ରାବଣ ଗଭୀର ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ, ଏବଂ କିଛି ଖ୍ଷଣ ଧ୍ୟାନ କରିବା ପରେ, ସେ ଭୟଙ୍କର ରୂପ ଧାରଣ କରି, ବେପରୁଆ କ୍ରୋଧରେ ଜ୍ୱଳି ଉଠିଲେ। ତାଙ୍କର ଓଠ କଟି, ଚକ୍ଷୁ ରକ୍ତବର୍ଣ୍ଣ ରେ ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧ ଦେଖାଉଥିଲା, ସେ ମୃତ୍ୟୁର ଅଗ୍ନିର ଦେହୀ ଭଳି ଦେଖାଉଥିଲେ, ଦାନବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଭୟଙ୍କର ଅନୁଭୂତି ହେଉଥିଲା। ଦାନବମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ରାବଣ, କ୍ରୋଧରେ ତାଙ୍କର କଣ୍ଠ ଅଟକିଯାଇଥିଲା, ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି ଜ୍ୱଳିଉଥିଲା। ସେ ନିକଟସ୍ଥ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଉଦ୍ବୋଧନ କଲେ। ମହୋଦର, ମହାପର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ ବିରୂପାକ୍ଷ ନାମକ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ରାବଣ କହିଲେ, "ମୋର ଆଦେଶରେ ତୁରନ୍ତ ସେନାକୁ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କର।" ତାଙ୍କର ଆଦେଶ ଶୁଣି, ଭୟଭୀତ ହୋଇଥିବା ସେଇ ଦାନବମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ଅନ୍ୟ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରେରିତ କଲେ। ସମସ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଉଥିବା ଦାନବମାନେ "ଏହିପରି ହେଉ" ବୋଲି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ଯୁଦ୍ଧେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ସେମାନେ ରାବଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଜଣାଇ, ତାଙ୍କର ବିଜୟ ଆଶା କରି, ହାତ ଜୋଡି ଦଢ଼ ରଥଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତିଆରି ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇଥିବା ରାବଣ ହସି, ମହୋଦର, ମହାପର୍ଶ୍ୱ ଏବଂ ବିରୂପାକ୍ଷକୁ କହିଲେ, "ଆଜି ମୋ ଧନୁରୁ ଛାଡ଼ାଯାଇଥିବା ତୀର, ଯେଉଁମାନେ ବିପ୍ରଳୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଜ୍ୱଳିଉଛନ୍ତି, ସେଇ ତୀର ଦ୍ୱାରା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବି। ଆଜି, ମୋର ଶତ୍ରୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ପରେ, ଖର, କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ, ପ୍ରହସ୍ତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କର ପ୍ରତିଶୋଧ ନେଇବି। "ମୋର ତୀରମାଳା ଦ୍ୱାରା ଆଜି ଆକାଶ, ଦିଗ, ସ୍ୱର୍ଗ ବା ସମୁଦ୍ର କିଛି ଦେଖାଯିବ ନାହିଁ, ସମସ୍ତ ତୀର ମେଘରେ ଢାଙ୍କିଯିବ। ଆଜି, ମୋର ଧନୁର ତୀର ବର୍ଷା ଦ୍ୱାରା ମୂଖ୍ୟ ବାନରସେନାମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଧ୍ୱଂସ ହେଇଯିବେ। ଆଜି, ମୋର ରଥ ଓ ବାୟୁର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଧନୁରୁ ଉଠୁଥିବା ତୀର ତରଙ୍ଗରେ ବାନର ସେନାକୁ ସମୁଦ୍ର ପରି ଉତ୍ପାତ କରିଦେବି। ଆଜି, ମତ୍ସ୍ୟମୁଖ ଓ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉଜ୍ଵଳ ପଙ୍କଜ ତନ୍ତୁ ସମାନ ମୁହଁଥିବା ବାନର ବଳକୁ ହାତୀ ପରି ଚକ୍ଷୁ ଦେଇ ଚୁର୍ଣ୍ଣ କରିଦେବି। ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନରମୁଖ୍ୟମାନେ ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ମାଟିକୁ ପଙ୍କଜ ଦଣ୍ଡ ସହିତ ଶୋଭାଇବେ। ଆଜି ଯୁଦ୍ଧରେ ଗଛ ଧରିଥିବା ଶତେ ଶତେ ଭୟଙ୍କର ବାନରସେନାପତିମାନେ ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଧ୍ୱଂସ ହେଇଯିବେ। ଯେଉଁମାନଙ୍କର ଭାଇ ମୃତ, ଯେଉଁମାନଙ୍କର ପୁଅ ମୃତ—ଆଜି ମୋ ଶତ୍ରୁମାନେ ମୃତ୍ୟୁ ହେବା ଦ୍ୱାରା ସେମାନଙ୍କର ଅଶ୍ରୁ ମୋଛିଦେବି। ଆଜି, ମୋର ମଦୋନ୍ମତ ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇ, ମୃତ ବାନରମାନେ ମାଟିରେ ଛିଟିଯିବେ, ଏମିତି ମାଟି ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ ନାହିଁ। ଆଜି ମୋ ତୀରରେ ବିଦ୍ଧ ହୋଇଥିବା ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ମାଂସରେ କାଉଁ, ଗୃଧ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ମାଂସଭୋଜୀ ପକ୍ଷୀମାନେ ତୃପ୍ତ ହେବେ।" "ମୋର ରଥ ତୁରନ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର, ମୋ ଧନୁ ନେଇଆ, ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଅଛନ୍ତି ସେମାନେ ମୋ ସହ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଯାଆନ୍ତୁ," ବୋଲି ରାବଣ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ଶୁଣି, ମହାପର୍ଶ୍ୱ କହିଲେ, "ଏଠାରେ ଥିବା ସେନାପତିମାନେ ସେନାକୁ ତୁରନ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ କରନ୍ତୁ।" ତାପରେ ଦ୍ରୁତ ଏବଂ ପ୍ରବଳ ସେନାପତିମାନେ ଘରେ ଘରେ ଯାଇ ଲଙ୍କାର ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉଠାଇଦେଲେ। କିଛି ଖ୍ଷଣ ପରେ, ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଉଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରି, ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ହାତରେ ଧରି ବାହାରିଲେ। ସେମାନେ ତଳୱାର, ବାଣ, ତ୍ରିଶୂଳ, ଗଦା, ମୁସଳ, ହଳ, ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୁଳ ଓ ମହା ମୁସଳ ପରି ଅସ୍ତ୍ର ନେଇଥିଲେ। ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଦଣ୍ଡ, ଚକ୍ର, କୁହାଡ଼ି, ଗୁଲି, ପାଥର ଛାଡ଼ିବା ଯନ୍ତ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ର ସହିତ ସେମାନେ ସଜ୍ଜ ହୋଇଥିଲେ। ତାପରେ ରାବଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚାରିଜଣ ସେନାପତି ଏକ ଲକ୍ଷ ରଥ ଓ ତିନି ଲକ୍ଷ ହାତୀ ନେଇ ଆସିଲେ। ଏଠାରେ ଷଷ୍ଠି ମିଲିଅନ ଘୋଡ଼ା, ଏହିପରି କାମେଲ ଓ ଖଚ୍ଚର ଥିଲେ; ପଦାତିମାନେ ଅସଂଖ୍ୟ, ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ। ସେନାପତିମାନେ ରାଜାଙ୍କ ସେନାକୁ ସଜାଇଲେ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ ସାରଥି ରଥ ନେଇ ଆସିଲେ। ସେଇ ରଥ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ରରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବିଭିନ୍ନ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ, ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଭରିଥିବା, ଘଣ୍ଟିର ଜାଳି ଲାଗିଥିଲା। ଏହା ବିଭିନ୍ନ ମଣିରେ ଘେରାଯାଇଥିଲା, ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଦ୍ୱାର ଶୋଭା ପାଉଥିଲା, ଏବଂ ହଜାର ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ କୁମ୍ଭ ଦ୍ୱାରା ଢାଙ୍କାଯାଇଥିଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଆଶ୍ଚର୍ୟଚକିତ ହେଲେ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ରାବଣ ତୁରନ୍ତ ଉଠି ଦାଣ୍ଡିଲେ। ସେ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ, ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ଦଶ ଲକ୍ଷ ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ, ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳନ୍ତ, ଅଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଯୋଗିତ ଏବଂ ସାରଥି ସହିତ। ତାପରେ ରାବଣ, ଅନେକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ଏମିତି ଗମ୍ଭୀର ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିଲେ, ଯେପରି ଭୂମିକୁ ଫାଟିଦେବେ। ତାପରେ ଢୋଳ, ମୃଦଙ୍ଗ, ପଟହ, ଶଂଖ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଚିତ୍କାରର ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଉଠିଲା। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ରାଜା, ଛତ୍ର ଓ ବିଶଳ ପଙ୍ଖାରେ ଘେରାଯାଇ, ଯିଏ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କରିଥିଲେ, ଦୁଷ୍ଟଚରିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ ହନ୍ତା, ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୟଦାୟକ—ସେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ସହ ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଚାରିପାଖରେ ଗଞ୍ଜିଗଲା। ସେଇ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେଲା, ଏବଂ ଏହି ଅଚାନକ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ବାନରମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। କିନ୍ତୁ ରାବଣ, ପ୍ରବଳ ବାହୁଶାଳୀ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳୀ ଘେରାଯାଇ, ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ବିଜୟ ଲାଗି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଚାଲିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାବଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ମହାପର୍ଶ୍ୱ, ମହୋଦର ଓ ଭୟଙ୍କର ବିରୂପାକ୍ଷ ତାଙ୍କର ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ସେମାନେ ଉଲ୍ଲାସିତ, ଭୟଙ୍କର ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଭୂମିକୁ ଫାଟିଦେବା ପରି ଶବ୍ଦ କରି, ବିଜୟ ଆଶାରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଆଗେଇଯାଉଥିଲେ।