ଯୁଦ୍ଧ କାଣ୍ଡର ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ ରାକ୍ଷସ ଓ ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ସଂଘର୍ଷ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ବାନରମାନେ ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରି ରାକ୍ଷସମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ପଡ଼ି ଦେଲେ। ତେଣୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ଭରି ତୀର, ଭାଲା, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ବାନରମାନେକୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ବାନରମାନେକୁ ଆଘାତ କରୁଥିବାବେଳେ, ରାକ୍ଷସ ସେନାପତି ଅକମ୍ପନା ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଓ ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ଏପରି ସମୟରେ ବାନରମାନେ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଭାଙ୍ଗି ଦେଲେ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ଚିରି ଦେଲେ। ଏହି ଯୁଦ୍ଧ ମାଝରେ କୁମୁଦ, ନଳ, ମୈନ୍ଦ, ଦ୍ୱିବିଦ ନାମକ ବୀର ବାନରମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ରାକ୍ଷସ ସେନାର ମୁହାଁ ଭାଗରେ ଯାଇ ବଡ଼ ବଡ଼ ଗଛ ନେଇ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରି ଭୟଙ୍କର ହତ୍ୟାଳୀଳା କଲେ। ସମସ୍ତ ବାନର ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରୁଥିଲେ। ଏଭଳି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଅକମ୍ପନା ବିପ୍ରଳମ୍ବ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ରଥଚାଳକଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଏହି ବଳବାନ ବାନରମାନେ ଆମ ଅନେକ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ମାରି ଦେଉଛନ୍ତି। ତୁମେ ରଥକୁ ତୁରନ୍ତ ଆଗକୁ ନେଉ। ଏମାନେ ଗଛ ଓ ପାହାଡ଼ ନେଇ ଆମ ସାମ୍ନାରେ ଦଢ଼ିଆ ହୋଇ ଉଭୟ ରାକ୍ଷସଶକ୍ତିକୁ ଧ୍ୱଂସ କରିଦେଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ଏମାନେକୁ ମାରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।” ଏହିପରି କହି ଅକମ୍ପନା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଚଳିତ ରଥରେ ବସି ବାନରମାନେ ଉପରେ ଦୂରରୁ ତୀରବର୍ଷା କରିଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ତୀରବର୍ଷା ଦେଖି ବାନରମାନେ ତାଙ୍କର ସ୍ଥିତି ରଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଭୟରେ ଚାରିପାଖକୁ ପଳାଇଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଅନେକ ବାନର ଅକମ୍ପନାଙ୍କ ତୀର ଦ୍ୱାରା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇ ମୃତ୍ୟୁରେ ପତିତ ହେଉଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ବଳଶାଳୀ ହନୁମାନ୍ ତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ହନୁମାନ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ବାନର ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ବଳବାନଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଢ଼ିଆ ହେଲେ। ଏବେ ଅକମ୍ପନା ହନୁମାନ୍କୁ ପାହାଡ଼ ପରି ଦଢ଼ିଆ ଦେଖି, ବର୍ଷାର ମେଘ ପରି ତୀର ବର୍ଷା କଲେ। ହନୁମାନ୍ ଏହି ତୀରବର୍ଷାକୁ ଅବହେଳା କରି, ମନରେ ଅକମ୍ପନାଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ନିଶ୍ଚୟ କଲେ। ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ୍ ତେଜରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ, ହସି ଭୂମିକୁ ନଡ଼ାଇ ରାକ୍ଷସ ଅକମ୍ପନାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ସେ ତେଜରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ଅଗ୍ନି ପରି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେ ନିଜକୁ ଅସ୍ତ୍ରହୀନ ଜାଣି, କ୍ରୋଧରେ ଏକ ପାହାଡ଼ ତୁଳିଲେ। ଏହି ପାହାଡ଼କୁ ଏକ ହାତରେ ଧରି ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ଗର୍ଜନ କରି ତାହାକୁ ଘୁରାଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହିପରି ହନୁମାନ୍ ରାକ୍ଷସପତି ଅକମ୍ପନାଙ୍କ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ଯେପରି ପୁରନ୍ଦର ନାମୁଚିଙ୍କୁ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆକ୍ରମଣ କରିଥିଲେ। ଅକମ୍ପନା ବଡ଼ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଦୂରରୁ ଏହି ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ାକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ରାକ୍ଷସ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏହି ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ ହୋଇ ଆକାଶରୁ ବିକିରଣ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ହନୁମାନ୍ ବହୁତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ପୁନି କ୍ରୋଧ ଓ ଗର୍ବରେ ଭରି, ହନୁମାନ୍ ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ତୁଳିଲେ। ଏହି ପାହାଡ଼ର ମହା ତଣ୍ଡ ଧରି ହନୁମାନ୍ ତାହାକୁ ଆନନ୍ଦରେ ଘୁରାଇ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଦୂର୍ଦ୍ଦମ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ହନୁମାନ୍ ଗଛ ଭାଙ୍ଗି ମାଟି ଉଖଣ୍ଡି ଦେଲେ। ହନୁମାନ୍ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ହାତୀ ଓ ତାଙ୍କ ଚାଳକ, ରଥ ସହ ଯୋଧ୍ୟା, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ପଦାତିମାନେକୁ ବଧ କଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ହନୁମାନ୍ ଗଛ ଧରି ମୃତ୍ୟୁ ପରି ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆପତ୍ତି କରୁଥିବା ଦେଖି, ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଭୟରେ ପଳାଇଗଲେ। ଅକମ୍ପନା ବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ, ହନୁମାନ୍କୁ କ୍ରୋଧରେ ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବଡ଼ ଗର୍ଜନ କଲେ। ଏବଂ ସେ ଚୌଦ ଟି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ତୀର ଦ୍ୱାରା ହନୁମାନ୍କୁ ଆଘାତ କଲେ। ଏହି ତୀର ଦ୍ୱାରା ହନୁମାନ୍ ଗଛ ଲତା ଢାଙ୍କା ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ବଡ଼ ଦେହି ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍ ଫୁଲିଥିବା ଅଶୋକ ଗଛ କିମ୍ବା ଧୂମ ହୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଏବେ ସେ ଆଉ ଏକ ଗଛ ଉଖଣ୍ଡି, ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ରାକ୍ଷସପତି ଅକମ୍ପନାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଘାତ କଲେ। ଏହି ଘାତରେ ଅକମ୍ପନା ଭୂମିରେ ପତିତ ହୋଇ, ମୃତ୍ୟୁ ବରଣ କଲେ। ଅକମ୍ପନାଙ୍କୁ ମୃତ୍ ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ଭୟଭୀତ ହୋଇ, ଭୂକମ୍ପରେ ଗଛ ଯେମିତି ଉଲଟିଯାଏ, ସେମିତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ି, ଭୟରେ ଲଙ୍କାକୁ ପଳାଇ ଗଲେ, ତାଙ୍କ ପଛରେ ବାନରମାନେ ଧାଉଥିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ଚୁଲି ଖୋଲା, ଅସ୍ଥିର ଓ ଗର୍ବ ଭଙ୍ଗ ହୋଇ, ଦେହରୁ ପସିନା ବହୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଭୟ ଓ କ୍ଳାନ୍ତିରେ ଦୌଡ଼ି ଲଙ୍କାକୁ ଯାଇ ପହଞ୍ଚିଲେ।