ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରରେ ବାଳିଙ୍କ ପୁଅ ଧୃଷ୍ଟ, ଦୁଇଗୁଣ ରୋଷରେ ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହୋଇ, ପ୍ରଳୟକାଳୀନ ଅଗ୍ନି ପରି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ପ୍ରହାର କରି ଭୂମିରେ ପତିତ କରିଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବୀର ଅଙ୍ଗଦ, ରୋଷରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ, ଗଛ ଉଠାଇ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସ ସେନାଙ୍କୁ ସିଂହ ପରି ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଶୂରତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଥିଲା, ସେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଭୟାନକ ଭାବେ ବଧ କଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଫାଟି, ପତିତ ହେଲା; ତାଙ୍କ ସଜିତ ରଥ, ଘୋଡ଼ା, ଓ ବାନର-ରାକ୍ଷସ ଦେହ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ଆଛାଦିତ ହେଲା। ପୃଥିବୀ ରକ୍ତ ଝରା ଧାରାରେ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯିବାକୁ ଲାଗିଲା, ମଣିମାଳା, କଙ୍କଣ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ରରେ ଶୋଭିତ ହେଲା। ଏଠାରେ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମି ଶରତ ରାତି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲା, ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ପ୍ରଭାବରେ ରାକ୍ଷସ ସେନା ଭୟକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇ ମেঘ ପରି କମ୍ପିତ ହେଲା। ଏହି ଭୟାନକ ବିଧ୍ୱଂସ ଦେଖି, ବଳଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଦୁଃଖ, ରୋଷ ଓ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ୍ୟ ଚାପି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଅସଂଖ୍ୟ ବାଣ ବର୍ଷା କରି ବାନର ସେନା ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ରଥାରୁ ସଜ୍ଜିତ ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସ ମାନେ ମଧ୍ୟ ନିଜ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ବୀରତାର ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେଇଲେ। ବନରାମାନେ, ପ୍ରମୁଖ ବାନରମାନେ, ଚାରିପାଖରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ହାତରେ ପାଥର ନେଇ ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ମହାସଂଗ୍ରାମରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ହଜାର-ହଜାର ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ତେବେ ବୀର ବାନରମାନେ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ ପରି ପାହାଡ଼, ଗଛ, ଓ ବଡ଼ ପାଥର ଉଠାଇ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଝାପିଲେ। ଦୁଇପକ୍ଷର ଶୂରବୀରମାନେ ପଛୁଆ ନ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। କେହି ମୁଣ୍ଡ ଫାଟିଲେ, କେହି ପାଉଁ ଓ ହାତ କଟିଗଲା; ଅସ୍ତ୍ରରେ ଭିଦ୍ରା ଦେହରୁ ରକ୍ତ ଝରିଲା। ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲେ, ଶବ ଉପରେ ଗୃଧ୍ର, ଶ୍ୱାନ ଓ ଶ୍ୟାଳ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ମୁଣ୍ଡହୀନ ଦେହ, ହାତ, ମୁଣ୍ଡ, ଦେହ ଭୟଙ୍କର ଭାବେ ଭୂମିରେ ଛିଟିଯାଉଥିଲା। ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ ଦୁହେଁ ଭୂମିରେ ପତିତ ହେଲେ; ବନର ସେନା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ହତ କଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ସାମ୍ନାରେ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ଭଙ୍ଗ ହେଲା; ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ବାନରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେଉଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ରୋଷରେ ଲାଲ ଚକ୍ଷୁ ଓ ଶକ୍ତିରେ ଭରିତ, ଧନୁଷ୍ୟ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କ୍ଷେତ୍ରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ବାନର ସେନାକୁ ଭୟଭୀତ କରିଦେଲେ। ମାର୍ଗାନ୍ଚଳ ଫେଦା ପରି ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସେ ସେଠାରେ ସାତ, ଆଠ, ନଅ, ପାଞ୍ଚ ବାନରମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ରୋଷ ଓ ପ୍ରଭାବରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ବାଣରମାନଙ୍କୁ ବାଣରେ କାଟି ଭୂମିରେ ପାତିଲେ; ସମସ୍ତ ବାନର ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ନିକଟକୁ ଦୌଡ଼ି ଆସିଲେ, ମାନେ ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ନିକଟକୁ ଲୋକ ଯିବା ପରି। ଏହି ସମୟରେ ବାନର ସେନା ଭଙ୍ଗ ହେଉଥିବା ଦେଖି, ବାଳିଙ୍କ ପୁଅ ଅଙ୍ଗଦ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ରୋଷରେ ତାକରିଲେ, ଯିଏ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କ୍ରୁଧ୍ଧ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିଲେ। ଦୁହେଁ ରୋଷରେ ଭରିତ ହୋଇ, ଦୁଇଟି କ୍ରୁଧ୍ଧ ହାତୀ ପରି ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଲକ୍ଷ କରି ଏକ ଲକ୍ଷ ବାଣ ଉଠାଇ, ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦେହର ନିମ୍ନାଙ୍ଗରେ ଆକ୍ରମଣ କଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗଦ, ସମସ୍ତ ଦେହ ରକ୍ତରେ ରଙ୍ଗିତ, ଏକ ଭୟାନକ ଶକ୍ତିରେ ଗଛ ଉଠାଇ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ିଲେ। ଗଛ ଆସୁଥିବା ଦେଖି ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ଅଡ଼ିଗ ରହି, ତାହା କାଟି ଅନେକ ଖଣ୍ଡରେ ବିଭକ୍ତ କରିଦେଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଶୂରତା ଦେଖି ବାନରମାନେ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନିରେ ଛାଡ଼ିଲେ। ଏହା ଆସୁଥିବା ଦେଖି ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କ ରଥରୁ ଲାଫି, ଗଦା ନେଇ ଭୂମିରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ। ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଛାଡ଼ିଥିବା ପାହାଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ମଝିରେ ପଡ଼ି, ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ରଥ, ଚକ୍ର, ଦଣ୍ଡ ଓ ଘୋଡ଼ା ଧ୍ୱଂସ କଲା। ତାପରେ ଅଙ୍ଗଦ ଅନ୍ୟ ଏକ ବଡ଼, ଗଛ ଆଚ୍ଛାଦିତ ପାହାଡ଼ ଉଠାଇ ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ଛାଡ଼ିଲେ। ବଜ୍ରଦଂଷ୍ଟ୍ର, ବଜ୍ର ପରି ଦାନ୍ତ, ରକ୍ତ ଝରୁଥିବା, କିଛି ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ଅଚେତନ ହେଲେ, ଗଦାକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଭାରି ଶ୍ୱାସ ନେଲେ। ସେ ଶକ୍ତି ସଂଗ୍ରହ କରି, ଭୟାନକ ରୋଷରେ ବାଳିଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଗଦା ଦ୍ୱାରା ଛାତିରେ ଜୋରଦାର ପ୍ରହାର କଲେ। ତାପରେ ଦୁହେଁ ଗଦା ଛାଡ଼ି ମୁଷ୍ଟିଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ପ୍ରତିଏକ ଅନ୍ୟକୁ ମାରିଲେ। ଦୁହେଁ ରକ୍ତରେ ଭିଜା, ପ୍ରହାରରେ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ବଳଶାଳୀ ଭାବେ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ, ଆକାଶରେ ମଙ୍ଗଳ ଓ ବୁଧ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ। ତାପରେ ଅଙ୍ଗଦ, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ, ଫୁଲ ଓ ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛ ଉଖାଡ଼ି ତାଲିକୁ ନିଆଁ ଲଗାଇଲେ। ସେ ଏକ ଚମତ୍କାରୀ, ପ୍ରସ୍ତୃତ ତଳୱାର ଓ ଘଣ୍ଟି ଝୁଲିଥିବା ବୃଷ ଚର୍ମ ଧରି, ଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଲେ। ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ, ଦୁହେଁ ଦୀପ୍ତିମାନ ମାର୍ଗରେ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ଜୟ ଲାଗି ଗର୍ଜନ କରୁଥିଲେ। ରକ୍ତରେ ଭିଜା, ଅନେକ ଘାଉ ନେଇ, ଦୁହେଁ କ୍ଳାନ୍ତ ହୋଇ ଭୂମିରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ, କିମ୍ଶୁକ ଫୁଲ ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଲାଗୁଥିଲେ। କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ, ଅଙ୍ଗଦ, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହାତୀ ସମାନ, ରୋଷରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଦେହରୁ ଉଠିଗଲେ, ମାନେ ଲାଠି ଲାଗିଥିବା ସର୍ପ ପରି।