ଅଙ୍ଗଦ, ସ୍ୱଳ୍ପ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିବା ସିଂହ ପରି, ରୁଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ଏକ ବୃକ୍ଷ ଉଠାଇ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଦଳକୁ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଭାବ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଥିଲା, ଏବଂ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଙ୍କର ଭାବରେ ବଧ ହେଲେ। ବୃକ୍ଷ କାଟି ଫେଲିବା ପରି, ଚେହେରା ଫାଟି ଯାଇଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ ଏବଂ ବାନର, ରାକ୍ଷସ, ଘୋଡା, ଝଣ୍ଡା ଲାଗିଥିବା ରଥ ସହିତ ଭୂମିରେ ପଡିଗଲେ। ଏହି ଘଟଣାରେ ପୃଥିବୀ ରକ୍ତ ଧାରାରେ ଆବୃତ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଗଲା, ଏହାର ଉପରେ ମାଳା, କଙ୍ଗନ, ପୋଷାକ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଶୋଭା ପାଇଲା। ଯୁଦ୍ଧରେ ପୃଥିବୀ ଶରତ ରାତି ପରି ଦେଖାଗଲା; ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ବଡ଼ ଦଳ ଭୟରେ ଅନ୍ଧାର ମেঘ ପରି କମ୍ପିଗଲା। ଏହିଠାରେ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ, ତାଙ୍କ ଦଳର ବଧ ଏବଂ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଖି ଭୟଙ୍କର ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁର୍ଦ୍ଧର୍ଷ ଧନୁଷ ଚାପି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ଚମକୁଥିବା, ବାନରଦଳ ଉପରେ ଅନେକ ଅଗ୍ନିବାଣ ଝଡ଼େଇଲେ। ରଥରେ ବସିଥିବା ରାକ୍ଷସମାନେ, ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୂର ବନି ଲଡ଼ିଲେ। ଏପରି, ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟ ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ହାତରେ ପଥର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ ଏହି ବିଶାଳ ଯୁଦ୍ଧରେ ବାନରମାନେ ଉପରେ ହଜାର ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ଝଡ଼େଇଲେ। ବାନରମାନେ, ମଦମସ୍ତ ହାତୀ ପରି, ପାହାଡ, ବୃକ୍ଷ ଏବଂ ବଡ଼ ଶିଳା ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ଏଠାରେ ଦୁଇ ଦଳର ଅପସରଣ ନକରୁଥିବା ଯୁଦ୍ଧାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦକ୍ଷ ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। କିଛି ମାନେ ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଗଲେ, କିଛି ମାନେ ପା ଓ ହାତ କଟିଗଲେ; ଅସ୍ତ୍ରରେ ବିଦ୍ଧ ଦେହ ରକ୍ତରେ ଭିଜିଗଲା। ମୃତ ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପଡିଗଲେ, ଏବଂ ଶବ ଉପରେ ଗୃଧ୍ର, ଶ୍ୟାଳ ଓ ଉତ୍ସୁକ କୁକୁରମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ମୁଣ୍ଡ ହୀନ ଦେହ, ଭୟଭୀତ ଲୋକଙ୍କୁ ବିଭୀତ୍ସ କରିଦେଲା; ହାତ, ମୁଣ୍ଡ, ଦେହ ଭୂମିରେ ବିକ୍ରିତ ରହିଗଲା। ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ପୃଥିବୀରେ ପଡିଗଲେ; ତାପରେ ବାନର ସେନା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ବଧ କରିଦେଲା। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟିରେ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଦଳ ଭଙ୍ଗ ହୋଇଗଲା; ଭୟଭୀତ ଓ ଅସ୍ତିର ରାକ୍ଷସମାନେ ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଇଯାଉଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ରୁଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁ ଏବଂ ଶକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, ଧନୁଷ ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଏହାରେ ବାନର ସେନା ଭୟଭୀତ ହେଲା। ଏହିଠାରେ, ମାୟୁର ପରା ଦ୍ୱାରା ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଏବଂ ସଜା ତୀର ଦେଇ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ବାନରମାନେ — ସାତ, ଆଠ, ନଉ ଓ ପାଞ୍ଚ — କୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧ ଓ ଶୂରତାରେ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ବାନରମାନେ ଉପରେ ବାଣ ଦେଇ ବଧ କରିଦେଲେ; ଭୟଭୀତ ବାନରମାନେ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଳାଇଗଲେ, ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟ ନିଜ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କୁ ଯିବା ପରି। ଏହିଠାରେ, ବାନର ସେନା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯିବା ଦେଖି, ବାଲିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଆକ୍ରୋଶ ଭରି ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ରୁଷ୍ଟ ଚକ୍ଷୁ ଦେଖୁଥିଲେ। ଦୁଇଁଜଣ, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ, ଦୁଇଁ ଆକ୍ରୋଶିତ ହାତୀ ପରି ଜୋରଦାର ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ତାପରେ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଲକ୍ଷ ଅଗ୍ନି-ପରି ଚମକୁଥିବା ବାଣ ଦେଇ, ବାନର ମହାପ୍ରଭୁଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦେହର ମୁଖ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ବିଦ୍ଧ କଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗଦ, ରକ୍ତରେ ଭିଜିଥିବା ଦେହ ନେଇ, ଏକ ବୃକ୍ଷ ଉଠାଇ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଉପରେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଫିଙ୍ଗିଦେଲେ। ବୃକ୍ଷ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଅଚଳ ରହି, ତାହାକୁ ଅନେକ ଖଣ୍ଡ ଭାଗରେ ଚିରିଦେଲେ; ବୃକ୍ଷ ଭୂମିରେ ଫୁଟିଗଲା। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଶୂରତା ଦେଖି, ଅଙ୍ଗଦ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ ଉଠାଇ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରି ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଫିଙ୍ଗିଲେ। ପାହାଡ ଆସୁଥିବା ଦେଖି, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ରଥରୁ ଲାଫି ପଡି ମୁଷ୍ଟି ନେଇ ଭୂମିରେ ଅଚଳ ରହିଲେ। ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଫିଙ୍ଗିଥିବା ପାହାଡ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ରଥ, ଚକ, କାଠ, ଘୋଡା ସହିତ ଚୂର୍ଣ୍ଣ କରିଦେଲା। ପରେ, ଅଙ୍ଗଦ ଏକ ଅନ୍ୟ ମହାପାହାଡ ଉଠାଇ, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ତାହାକୁ ଫିଙ୍ଗିଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ବଜ୍ର ପରି ଦାନ୍ତ ଏବଂ ରକ୍ତ ଝରୁଥିବା, କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଅଚେତନ ହେଲେ, ମୁଷ୍ଟିକୁ ଆଲିଂଗନ କରି ଭୟଙ୍କର ଶ୍ୱାସ ନେଲେ। ଚେତନା ଫେରି, ରାତିରେ ଚରାଇବା ରାକ୍ଷସ, ଭୟଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ, ବାଲିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଛାତିରେ ମୁଷ୍ଟି ଦେଇ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଏହାପରେ, ଦୁଇଁ — ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ — ମୁଷ୍ଟିକୁ ପରିଖ୍ୟା କରି, ଏକାପକା ମାରମାରି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଦୁଇଁ, ରକ୍ତରେ ଭିଜି ଏବଂ ଅତି କ୍ଷୀଣ, ଆକାଶରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୁଧ ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ଶୂର ରହିଲେ। ଅଙ୍ଗଦ, ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥିବା ବୃକ୍ଷ ଉଠାଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଚୌଡ଼ା ତଳୱାର, ଗଣ୍ଡ ଝଣ୍ଡା ଲାଗିଥିବା ବୃଷ ଚର୍ମ ନେଇ, ଚର୍ମକୁ ମୁଣ୍ଡରେ ଉପରେ ପିନ୍ଧିଲେ। ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ, ରଙ୍ଗିନ ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମୟ ପଥରେ ଚାଲି, ଜୟ ପାଇଁ ଏକାପକା ମାରମାରି କରି, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ। ରକ୍ତ ଜଖମରେ ଆବୃତ, ଦୁଇଁ କିମ୍ଶୁକ ଗଛ ପରି ଦେଖାଗଲେ, ଯୁଦ୍ଧରେ କ୍ଷୀଣ ହୋଇ, ଭୂମିରେ ଗୁଡ଼ିଗଲେ। ଏକ ମିନିଟ ଭିତରେ, ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହାତୀ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗଦ, ଆଗ୍ନି ଚକ୍ଷୁ ନେଇ, ତାଳ ମାରି ଉଠିଗଲେ, ଚେପ ଦେଇ ମାରିଥିବା ବାଉ ପରି। ସ୍ଫଟିକ ପରି ଶୁଧ୍ଧ ଏବଂ ଧୋଇ ତଳୱାର ନେଇ, ବାଲିଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ମହାମୁଣ୍ଡ କୁ ଚିରିଦେଲେ। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମୟ ଯୁଦ୍ଧରେ, ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଶୂରତା ଏବଂ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦେଖି ପୃଥିବୀ ଅତି ଭୟଙ୍କର ଏବଂ ଦୀପ୍ତିମୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା।