ଏହିପରି ଦୃଶ୍ୟରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଭାବରେ ପରିଚିତ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, ଯାହାଙ୍କ ମନ ଅଭୟ ଓ ଦୃଢ଼, ରାବଣଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ବାୟୁପରି ଶୀଘ୍ର ଗତିର ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଯୋଗାଇଥିବା ରଥରେ ଚଢ଼ିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଦେବତାମାନଙ୍କର ରଥ ସମାନ ଏକ ରଥରେ ଉଭୟ, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ। ସେଠି, ଅନେକ ପ୍ରବଳ ଯୋଦ୍ଧା, ଉତ୍ତମ ଧନୁଷ ଧରି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। କିଏ ହାତୀରେ, କିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାରେ, ଅନ୍ୟ କିଏ ବାଘ, ବିଛା, ବିଲେଇ, ଗଧା, ଉଠ, ଏବଂ ସାପରେ ଚଢ଼ି ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାଲିଲେ। ବନ୍ୟ ଶୁଆ, ବନ୍ୟ ପଶୁ, ସିଂହ, ପାହାଡ଼ ସମାନ ଜୟାଲ, କାଉ, ହଂସ, ମୟୂର ଦ୍ୱାରା ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପ ନେଇ ଆଗେ ଆଗେ ଗଲେ। ସେମାନେ ତୀର, ବଣ, ତଳ, ଖଡ଼, କୁହା, ମୁସଳ, ଗଦା, ରୋଡ଼, ଆୟରନ୍ ରଡ଼ ଏବଂ ବାର ନେଇ ସଜିଥିଲେ। ଶଙ୍ଖ ଓ ଢୋଲର ଗଞ୍ଜନ ଶବ୍ଦ ସହିତ, ଦେବତାମାନଙ୍କର ଶତ୍ରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ପ୍ରତାପୀ ଭାବରେ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ର ଦିଗରେ ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସେ ଏକ ଶଙ୍ଖ ପରି ଧଳା ଛତା ତଳେ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦେଖାଗଲେ, ଯେପରି ଚନ୍ଦ୍ର ଆକାଶକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଥାଏ। ସୁନା ଗହଣା ପିନ୍ଧି, ସୁନା ଚାମରା ଦ୍ୱାରା ବିଭୂଷିତ ହୋଇ, ସେ ସମସ୍ତ ଧନୁର୍ଧରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ଥାନ ପାଇଥିଲେ। ଏପରି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବିଶାଳ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଘିରା ଇନ୍ଦ୍ରଜିତକୁ ଦେଖି, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ମହାରାଜ ରାବଣ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ କହିଲେ, "ପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପୂର୍ବ; ଇନ୍ଦ୍ରକୁ ପ୍ରଭାବିତ କରିଥିଲ; ଏଉଁ ମାନବ କଣ? ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ରାଘବଙ୍କୁ ସଂହାର କରିପାରିବ।" ଏପରି ରାବଣଙ୍କର ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଗ୍ରହଣ କରି, ଶୂର୍ୟ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଲଙ୍କାକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୋଇ, ଆକାଶରେ ତ୍ରିପୁରାରୀ ଶୂର୍ୟ ପରି ଦେଖାଗଲେ; ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଦମନ କରିବାକୁ ଏହି ମହାପୁରୁଷ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସେ ନିଜ ରଥକୁ ସୁରକ୍ଷା ପାଇଁ ଚାରିପାଖରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ରଖିଲେ; ତାପରେ ଅଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତି ନେଇ ଅଜ୍ୟ ଅର୍ପଣ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ଏହି ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ରାକ୍ଷସ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ଅଜ୍ୟ ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯାହାରେ ବାଜରା, ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧ ଦିଆଗଲା। ସେଠି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଅଗ୍ନିକୁ ଅସ୍ତ୍ର, ତୀର, ଜଳାଇବା କାଠ, ଓ ବିଭିତକା ଫଳ ଅର୍ପଣ କଲେ। ଲାଲ ଚାପଡ଼ା ଓ କଳା ଲୋହାର ଚମଚ ଦିଆଗଲା; ତୀର ଓ ବଣ ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିକୁ ସଜାଗଲା। ସେ ଜୀବିତ କଳା ଛାଗର ଗଳାକୁ ଧରିଲେ; ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ଧୂଆଁ ଚାଉଁ ତଳେ, ବଡ଼ ଅଗ୍ନିଶିଖା ନେଇ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ ବିଜୟ ନିମିତ୍ତ ଚିହ୍ନ ଦେଖାଗଲା: ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ଦକ୍ଷିଣାବର୍ତ୍ତ ହୋଇ, ଗରମ ସୁନା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଅଗ୍ନି ଅଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କରି ଉପରକୁ ବଢ଼ିଲା; ଏପରି, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରର ଦକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ତୀର, ରଥ, ଓ ସମସ୍ତ ଉପକରଣକୁ ସଂସ୍କାର କରି, ଅସ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ ଓ ଅଜ୍ୟ ଅର୍ପଣ ସମୟରେ, ଆକାଶ କମ୍ପିତ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଚନ୍ଦ୍ର, ଏବଂ ତାରା ଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖାଗଲା। ଅଗ୍ନିକୁ ଅର୍ପଣ କରି, ଅଗ୍ନିପରି ଦୀପ୍ତି ନେଇ, ମହାଇନ୍ଦ୍ରର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା, ଧନୁ, ତୀର, ଖଡ଼, ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ଓ ସାରଥି ସହିତ, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଆକାଶରେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି ଅପରିମିତ। ଏହିପରେ, ରାକ୍ଷସ ସେନା ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ବ୍ୟାନର ଓ ଧ୍ୱଜ ଦ୍ୱାରା ସୁସଜ୍ଜିତ, ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଗର୍ଜନ କରି ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ବହୁତ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଓ ଶୀଘ୍ର ତୀର, ବିଭିନ୍ନ ଭାବରେ ସଜାଗଲା, ଏବଂ ବଣ, ତଳ ଦ୍ୱାରା, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରାବଣ, ରାତ୍ରିରେ ଚରାଇଥିବା ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଦେଖି ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଇ କହିଲେ, "ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ କର, ବାନରମାନେ ଉପରେ ସଂହାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର!" ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ, ଜୟପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ଗର୍ଜନ କରି, ବାନରମାନେ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ତୀର ବର୍ଷା କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଳିକା, ନାରାଚ, ମୁସଳ, ଗଦା ଦ୍ୱାରା ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି, ସେମାନେ ପଛକୁ ହଟାଇଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଆକ୍ରମିତ ହୋଇଥିବା ବାନରମାନେ ବଡ଼ ଗଛ, ପହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା, ଏବଂ ତଣ୍ଡ ନେଇ ରାବଣ ଉପରେ ବର୍ଷା କଲେ। ଏହିପରେ, ରାବଣଙ୍କ ପୁଅ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ, କ୍ରୋଧରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଏବଂ ବିଶାଳ ଶକ୍ତିରେ, ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଙ୍କ କ୍ରୋଧରେ, ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ କେତେକ ବାନରମାନେକୁ ଏକ ତୀର, ଅନ୍ୟମାନେକୁ ପାଞ୍ଚ, ସାତ, କିମ୍ବା ନଉ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭେଦିଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଏହା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଅଜୟ ଏହି ନାୟକ, ସୁନା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ତୀର ଦ୍ୱାରା, ବାନରମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପିଶିଦେଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଭେଦିତ ଏବଂ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଭୁଗୁଥିବା ବାନରମାନେ ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ହରାଇ, ଦେବମାନେ ଦ୍ୱାରା ଆସୁରମାନେ ଭଳି ପତିତ ହେଲେ। ତଥାପି, ପ୍ରମୁଖ ବାନରମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଦୀପ୍ତିମାନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଥିବା ପରି, ଭୟଙ୍କର ତୀର ରେ ରାଶି ନେଇ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ, ତାଙ୍କ ଶରୀର ଭେଦିତ ଓ ମନ ଅସ୍ତିର, ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ରକ୍ତରେ ଭିଜି ଦୃତ ଭାବେ ପଳାଇଗଲେ। ତଥାପି, ରାମଙ୍କ ପାଇଁ, ବାନରମାନେ ଜୀବନର ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି, ଗର୍ଜନ କରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଅବସ୍ଥାନ କଲେ, ପାଥରକୁ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ବ୍ୟବହାର କଲେ। ଏହି ବାନର ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ରାବଣ ଉପରେ ଗଛ, ପହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା ଓ ପାଥର ବର୍ଷା କଲେ। ତଥାପି, ବିଜୟୀ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାବଣ, ଏହି ଜୀବନ ନଶ୍ଟ କରିବା ଏଠି ବର୍ଷାକୁ ପଛକୁ ହଟାଇଲେ। ତାପରେ, ରାବଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା, ଅଗ୍ନିପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ପରି, ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିଲେ। ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଠର ତୀର ଦ୍ୱାରା ଗନ୍ଧମାଦନକୁ ଭେଦିଲେ, ଦୂରରୁ ନଉ ତୀର ଦ୍ୱାରା ନଳକୁ ଆହତ କଲେ।