ଏହିପରି ଘଟଣାରେ, ମହାମନ୍ତ୍ରଦର୍ଶୀ, ମହାତପସ୍ବୀ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମଣି ବଶିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ, ଅଗ୍ରଗତି କରିଥିଲେ । ସେ ମାତ୍ର ଏକ ଗଜ୍ଜନାରେ, ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ, ତାଙ୍କର ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ପଦାଟି ସେନାମାନେ ମାତ୍ର କ୍ଷଣେ ଭସ୍ମୀଭୂତ ହୋଇଯାଇଥିଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ଧ୍ୱଂସ ହୋଇଯିବାରେ, ସେ ଲଜ୍ଜା ଓ ଗଭୀର ଚିନ୍ତାରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ସେ ଏକ ତରଙ୍ଗହୀନ ସାଗର, ଭଙ୍ଗଦନ୍ତ ସର୍ପ, କିମ୍ବା ଗ୍ରସ୍ତ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନିମନ୍ତେ ଯେପରି ଅଲୋକିତ ହୁଏ, ସେପରି ତାଙ୍କ ତେଜ ହରାଇଯିବାର ଅନୁଭବ କଲେ । ପୁଅ ଓ ସକ୍ତି ହୀନ ହୋଇ, ଚଟିଯାଇଥିବା ପକ୍ଷୀ ପରି ଦୁଃଖିତ ଓ ନିରାଶ ହୋଇପଡ଼ିଲେ । ଏହି ଅବସ୍ଥାରେ, ସେ ଏକ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ଶାସନ ଦେଇ, କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମାନୁସାରେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ ପାଇଁ ଦେଶ ଛାଡ଼ି, ଅତି ଦୁଃଖରେ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ । ଏହିପରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କିନ୍ନର ଓ ସର୍ପମାନେ ବିହାର କରନ୍ତି, ଏବଂ ସେଠାରେ ମହାଦେବଙ୍କ କୃପା ପାଇଁ ଦୁଃସାଧ୍ୟ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ । କିଛି ସମୟ ପରେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ, ବୃଷଧ୍ୱଜ ମହାଦେବ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦେଖାଦେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ଇଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ତିଆରି ହେଲେ । ମହାଦେବ କହିଲେ, "ହେ ରାଜନ୍, କେଉଁ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଏହି ତପସ୍ୟା କରୁଛ? କି ଚାହଁ? ମୁଁ ଦାତା, ତୁମର ଇଛା କହ ।" ଏପରି ଦେବଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମହାତ୍ମା ମହାଦେବଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି କହିଲେ, "ଯଦି ଆପଣ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ତେବେ ମୋତେ ଧନୁର୍ବେଦ ସମସ୍ତ ଶାଖା, ଉପଶାଖା, ଉପନିଷଦ ଓ ଗୁପ୍ତ ଗ୍ୟାନ ଦିଅନ୍ତୁ । ଦେବ, ଦାନବ, ମହାର୍ଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଜାଣନ୍ତି, ସେସବୁ ମୋ ପାଖରେ ପ୍ରକଟ ହେଉ । ଆପଣଙ୍କ କୃପାରେ ମୋ ଇଛା ପୂରଣ ହେଉ ।" ଏପରି ଇଚ୍ଛା ଜଣାଇଲେ, ମହାଦେବ "ତଥା" କହି ଅନ୍ତର୍ଧାନ ହେଲେ । ଏହିପରି ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅସ୍ତ୍ର ଦାନ ପାଇ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବିତ ହେଲେ । ସେ ଉପେନ୍ଦ୍ରିତ ସାଗର ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ, ଏବଂ ଏହି ସମୟରେ, ରାମ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ମନେ କଲେ ଯେ, ସେ ବର୍ତ୍ତମାନ ମୃତ ହୋଇଯିବେ । ପରେ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ତାଙ୍କ ଅଶ୍ର ମୁକ୍ତ କରି, ମହାର୍ଷିମାନେ ବସିଥିବା ତପୋବନକୁ ଦାହ କରିଦେଲେ । ଏହି ଭୟଙ୍କର ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖି, ଶିଷ୍ୟମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମହାର୍ଷିମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ପଳାଇଗଲେ । ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ମୃଗ, ପକ୍ଷୀମାନେ ଭୟ ଓ ଆତଙ୍କରେ ହଜାରେ ହଜାରେ ଦିଗ୍ଭ୍ରମିତ ହୋଇ ପଳାଇଗଲେ । କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ଶୂନ୍ୟ ଓ ନିରବ ହୋଇଯାଇଲା, ମଣ୍ଡା ପ୍ରାନ୍ତର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା । ଏହି ସମୟରେ, ବଶିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ଆବାର ଆବାର କହିଲେ, "ଭୟ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ", ଏବଂ ଘୋଷଣା କଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ଗାଧିପୁତ୍ର ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କୁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଧୂମକୁ ଦୂର କରେ, ସେପରି ନଶ୍ୱ ଦେଇଦେବି ।" ଏପରି କହି, ବଶିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ, ଯମଦଣ୍ଡ ସମାନ ଦଣ୍ଡ ଉଠାଇଲେ, ଯେଉଁଦଣ୍ଡ ଧ୍ୱଂସର ଧୁମ ଶୂନ୍ୟ ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା । ଏହା ପରେ, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ବଳଶାଳୀ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଅସ୍ତ୍ର ଲକ୍ଷ୍ୟ କରି କହିଲେ, "ଥା, ଥା!" ବଶିଷ୍ଠ ମହାର୍ଷି ତାଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡ ଉଠାଇ, ଦ୍ୱିତୀୟ କାଳଦଣ୍ଡ ପରି, କ୍ରୋଧରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ, "ହେ କ୍ଷତ୍ରିୟବଂଶ ନଶ୍ୱକାରୀ, ମୁଁ ଏଠି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଅଛି, ତୁମ ଶକ୍ତି ଦେଖା । ଆଜି ମୁଁ ତୁମର ଅସ୍ତ୍ର ଗର୍ବ ଭଙ୍ଗ କରିଦେବି, ହେ ଗାଧିପୁତ୍ର । କ୍ଷତ୍ରିୟର ଶକ୍ତି କେଉଁଠି, ବ୍ରାହ୍ମଣର ଶକ୍ତି କେଉଁଠି, ଦେଖ, ମୋର ଦିବ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତି!" ଏହିପରି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ରଙ୍କ ଭୟଙ୍କର ଅଗ୍ନିାସ୍ତ୍ର ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଯେପରି ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳ ଶମିତ କରେ । ପରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ବରୁଣ, ରୁଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର, ପାଶୁପତ, ଏବଂ ଐଷୀକ ଅସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ । ସେ ମାନବାସ୍ତ୍ର, ମୋହନ, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ସ୍ୱାପନ, ଜୃମ୍ଭଣ, ମାଦନ, ସଂତାପନ, ବିଲାପନ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କଲେ । ଶୋଷଣ, ଦାରଣ, ଅଜୟ ବଜ୍ର ଅସ୍ତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମପାଶ, କାଳପାଶ, ବରୁଣପାଶ ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କଲେ । ପ୍ରିୟ ପିଣାକ ଅସ୍ତ୍ର, ଶୁଷ୍କ ଓ ଭିଜା ବଜ୍ର, ଦଣ୍ଡ, ପୈଶାଚ, କ୍ରଉଞ୍ଚ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଲେ । ଧର୍ମଚକ୍ର, କାଳଚକ୍ର, ବିଷ୍ଣୁଚକ୍ର, ଵାୟୁଅସ୍ତ୍ର, ମନ୍ଥନ ଅସ୍ତ୍ର, ଅଶ୍ୱଶିରା ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ମୁକ୍ତ କଲେ । ଦୁଇଟି ଶୂଳ, କଙ୍କଳ, ଗଦା, ବିଦ୍ୟାଧର ଅସ୍ତ୍ର, ଭୟଙ୍କର କାଳାସ୍ତ୍ର, ତ୍ରିଶୂଳ, କପାଳ, କଙ୍କଣ ଅସ୍ତ୍ର ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଲେ । ଏହି ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର, ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳ ପଡ଼ିଲା ପରି ଶମିତ ହେଲା । ଏହା ଦେଖି, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ମୁକ୍ତ କଲେ । ଏହି ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ଦେଖି, ଅଗ୍ନି ମୁଖ୍ୟ ଦେବତାମାନେ, ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ମହାନାଗ, ତିନି ଲୋକ ସମସ୍ତେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ । କିନ୍ତୁ ସେହି ଭୟଙ୍କର ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ରକୁ ବି ବଶିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଦଣ୍ଡ ଶକ୍ତିରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶମିତ କରିଦେଲେ । ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ନିର୍ବଳ ହୋଇଗଲା ।