ଲଙ୍କାକୁ ଘେରି ରଖିଥିବା ବାନର ସେନା ଦେଖିବାକୁ ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଦୁଇଁଟି ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେ, ଏଠାରେ କେବଳ ବାନରମାନେ ଅଛନ୍ତି । ଲଙ୍କାର ଦ୍ୱାର ଚାରିପାଖରୁ ହଜାର ହଜାର ବାନର ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ଯୁଦ୍ଧକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଆସିଲେ । ପାହାଡ଼ଟି ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ବାନରମାନେ ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଦଳ ଏହି ସହର ଉପରେ ଆଗକୁ ଆସିଲା । ଲଙ୍କା ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ପ୍ରବଳ ବାନରମାନେ ବୃକ୍ଷ ହାତରେ ଧରି ଘେରି ରଖିଥିଲେ, ଏପରି ତାଳବନ ଯେ, ପବନ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ । ରାକ୍ଷସମାନେ ହଠାତ୍ ବାନରମାନେ ମେଘର ସମାନ ଦେଖି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶୌର୍ୟର ସମାନ ଦୃଢ଼ତା ଦେଖି ଆଶ୍ଚର୍ୟରେ ପଡ଼ିଗଲେ । ଏହି ବିଶାଳ ବାନର ସେନା ଆଗକୁ ବଢ଼ିବା ସମୟରେ ସମୁଦ୍ର ବିକଳି ଉଠିଥିବା ଗର୍ଜନ ଶବ୍ଦ ଶୁଣାଗଲା । ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ଲଙ୍କାର ବାଡ଼, ଦ୍ୱାର, ପାହାଡ଼, ଜଙ୍ଗଲ ଏବଂ ଉଦ୍ୟାନ ସମସ୍ତ କମ୍ପିଉଠିଲା । ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଏହି ସେନା ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏବଂ ଅସୁରମାନେ ମିଶିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଜୟ ହେଇଗଲା । ରାଘବ ରାମ ରାକ୍ଷସମାନେ ନାଶ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଆବୃତ କରି ଆଲୋଚନା କରିଲେ । ତିନିଜଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବିଭୀଷଣଙ୍କ ମତ ନେଇ, ରାମ ରାଜଧର୍ମ ଉପରେ ଚିନ୍ତନ କରି, ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ । ତେଣୁ ଶ୍ରୀରାମ ଅଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ଡାକି ଏଭଳି କହିଲେ: “ବନ୍ଧୁ, ତୁମେ ରାବଣଙ୍କୁ ମୋର ନାମରେ ଏହି ବାର୍ତ୍ତା ଯାଉଅ।” “ତୁମେ ଭୟ ଏବଂ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛ; ଏବେ ତୁମର ଶ୍ରୀ, ଶକ୍ତି ନାଷ୍ଟ, ମୃତ୍ୟୁ ଆଶା କରୁଛ, ଏବଂ ତୁମର ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଭ୍ରମ ହୋଇଛି। ମୁଁ ଦେବ, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ନାଗ, ଯକ୍ଷ, ରାଜାମାନେ—ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ତୁମେ ଅନେକ ଦୁଷ୍ଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ, ଏବଂ ଅଭିମାନ ଓ ମୋହରେ ତୁମର ଅନ୍ୟାୟ ହୋଇଛି; ଆତ୍ମଭବାର ଦିଆ ଦାନରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଅଭିମାନ ଏବେ ଶେଷ, ଏବେ ତୁମର ଦୁଷ୍ଟ କର୍ମରେ ଭୟଙ୍କର ଫଳ ଆସିଛି। ମୁଁ, ଶାସନ ଧାରୀ, ମୋ ଜନନୀ ମୃଦୁ ହୋଇଥିବାରୁ ଦୁଃଖିତ, ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରରେ ନ୍ୟାୟ ଦଣ୍ଡ ନେଇ ଦଣ୍ଡ ଦେବାକୁ ଆସିଛି। ଯଦି ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ରହିବା, ଦେବ, ଋଷି, ରାଜା ମାନେ ଯେମିତି ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇଥିଲେ, ତୁମେ ମଧ୍ୟ ତାହା ପାଳନ କର। ଯେପରି ଶକ୍ତି ଓ ଚତୁର୍ୟତା ଦେଖାଇ, ସୀତାଙ୍କୁ ଚୋରି କରିଥିଲେ, ସେହି ଶକ୍ତି ଏବେ ଦେଖା, ଅତିକ୍ରମ କରନି। ଯଦି ଶରଣ ନେଇ ମୈଥିଲୀକୁ ଫେରାଇ ଦେଉନାହିଁ, ମୁଁ ଏହି ଜଗତକୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଶୂନ୍ୟ କରିଦେବି। ବିଭୀଷଣ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସ ଏବଂ ଧର୍ମାତ୍ମା, ଏଠାରେ ଆସିଛି; ଏହି ମହାନ ଅତିଶୟ ଲଙ୍କାର ସାର୍ବଭୌମ ହେବେ। ତୁମେ ଅବିବେକୀ ମିତ୍ରମାନେ ସହିତ, ଅପରାଧୀ ଏବଂ ନିଜ ଆତ୍ମାକୁ ଅନାବିଶ୍ୱାସ କରୁଥିବା, ଅଧର୍ମରେ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଦୃଢ଼ ହୋ, ରାକ୍ଷସ; ମୋ ବାଣରେ ତୁମେ ନିଜ ଦୁଷ୍ଟତା ଛାଡ଼ି ଶୁଦ୍ଧ ହେବା। ତୁମେ ତିନି ଲୋକକୁ ଏକ ପକ୍ଷୀର ଉପରେ ଯଦି ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା, ମୋ ଦୃଷ୍ଟିରେ ପଡ଼ିଲେ, ତୁମେ ଜୀବନ ଫେରିପାରିବ ନାହିଁ। ମୁଁ ଉପକୃତ ବାର୍ତ୍ତା କହୁଛି: ଅନ୍ତିମ କ୍ରିୟା ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ଲଙ୍କାକୁ ଭଲ ଭାବେ ରକ୍ଷା କର; ତୁମର ଜୀବନ ମୋ ହାତରେ ଅଛି।” ରାମଙ୍କ ଏହି ଅକ୍ଷୟ କାର୍ଯ୍ୟର ବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି, ତାରାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଅଙ୍ଗଦ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିଗଲେ, ଦୃଶ୍ୟ ଏପରି ଥିଲା, ଯେପରି ହୋମାଗ୍ନି ଦୃଶ୍ୟ ହୋଇଥାଏ । ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଲଙ୍କା ଦୁର୍ଗକୁ ଆତିକ୍ରମ କରି, ଅଙ୍ଗଦ ରାବଣଙ୍କ ପାଳେସରେ ପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାବଣ ନିଜ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ବସିଥିଲେ ।