ଯୁଦ୍ଧ କାଣ୍ଡର ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଛି, ରାକ୍ଷସମାନେ ରାତିରେ ତାଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର ରଙ୍ଗର ଗୋଲାଙ୍ଗୁଲା ମହାବଳୀ ବାନରମାନେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଦେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବାଳିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଆସି, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଚେଷ୍ଟା କରି, ରାବଣଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ରଥଚାଳକ ଏବଂ ଘୋଡାମାନଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ନିପାତ କରିଦେଲେ। ଏହି ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ତାଙ୍କର ଘୋଡା ଓ ରଥଚାଳକ ମୃତ୍ୟୁ ହେଇଯିବା ପରେ ରଥ ଛାଡି ଦୃଶ୍ୟରୁ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇଗଲେ, ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତାଙ୍କର ମହାବଳୀ ଶରୀର ଆଡ଼କୁ ଲାଗିଗଲା। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ବାଳିଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କର କୃତ୍ୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଏବଂ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସମସ୍ତ ଜୀବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଜାଣିଥିଲେ, ତଥାପି ଏହି ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଉଥିବା ଦେଖି ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ବାନରମାନେ, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ବିଭୀଷଣ ସହିତ, ଶତ୍ରୁମାନେ ପରାଜିତ ହେବା ଦେଖି "ଶାବାଶ!" ବୋଲି ଉଲ୍ଲାସିତ ହେଲେ। ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇ, ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ବିଶେଷ ରେଷ ହେଲେ। ରାବଣଙ୍କ ଦୁଷ୍ଟ ପୁତ୍ର, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦିଆ ବର ପ୍ରାପ୍ତ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଶୋକିତ ହେଇ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମନ ରୋଷରେ ଭରିଗଲା। ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଇ, ତିନି ତୀବ୍ର ଶର ନିକ୍ଷେପ କଲେ, ଯେଉଁ ଶରଗୁଡିକ ବିଦ୍ୟୁତ୍ ସମାନ ଚମକୁଥିଲା, ଏବଂ ଭୟଙ୍କର ନାଗ-ଶର ଦ୍ୱାରା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ।