ରାକ୍ଷସ ରାଜା ରାବଣଙ୍କର ରାଜପ୍ରାସାଦର ଶିଖର ଭଙ୍ଗ କରି, ନିଜ ନାମ ଘୋଷଣା କରି, ଭୟଙ୍କର ଗର୍ଜନ କରି ଏକ ଅତିଶୟ ଉଚ୍ଚ ଲାଫ ଦେଇ ଆକାଶକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ, ଭଲୁକ ଓ ବାନରମାନେ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆସି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ପାଖରେ ଯୋଗ ଦେଲେ। ଏହି ଆକ୍ରମଣ ଦେଖି ରାବଣ ଚାମଡ଼ି ଭରି ରାଗରେ ତିବ୍ର ଶ୍ୱାସ ନେଲେ, ନିଜ ନଶ୍ଟ ଦେଖି ଅତି ରାଗି ହେଲେ। ରାମ ଅନେକ ଉଲ୍ଲାସିତ ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଆଶାରେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆଗେ ଆସିଥିଲେ। ଶୁଶେନା ନାମକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନର, ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଦୃଢ଼, ଅନେକ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିର ବାନରମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ। ସେ ଅଜୟ ବାନର, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରି, ତାରା ମଧ୍ୟରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ପରି ଚଳିଥିଲେ। ଲଙ୍କା ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ବନବାସୀ ବାନର ଦଳ ଅବସ୍ଥିତ ଦେଖି, ସେମାନେ ସମୁଦ୍ର ଦିଗକୁ ଆଗେ ବଢ଼ୁଥିଲେ। ରାକ୍ଷସମାନେ କେହି ଆଶ୍ଚର୍ୟ, କେହି ଭୟ, କେହି ଯୁଦ୍ଧ ଉତ୍ସାହରେ ଦୃଢ଼ ହେଲେ। ସମସ୍ତ rampart ଓ moat ମଧ୍ୟରେ ବାନରମାନେ ଭରିଗଲେ, ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କରି ଦୃଢ଼ rampart ଉପରେ ବାନରମାନେ ଦେଖି ଅତି ଭୀତି ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କ ସେନାପତିମାନେ ନିଜ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧ ଶେଷ ହେବା ଦିନର ପବନ ପରି ଚଳିଥିଲେ। ଏପରେ ସେମାନେ ରାବଣଙ୍କ ପ୍ରାସାଦକୁ ଗଲେ ଏବଂ ରାମ ଓ ବାନରମାନେ ଲଙ୍କାକୁ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି ବୋଲି ସୂଚନା ଦେଲେ। ଏହି ଖବର ଶୁଣି ରାବଣ ତିବ୍ର ରାଗି ହେଲେ, ଦ୍ୱିଗୁଣ ସାବଧାନ ହେଇ ନିଜ ପ୍ରାସାଦକୁ ଚଢ଼ିଲେ। ସେ ଲଙ୍କାକୁ ପର୍ବତ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ଦେଖିଲେ, ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ବାନର ସେନା ଯୁଦ୍ଧ ଆଶାରେ ଦେଖିଲେ। ପୃଥିବୀ ଏଠାଁ ଏଠାଁ ନିର୍ବାନରମାନେ ଦେଖି, ସେ କିପରି ସେମାନେ ନଶ୍ଟ କରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତାରେ ଡୁବିଗଲେ। ଦୀର୍ଘ ଚିନ୍ତା ପରେ ଦୃଢ଼ ଏକାଗ୍ରତା ନେଇ, ରାବଣ ରାମ ଓ ବାନର ନେତାମାନେ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ଦେଲେ। ଏପରେ ରାମ, ନିଜ ସେନା ସହ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ, ଲଙ୍କାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଚାରିପାଖରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଘେରି ରଖିଛନ୍ତି। ଲଙ୍କା ଭିନ୍ନ ପତାକା ଓ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଦେଖି, ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ ହଠାତ୍ ସୀତା ପାଇଁ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲେ। "ଏଠାରେ ଜନକନନ୍ଦନୀ ମୃଗନୟନୀ ସୀତା, ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖରେ ଅତି କ୍ଷୀଣ ହୋଇ, ମାଟି ଉପରେ ଶୋଇଛନ୍ତି," ଭାବି ସେ ତାଙ୍କୁ ଶିଗ୍ର ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଏହି ଶୁଣି ଉତ୍କଳଙ୍ଗ ରାମଙ୍କ ବାନରମାନେ ସିଂହ ପରି ଗର୍ଜନ କରି ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଉତ୍କଳ ତୁଳିଲେ। "ଏହି ଲଙ୍କାକୁ ଶିଖର ସହ ବିକ୍ଷିପ୍ତ କରିଦେବା, କିମ୍ବା କେବଳ ମୋର ମୁଠି ଦ୍ୱାରା," ବାନର ନେତାମାନେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲେ। ବଡ଼ ପର୍ବତ ଶିଖର ଓ ବିଭିନ୍ନ ଗଛ ଉଠାଇ ବାନର ନେତାମାନେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ପାଖରେ, ସେମାନେ ରଘୁବରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ଆଶାରେ ଲଙ୍କାକୁ ଚଢ଼ିଲେ। ତାମ୍ର ମୁହଁ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପରି ଚମକୁଥିବା ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, ଶାଳ ଗଛ ଓ ପର୍ବତ ଶିଖର ନେଇ, ଲଙ୍କା ଉପରେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ଗଛ, ପର୍ବତ ଶିଖର ଓ ମୁଠି ଦ୍ୱାରା ବାନରମାନେ ଅନେକ rampart ଓ ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ଖଳ ଜଳ ଭରା moat ମାଟି, ପର୍ବତ ଶିଖର, ଘାସ ଓ କଠ ଦ୍ୱାରା ଭରି, ବାନରମାନେ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ହଜାର, ଦଶ ମିଲିଅନ, ଏବଂ ଏକ ଶତ ମିଲିଅନ ଦଳର ନେତାମାନେ ଲଙ୍କାକୁ ଚଢ଼ିଲେ। ବାନରମାନେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦ୍ୱାରଗୁଡିକୁ ଭାଙ୍ଗି, କୈଳାସ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଟାୱାର ଭାଙ୍ଗି ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ। କେହି ଲାଫି, କେହି ତରି, କେହି ଗର୍ଜନ କରି, ବଡ଼ ହାତୀ ପରି ବାନରମାନେ ଲଙ୍କା ଦିଗକୁ ଧାଇଗଲେ। "ବିଜୟୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ, ବିଜୟୀ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ବିଜୟୀ ରଘୁବରଙ୍କ ସୁରକ୍ଷିତ କରାଯାଇଥିବା ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବ," ବାନରମାନେ ଏପରି ଘୋଷଣା କରି, ଇଚ୍ଛାଅନୁସାରେ ଆକୃତି ବଦଳି ନିଜ rampart ଦିଗକୁ ଧାଇଗଲେ। ବୀରବାହୁ, ସୁବାହୁ, ନଳ ଓ ପଣସ ଏହି ବାନର ନେତାମାନେ rampart ନିକଟେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଶିବିର ଉପସ୍ଥାପନ କରିଲେ। କୁମୁଦ, ଦଶ ମିଲିଅନ ଅଫୁରା ବାନର ଦ୍ୱାରା ଘିରି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହ ପୂର୍ବ ଦ୍ୱାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରଘାସା ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପଣସା ବାନର ଦଳ ଘିରି ଏଠାରେ ଶିବିର କଲେ। ଶତବଳି ନାମକ ବୀର ବାନର ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାରରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଦ୍ୱିଶତ କୋଟି ଯୋଦ୍ଧା ଘିରିଥିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶୁଶେନା, ତାରାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରରେ ଗଲେ ଏବଂ ଅନେକ କୋଟି ବାନର ଦ୍ୱାରା ଘିରି ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରି (ଲକ୍ଷ୍ମଣ) ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ ଆସି, ସୁଗ୍ରୀବ ଓ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦୃଢ଼ ଶରୀର ଓ ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯାଉଥିବା ଗୋଲାଙ୍ଗୁଳା, ଅତିଶୟ ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଗଭକ୍ଷ, ଏକ କୋଟି ବାନର ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦୁମ୍ରା, ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ କରିବାରେ ଦକ୍ଷ, ରାଗୀ ଭଲୁକ ଦଳର ନେତା, ଏକ କୋଟି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରାମଙ୍କ ପାଖରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ବିଭୀଷଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗଦା ଓ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ନିଜ ଚେତନାଶୀଳ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ବଡ଼ ସେନା ଯେଉଁଠାରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ, ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଭଳି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ବାନର ବିରମାନେ ଲଙ୍କା ରଣକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦୃଢ଼ ଅବସ୍ଥାନ ନେଲେ, ଶତ୍ରୁ ନଶ୍ଟ କରିବା ଆଶାରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ।