବା ପରେ ସେମାନେ ଚାହିଁଲେ ବିଦାୟ ନେବେ ।” ଏପରି ନିବେଦନ ପରେ, ଜନକ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଏହି ଧନୁ କେମିତି ଏଠାରେ ଆସିଛି, ତାହା ଶୁଣନ୍ତୁ ।” ଜନକ କହିଲେ—“ନିମିଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ଦେବରତ, ଏହି ଧନୁକୁ ତାଙ୍କ ହାତରେ ଭରସା ଭାବରେ ନେଇଥିଲେ । ଏହି ଧନୁ ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦକ୍ଷ ବିଦି ବିନାଶ ସମୟରେ ଶିବ ତାହାକୁ ତଣି କ୍ରୋଧରେ ଦେବମାନେକୁ ଭଙ୍ଗ କରି କହିଥିଲେ—‘ତୁମେ ମୋର ଭାଗ ଦେଇନାହା, ଏହି ଧନୁ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମର ଦେବୀୟ ଅଙ୍ଗ ବିନାଶ କରିଦେବି ।’ ଦେବମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ ଶିବଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିଲେ, ଏବଂ ଶିବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ ଏହି ଧନୁ ଦେବମାନେକୁ ଦେଇଲେ । ପରେ ଏହି ଧନୁ ଆମ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ନିକଟେ ଭରସା ଭାବରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା । ମୁଁ ମାଟି ଚାଷ କରୁଥିବା ବେଳେ ତାଳ ମାଟିରୁ ଏକ କନ୍ୟା ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଯାହାକୁ ମୁଁ ମାଟିର ଫାରା ଠାରୁ ଉଠିଥିବା ଦେଖି ନାମ ଦେଲି—‘ସୀତା’ । ଏହି ମାଟିରୁ ଉଠିଥିବା କନ୍ୟା ମୋ ପୁତ୍ରୀ ଭାବରେ ବଢିଲା । ମୋର ଏହି ଅଉତପୂର୍ବ କନ୍ୟା ପ୍ରତିଭା ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଯୋଗିତାର ଉପହାର ଭାବରେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଲା । ଭୂମିରୁ ଉଠିଥିବା ଏହି କନ୍ୟା ମୋର ନିଜ ଶିଶୁ ଭାବରେ ବଢିଲା । ଏହି କନ୍ୟା ପାଇଁ ଭୂମିର ଏକାଧିକ ରାଜା ଆସିଲେ, ସମସ୍ତେ ତାହାକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ । ମୁଁ କହିଲି—‘ମୋର କନ୍ୟାକୁ କେବଳ ପ୍ରତିଭା ଦେଖାଇବା ପାଇଁ ଦେଇପାରିବି ।’ ତେଣୁ ଏହି ସମସ୍ତେ ରାଜା ମିଥିଳାକୁ ଆସି, ଶକ୍ତି ପରୀକ୍ଷା ପାଇଁ ଶିବ ଧନୁ ଆଣିଲେ । କିନ୍ତୁ କେହି ଏହି ଧନୁକୁ ଉଠାଇ ପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏହି ଦେଖି ସେମାନଙ୍କର ଶକ୍ତି ଅପର୍ଯ୍ୟାପ୍ତ ଥିଲା । ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ରାଜା ଅସ୍ତିତ୍ୱର ସନ୍ଦେହ କରି ମିଥିଳାକୁ ଘେରି ରଖିଲେ । ଏକ ବର୍ଷ ଉପରେ ମିଥିଳାକୁ ଅନେକ ଦୁଃଖ ଦେଲେ, ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଶକ୍ତି ଶୋଷି ଦେଲେ । ମୁଁ ଏହାରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ଦେବମାନେକୁ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ କରିଲି । ଦେବମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ଚାରି ଭାଗର ସେନା ଦେଲେ । ତାହାପରେ ରାଜାମାନେ ପରାଜିତ ହୋଇ ଚାରିଦିଗରେ ପଳାଇଗଲେ । ଏହି ଦିନ ଏହି ଧନୁ ଏଠାରେ ରହିଛି । ଏବେ ମୁଁ ଏହି ଧନୁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖାଇବି । ଯଦି ରାମ ଏହି ଧନୁକୁ ତଣିପାରିବେ, ମୁଁ ମୋର ଅଉତପୂର୍ବ କନ୍ୟା ସୀତାକୁ ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ବିବାହ କରିଦେବି । ଏବେ ବାଲକାଣ୍ଡର ସତସ୍ତିଅଠ ଶର୍ଗ ଶୁଣନ୍ତୁ । ଜନକଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାଜାକୁ କହିଲେ—“ରାମଙ୍କୁ ଧନୁ ଦେଖାନ୍ତୁ ।” ତାପରେ ରାଜା ଜନକ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ—“ଫୁଲର ମାଳା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏହି ଦିବ୍ୟ ଧନୁ ଆଣନ୍ତୁ ।” ଜନକଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହରକୁ ଯାଇ, ଧନୁ ଥିବା ଏଠି ଚେଷ୍ଟକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି ଏମିତି ଆଣିଲେ । ପାଞ୍ଚ ହଜାର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହି ଆଠ ଚକା ଥିବା ଲୋହା ଚେଷ୍ଟକୁ ମିଳି ଭାବେ ଚାଳିଲେ । ଏହି ଭଲଭାବେ ତିଆରି ଲୋହା ଚେଷ୍ଟ ଯେଉଁଥିରେ ଧନୁ ରହିଥିଲା, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏହାକୁ ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ ଦେଖାଇ କହିଲେ ।