ଏହି ଉପଖ୍ୟାନରେ, ରାଜା ଏକ ଅନ୍ୟ ପଥ ଚୟନ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଋଷିଙ୍କର ପୁଅମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଶାପ ଦେଲେ—"ତୁମେ ଚଣ୍ଡାଳ ହେବ!" ଏହି ଶାପ ଦେଇ, ସେମାନେ ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ। ପରେ ରାତି ଶେଷ ହେବା ସହିତ, ରାଜା ଏକ ଚଣ୍ଡାଳର ରୂପ ଧାରଣ କଲେ—କଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧିଥିବା, କଳା ଚର୍ମ ଓ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କେଶ। ତାଙ୍କ ଶରୀର ରେ ଚିରିଅ ମାଳା, ଛାଇଁ ଲେପିଥିବା, ଲୋହାର ଅଳଂକାର ପିନ୍ଧିଥିବା ଦେଖି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ସହରବାସୀମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ। ରାଜା କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଏକାକି, ଅତି ଆତ୍ମନିୟଂତ୍ରଣା ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ଦିନ ରାତି ଦୁଃଖରେ ପିଡିତ ହୋଇ, ରାଜା ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଏଭଳି ଦୁଃଖଦାୟକ ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖି କ୍ରିପାବିହ୍ୱଳ ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ—"ତୁମେ କେଉଁଠିଠାରୁ ଆସିଛ, ରାଜନ? କଣ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ ଆସିଛ?" ତା'ପରେ ରାଜା ହାତ ଜୋଡି କହିଲେ—"ମୋ ଗୁରୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିଛନ୍ତି। ମୁଁ ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିନାହିଁ, ମୋ ଶରୀର ସହିତ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯିବାକୁ ଚାହେଁ। ଶତ କୁଣ୍ଡି ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲି, ତଥାପି ଫଳ ମିଳିନାହିଁ। ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିନାହିଁ, କେବେ କହିବି ନାହିଁ। ଯଦିଓ ଦୁଃଖିତ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମକୁ ଅନୁସରଣ କରିଛି, ଅନେକ ପ୍ରକାର ଯଜ୍ଞ କରି ଲୋକଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ରକ୍ଷା କରିଛି। ବଡ଼ମାନେ ମୋ ଆଚରଣ ଓ ଚରିତ୍ରରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି, ତଥାପି ସେମାନେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ନୁହଁନ୍ତି। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଭାଗ୍ୟ ସବୁଠାରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାନବୀୟ ପ୍ରୟାସ ଫଳହୀନ। ଭାଗ୍ୟ ସବୁକିଛିକୁ ବଶୀଭୂତ କରେ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ଦୟା ଚାହୁଁଛି, ମୋ ପାଇଁ କିଛି କରନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଆଶ୍ରୟକୁ ଯିବିନାହିଁ, ଆପଣ ନିଜ ପ୍ରୟାସରେ ଏହି ଭାଗ୍ୟକୁ ରୋକନ୍ତୁ।" ଏହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ଦୟାରେ ଭିଜି ମଧୁର କଥା କହିଲେ—"ହେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ, ସ୍ୱାଗତ, ମୁଁ ଜାଣେ ତୁମେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ। ଭୟ କରିବାକୁ ଦରକାର ନାହିଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଉଛି। ମୁଁ ସମସ୍ତ ମହାର୍ଷିମାନଙ୍କୁ ଡାକିବି, ସେମାନେ ଯଜ୍ଞରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବେ। ଏହି ଚଣ୍ଡାଳ ରୂପରେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ଶରୀର ସହିତ ସ୍ବର୍ଗକୁ ଯିବ। ତୁମେ ମୋ ନିକଟକୁ ଆସିଛ, ତେଣୁ ସ୍ବର୍ଗ ପ୍ରାପ୍ତି ତୁମ ହସ୍ତଗତ।" ଏହାପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଶିଷ୍ୟମାନେ, ମିତ୍ରମାନେ ଓ ବେଦଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତମାନେ ସମେତ ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ କହିଲେ। ମୁନିଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଋଷିମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଆସିଲେ। କିନ୍ତୁ ମହୋଦୟା ଛାଡ଼ି ସମସ୍ତ ଦେଶରୁ ଆସିଥିଲେ, ମହୋଦୟା ଓ ବସିଷ୍ଠମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କଠୋର କଥା କହିଲେ—"କିପରି ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଚଣ୍ଡାଳ ପାଇଁ ପୁରୋହିତ ହେବ? ଦେବତାମାନେ କିପରି ତାଙ୍କ ଅଘ୍ରା ଗ୍ରହଣ କରିବେ? ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କିପରି ଚଣ୍ଡାଳଙ୍କ ଖାଦ୍ୟ ଖାଇପାରିବେ? ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଇଥିବା ଲୋକ କିପରି ସ୍ବର୍ଗ ପାଇବେ?" ଏହି କଥା ଶୁଣି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଦେଖିଲେ ଯେ ସେ ଅନ୍ୟାୟ କରିନାହାନ୍ତି, ତଥାପି ଅପମାନିତ ହେଉଛନ୍ତି। ତାହାରେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ—"ସେମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହେବେ, କାଳ ପାଶରେ ବନ୍ଧି ଏହି ଦିନେ ଯମଲୋକକୁ ଯିବେ। ସାତଶେ ଜନ୍ମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସେମାନେ ମୃତପା, କୁକୁର ମାଂସ ଭୋଜନକାରୀ, ନିର୍ଦୟ, ମୁଷ୍ଟିକା ଭାବେ ଜନ୍ମ ନେବେ। ସେମାନେ ଅପଙ୍ଗ ଓ ବିକୃତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅପମାନିତ ହେବେ। ମହୋଦୟା, ଯିଏ ମୋତେ ନିର୍ଦୋଷ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନିନ୍ଦା କଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ନିନ୍ଦିତ ହୋଇ ନିଷାଦ ହେବ, ଜନ୍ତୁ ହତ୍ୟାରେ ଲିନ୍ନ ଓ ଦୟାହୀନ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖରେ ରହିବ।" ଏହିପରି କହି ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ନିର୍ବାଚନ ଓଜ୍ଵଳତା ସହିତ ଶାନ୍ତ ହୋଇ ରହିଲେ।