ଏହି ସମୟରେ ଶ୍ରୀରାମ ଭଳି ଅକ୍ଲାନ୍ତ କର୍ମବୀର, ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ହେ ବାଲିପୁତ୍ର, ମୃଦୁଭାବୀ ଅଙ୍ଗଦ, ତୁମେ ମୋର ପକ୍ଷରୁ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣଙ୍କୁ ଏହି ଉପଦେଶ ଦିଅ। ତୁମେ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତା ଛାଡି ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କର। ଏବେ ତୁମେ ତୁମ ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ହରାଇଛ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛ, ଏବଂ ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟଗୁଡ଼ିକ ଅବିବେକରେ ଡୁବିଯାଇଛି। “ହେ ରାକ୍ଷସ, ତୁମେ ଋଷି, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ନାଗ, ଯକ୍ଷ ଓ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯେଉଁ ଅଧର୍ମ କାମ କରିଛ, ତାହା ତୁମର ମୂଢ଼ତା ଓ ଅହଂକାରର ଫଳ। ସ୍ୱୟଂଭୂଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦତ୍ତ ଵରର ଅହଂକାର ଏବେ ଶେଷ ହୋଇଯାଇଛି; ଏବେ ତୁମେ ତୁମ ପାପର ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଭୋଗୁଛ। ମୁଁ ନ୍ୟାୟ ଦଣ୍ଡ ଧାରଣ କରି, ମୋର ପତ୍ନୀ ସୀତାଙ୍କ ଅପହରଣ ଦ୍ୱାରା ବିୟଥିତ, ଏଠି ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରେ ଦଣ୍ଡ ନେଇ ଦଣ୍ଡାଧିପତି ଭାବେ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଦଣ୍ଢିତ ହେଉଛି। “ହେ ରାକ୍ଷସ, ଯଦି ତୁମେ ଧୃତି ଓ ଶୌର୍ୟ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କର, ତେବେ ଦେବ, ମହାର୍ଷି ଓ ରାଜା ମାନଙ୍କ ମାର୍ଗକୁ ଅନୁସରଣ କରିବ। ଯେଉଁ ଚଳାକି ଓ ଶକ୍ତିରେ ତୁମେ ସୀତାଙ୍କୁ ଅପହରଣ କଲ, ସେଇ ଶକ୍ତି ଏବେ ଦେଖାଅ—ଅଧିକ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଚେଷ୍ଟା କରନି। ଯଦି ତୁମେ ଶରଣ ନେଉ ନାହିଁ ଓ ମୈଥିଲୀଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଉ ନାହିଁ, ମୁଁ ଏହି ଜଗତକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ରାକ୍ଷସଶୂନ୍ୟ କରିଦେବି। “ଏଠି ବିଭୀଷଣ, ରାକ୍ଷସମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଆସିଛନ୍ତି; ନିଶ୍ଚୟ, ସେ ଅବିଘ୍ନ ଭାବେ ଲଙ୍କାର ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ। ତୁମେ ଅବିବେକୀ ଓ ପାପୀ ସହଯୋଗୀ ନେଇ, ଅଧର୍ମରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ ନାହିଁ। “ହେ ରାକ୍ଷସ, ଧୃତି ଓ ଶୌର୍ୟ ଧରି ଯୁଦ୍ଧ କର; ଯୁଦ୍ଧରେ ମୋର ବାଣରେ ଚିରନିଦ୍ରାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ, ଏବଂ ତୁମେ ପବିତ୍ର ହେବ। ତୁମେ ଯଦି ତିନି ଲୋକକୁ ଚାଲିଯାଅ, ପକ୍ଷୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ମୋର ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲେ, ଜୀବନ୍ତ ଫେରିପାରିବ ନାହିଁ। “ମୁଁ ତୁମକୁ ଶୁଭ କଥା କହୁଛି: ଅନ୍ତିମ କ୍ରିୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଲଙ୍କାକୁ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କର, କାରଣ ତୁମର ପ୍ରାଣ ଏବେ ମୋ ହାତରେ।” ଏଭଳି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ତାରାପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ଆକାଶପଥେ ଉଡ଼ି, ମନେ ହେଲା ହେଉ ସ୍ୱୟଂ ହବିଗ୍ରାହୀ ଅଗ୍ନି ଦେହ ଧାରଣ କରିଛି। କ୍ଷଣମାତ୍ରରେ ସେ ଦୀପ୍ତିମାନ ଅଙ୍ଗଦ ରାବଣଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ମନ୍ତ୍ରୀମଣ୍ଡଳୀ ସହିତ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ବସିଥିବା ରାବଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ସେଉଁଠି ନିକଟରେ ଅଙ୍ଗଦ, ଦହୁଥିବା ଅଗ୍ନିପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ଓ ସୁନାର ବାହୁବଳୟ ପିନ୍ଧି, ଉତ୍କଟ ଭାବରେ ଉତ୍ତିର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ ଓ ଦଣ୍ଡାଧିପତି ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସନ୍ଦେଶ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରକାଶ କଲେ। ସେ ନିଜ ପରିଚୟ ଦେଇ କହିଲେ, “ମୁଁ କୋଶଳନାଥ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ଦୂତ, ବାଲିପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ, ଯଦି ଏହି ନାମ ତୁମ ସ୍ରବଣରେ ପଡ଼ିଛି। “କୌଶଲ୍ୟାନନ୍ଦନ ରାଘବ ରାମ ତୁମକୁ କହୁଛନ୍ତି: ବାହାରିଆ, ଯୁଦ୍ଧ କର; ପୁରୁଷ ହେବାର ନିମିତ୍ତେ କାର୍ଯ୍ୟ କର, କ୍ରୂରତା ତ୍ୟାଗ କର। ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁତ୍ର, ବନ୍ଧୁବନ୍ଧବ ସମେତ ବଧ କରିବି; ତୁମ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ ତିନି ଲୋକ ଭୟମୁକ୍ତ ହେବ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେବ, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଦୂର କରିବି, ଏବଂ ଋଷିମାନଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶେଷ କରିଦେବି। ତୁମର ବଧ ପରେ ବିଭୀଷଣ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ, ଯଦି ଆଦର ସହିତ ନମି, ସୀତାଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦେଉ ନାହିଁ। ଏପରି ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ କଠୋର ବାଣୀ ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସାଧିପତି ରାବଣ କ୍ରୋଧରେ ଭରିଗଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନୋକୁ ପୁନିପୁନି ଆଦେଶ ଦେଲେ, “ଧର! ମାରିଦେଅ!”—ଏଭଳି କୁକୁମନସ୍କ ରାବଣ ଚିତ୍କାର କଲେ। ରାବଣଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ଚାରିଜଣ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସ, ଅଗ୍ନିପରି ତେଜସ୍ୱୀ, ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଧରିଲେ। କିନ୍ତୁ ନିୟମିତ ଚିତ୍ତ ତାରପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ, ନିଜ ଶକ୍ତି ରାକ୍ଷସମାନୋକୁ ଦେଖାଇବା ପାଇଁ, ନିଜକୁ ଧରିବାକୁ ଦେଲେ। ପରେ, ତାଙ୍କ ଦୁଇ ବାହୁକୁ ଆଁକୁଡ଼ିଥିବା ସେହି ଚାରିଜଣ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ପକ୍ଷୀପରି ଧରି, ଏକ ପର୍ବତପରି ରାଜପ୍ରାସାଦର ଶିଖରକୁ ଲାଫ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଲାଫର ଝଟକାରେ ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ, ଏବଂ ରାବଣ ଦେଖି ଚମକିଗଲେ। ତାପରେ, ବାଲିପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ରାଜପ୍ରାସାଦର ଶିଖରକୁ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ପର୍ବତଚୂଡ଼ାପରି ଦେଖାଗଲେ। ସେ ରାବଣ ଦେଖୁଥିବା ବେଳେ, ହିମାଲୟର ଚୂଡ଼ା ବଜ୍ରାଘାତରେ ଭାଙ୍ଗିଯିବାପରି, ସେ ଶିଖରକୁ ଭାଙ୍ଗିଦେଲେ। ଶିଖର ଭାଙ୍ଗି, ନିଜ ନାମ ଘୋଷଣା କରି, ବିଶାଳ ଧ୍ୱନିରେ ହୁଏଁକରି, ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ। ସେଉଁଠି ରାକ୍ଷସମାନୋକୁ ଭୟଭିତ କରି, ବାନରମାନୋକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରି, ଶ୍ରୀରାମଙ୍କ ସାନ୍ନିଧ୍ୟରେ ଫେରିଆସିଲେ। ରାବଣ ନିଜ ପ୍ରାସାଦ ଉପରେ ଏହି ଆକ୍ରମଣ ଦେଖି ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ନିଜ ବିନାଶ ସାମ୍ନାସାମ୍ନି ଦେଖି, ଗଭୀର ଶ୍ୱାସ ନେଲେ। ଏଉଁଠି ଶ୍ରୀରାମ, ଅନେକ ଉଲ୍ଲାସିତ ଓ ଗର୍ଜନା କରୁଥିବା ବାନରମାନୋକୁ ନେଇ, ଶତ୍ରୁ ବିନାଶ ପାଇଁ ଯୁଦ୍ଧ ଦିଗରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ। ସେଠାରେ ପର୍ବତଶିଖରପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ସୁଷେଣ, ଅନେକ ପ୍ରକାର ରୂପର ବାନରମାନୋ ସହିତ ଥିଲେ। ସେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଦେଶ ମାନି, ଦ୍ୱାର ରକ୍ଷା କରି, ତାରାମଣି ସହ ଚନ୍ଦ୍ରପରି ଚାଲିଥିଲେ। ଲଙ୍କା ଚାରିପାଖରେ ଶତଶଖ୍ୟା ବନବାସୀ ଦଳ ଦେଖି, କେହି ରାକ୍ଷସ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, କେହି ଭୟଭିତ ହେଲେ, ଆଉ କେହି ଯୁଦ୍ଧ ଆନନ୍ଦରେ ପ୍ରବଳ ହେଲେ। ରାକ୍ଷସମାନୋ rampart ଓ moat ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳ ବାନରମାନୋ ଭରିଯିବା ଦେଖି, rampart ଉପରେ ବାନରମାନୋ ଦେଖି ଭୟରେ ଚିତ୍କାର କଲେ। ଏପରି ଭୟଙ୍କର ଉନ୍ମାଦ ଓ ଗର୍ଜନା ମଧ୍ୟରେ, ରାକ୍ଷସରାଜଙ୍କ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି, ସୃଷ୍ଟିର ଅନ୍ତକାଳର ବାୟୁପରି ଚଳିଲେ।