ଏହିପରି ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସେହି ବୀରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ବାହାରିଲେ। ସେମାନେ ଗର୍ଜନ କରିଲେ, ଶଙ୍ଖ ଓ ତୁରୀ ଧ୍ୱନି କରିଲେ, ଏବଂ ତୀର ଛାଡ଼ିଲେ। ସେହି ମହାତ୍ମା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଭୟଙ୍କର, ଅସ୍ତ୍ର ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରକୁ ଗଲେ; ସେମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଆଘାତର ଶବ୍ଦରେ ଭୂମି କମ୍ପିତ ହେଲା। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ସିଂହଗର୍ଜନରେ ଆକାଶ ଗୁଞ୍ଜିଉଠିଲା; ସେହି ପ୍ରବଳ ରାକ୍ଷସନାୟକମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ବାହାରିଲେ। ସେମାନେ ବନର ଅନେକ ବାନର ସେନାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପାହାଡ଼ ଓ ଗଛ ଉଠାଇଥିଲେ; ଏବଂ ସେହି ମହାତ୍ମା ବନରମାନେ ରାକ୍ଷସ ସେନାକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ସେନା ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଦ୍ୱାରା ଠସାଠସି, ଶତଶତ ଘଣ୍ଟା ଧ୍ୱନିରେ ଗୁଞ୍ଜିଉଠି, କଳା ମେଘ ଭଳି ଅନ୍ଧକାର ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଥିଲା। ସେହି ସେନା ସବୁଦିକୁ ରାତିର ଚରମାନେ ଘେରି ରହିଥିଲେ, ତାହା ଅଗ୍ନିର କିରଣ ଭଳି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଉଥିଲା; ଏହି ସେନା ଆସୁଥିବାକୁ ଦେଖି ବନରମାନେ ନିଜ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପାଇଲେ। ସେମାନେ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ଆଉ ଆଉ ଗର୍ଜନ କରିଲେ; ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ସହିପାରିନଥିବା ବନରମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଇ ଚିତ୍କାର କଲେ। ଏହିପରି, ରାକ୍ଷସ ଦଳର ଚିତ୍କାର ଏବଂ ବନରନାୟକମାନଙ୍କର ଗର୍ଜନ ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ ଏବଂ ଆଉ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଗର୍ଜନ କଲେ। ବନରନାୟକମାନେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ ସେନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଉଠାଇଥିବା ପାହାଡ଼ ସହିତ ଏଠି ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ମଧ୍ୟରେ ଶିଖର ଭଳି ଘୁରିବା ଲାଗିଲେ। କିଛି ବନର ଆକାଶକୁ ଲାଫ ଦେଲେ, କିଛି ଭୂମିରେ, ଆଉ କିଛି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ରାକ୍ଷସ ସେନାକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରମାନେ ମୋଟା ତଣ୍ଡ ବିଶିଷ୍ଟ ବଡ଼ ଗଛ ଧରି, ଏହି ଯୁଦ୍ଧକୁ ଭୟଙ୍କର କରିଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବନରମାନେ ଠସାଠସି ଥିଲେ। ଗଛ, ପାହାଡ଼ ଓ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ଅବିରତ ବର୍ଷା ଝାଡ଼ିଲେ; ତୀର ବର୍ଷା ହେଉଥିବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ବନରମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବନରମାନେ ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କଲେ; ବନରମାନେ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନେ ଚୁର୍ମାର କରିଦେଲେ। କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଉପରେ ଥିବା, ସଜ୍ଜିତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବନରମାନେ ହଠାତ୍ ଲାଫ ଦେଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ; ସେମାନଙ୍କ ହାତ ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିଗଲା, ଆଖି ରାଗରେ ଘୂରୁଥିଲା। ଏଠି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନେ ଲଢ଼ି ଲଢ଼ି ଚିତ୍କାର କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନେ ବନର ଓ ହାତୀମାନେକୁ ବିଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ଏଠି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର—ଶୁଳ, ଗଦା, ଖଡ଼ଗ, ତୋମର, ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀକୁ ଆକ୍ରମଣ କରାଯାଉଥିଲା, ପ୍ରତ୍ୟେକ ପକ୍ଷ ଜୟ ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ବନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଏକାପରି ଦୁଷ୍ମନଙ୍କ ରକ୍ତରେ ଲିପ୍ତ ଶରୀର ନେଇ, ପାହାଡ଼ ଓ ଖଡ଼ଗ ଏକାପରି ଉଠାଇ ଏକାଉପରେ ଛାଡ଼ୁଥିଲେ। ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଭୂମି ରକ୍ତରେ ଭିଜିଯାଇ ଢାଙ୍କିଗଲା, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିବା ରାକ୍ଷସ ମୃତଦେହ ତଳେ ପଡ଼ିଗଲା; ଯୁଦ୍ଧର ମଦରେ ମତ୍ତ ହୋଇ ଭୂମି ଭରିଗଲା। ବନରମାନେ ଭଙ୍ଗ ପାହାଡ଼ ଦ୍ୱାରା ଛାଡ଼ାଯିବା, ଛାଡ଼ାଯିବା, ଆଘାତ ପାଇବା ସତ୍ତ୍ୱେ ମଧ୍ୟ, ପୁନି ନିଜ ଦେହ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମୁଖ ଯୁଦ୍ଧ କରି ଅଦ୍ଭୁତ ଯୁଦ୍ଧ ଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି କଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନେ ବନରଙ୍କୁ ବନର ଦ୍ୱାରା ଆଘାତ କଲେ, ଏବଂ ବନରମାନେ ମଧ୍ୟ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ପିଟିଦେଲେ। ତାପରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ପାହାଡ଼ ଓ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଛାଡ଼ି ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ପିଟିଲେ; ବନରମାନେ ତାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ କରି ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ପିଟିଲେ। ସେମାନେ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଦ୍ୱାରା ଏକାଉପରେ ଆଘାତ କରୁଥିଲେ; ଯୁଦ୍ଧରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବନରମାନେ ସିଂହ ଭଳି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କର କବଚ ଓ ଦେହର ରକ୍ଷାବସ୍ତ୍ର ଭଙ୍ଗ ହୋଇ ବନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ହତ ହେଲେ; ସେଠାରେ ତାଙ୍କର ରକ୍ତ ଗଛର ରସ ଭଳି ବହିଯାଉଥିଲା। କିଛି ବନରମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ରଥ ସହିତ ରଥ, ହାତୀ ସହିତ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଘୋଡ଼ାକୁ ପିଟିଦେଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ରେଜର୍, ଅର୍ଧଚନ୍ଦ୍ର ତୀର ଓ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ବନରନାୟକମାନଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ପାହାଡ଼ ଛିଟିଯାଇଥିଲା, ଗଛ ଯୁଦ୍ଧରେ କାଟାଯାଇଥିଲା, ବନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ହତ ହୋଇ, ଭୂମି ଅପରିଚାଳନୀୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ଏହି ବନରମାନେ, ଗର୍ବିତ ଓ ଉତ୍ସାହିତ ହୋଇ, ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୟ ଛାଡ଼ି ରାକ୍ଷସମାନେ ସହିତ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତାଙ୍କ ମନ ଅଦମ୍ୟ ଥିଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଉତ୍ସାହଭରା ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା; ବନରନାୟକମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିଲେ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ହତ ହେଉଥିଲେ; ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମହାର୍ଷି ଓ ଦେବମଣ୍ଡଳ ଉଚ୍ଚସ୍ୱରରେ ଗର୍ଜନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ନରାନ୍ତକ ନାମକ ରାକ୍ଷସ, ବାୟୁବେଗ ଭଳି ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି ଏବଂ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଶୁଳ ଧରି, ଭୟଙ୍କର ବନର ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଏମିତି ଲୁଚିଗଲେ ଯେପରି ଏକ ମାଛ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରକୁ ଯାଏ। ସେହି ବୀର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶୁଳ ଦ୍ୱାରା ସାତଶ ଶତ ବନରମାନେକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ; ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଶତ୍ରୁ ଏହି ବନର ସେନାକୁ ନଶ୍ୱନ୍ନ କରିଦେଲେ। ବିଦ୍ୟାଧର ଓ ମହାର୍ଷିମାନେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ନରାନ୍ତକଙ୍କୁ ଘୋଡ଼ାର ପିଠିରେ ବସି ବନର ସେନା ମଧ୍ୟରେ ଦେଖିଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରମାନେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିବାକୁ ଯେପରି ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଉଥିଲେ, ନରାନ୍ତକ ସେମାନଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଯୁଦ୍ଧର ସମ୍ମୁଖରେ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଶୁଳ ଉଠାଇ ନରାନ୍ତକ ବନର ସେନାକୁ ଏମିତି ଜଳାଇଦେଲେ, ଯେପରି ଅଗ୍ନି ଜଙ୍ଗଲକୁ ଦହନ କରେ। ବନରମାନେ ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ଉପ୍ରୁଟ୍ଟି କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଶୁଳ ଆଘାତରେ ସେମାନେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ, ଯେପରି ଦୂର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ପାହାଡ଼ ଫାଟିପଡ଼େ।