ଏହି ସମୟରେ କାଉ, ଶ୍ୟେନ ଓ ଗୃଧ୍ରମାନେ ନିମ୍ନ ଉଡ଼ି ବଡ଼ ସବ୍ଦ କରିଥିଲେ, କେବେ ଶୁଭ କେବେ ଅଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦେଇଥିଲେ। ଶୀଘ୍ର ଭବିଷ୍ୟତରେ ପୃଥିବୀ ରାମଙ୍କ ଅନେକ ବାନର ଓ ରାକ୍ଷସ ସେନା ଦ୍ୱାରା ଆବୃତ ହେବାକୁ ଯାଉଛି, ସେମାନେ ପାହାଡ଼, ବଣ୍ଡୁକ, ଓ ତଳୱାର ନେଇ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ, ଏବଂ ତାଳ ରୁ ରକ୍ତ ଓ ମାଂସରେ ମାଳିନ୍ୟ ହେବାକୁ ଯାଉଛି। ରାମଚନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, “ଆସନ୍ତୁ, ଆମେ ଏହି ଦିନ ଶୀଘ୍ର ଆଗେଇ ଚଳିବା, ଚାରିପାଖରେ ବାନରମାନେ ଆମକୁ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି, ଆମେ ଅଜୟ ରାବଣଙ୍କ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିବାକୁ ଯିବା।” ଏଭଳି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହି, ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଭାଇ ରାମ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରୁ ଶୀଘ୍ର ଉତରିଲେ। ପାହାଡ଼ରୁ ଉତରି ଆସି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଘବ ନିଜ ସେନାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯାହା ଶତ୍ରୁମାନେ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ଓ ଅଦମ୍ୟ ଥିଲା। ପରେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହ ରାଘବ, ଯିଏ ସଠିକ୍ ସମୟ ଜାଣିଥିଲେ, ବହୁତ ବିଶାଳ ବାନର ସେନାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ସଠିକ୍ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ସଠିକ୍ ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ, ବଡ଼ ଦଳ ଦ୍ୱାରା ଘେରାଯାଇ, ନିଜ ଧନୁଷ ନେଇ ଲଙ୍କା ନଗର ଦିଗରେ ଆଗେଇ ଚାଲିଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ ବିଭୀଷଣ, ସୁଗ୍ରୀବ, ହନୁମାନ, ଜାମ୍ବବାନ, ନଳ, ଭାଲୁ ରାଜା, ନୀଳ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଚାଲିଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ, ବିଶାଳ ବାନର ଓ ଭାଲୁ ସେନା ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି, ରାଘବଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ହାତୀ ସମାନ, ଶଂଖ ଶଂଖ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଓ ବଡ଼ ବୃକ୍ଷ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ନେଇଥିଲେ। ଏଭଳି ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ଦୁଇ ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ରାବଣଙ୍କ ଲଙ୍କା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏହି ନଗର ଝଣ୍ଡା, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଉପବନରେ ଶୋଭିତ, ରଙ୍ଗିନ ପ୍ରାଚୀର, ଉଚ୍ଚ ଦ୍ୱାର ଓ ଦିବ୍ୟ ଦେଖା ଯାଉଥିଲା। ଏହି ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଜୟ ନଗର, ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅଟବୀବାସୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଘେରି ରଖିଲେ। ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଧନୁଷ ନେଇ ଲଙ୍କାର ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କରି, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ସମାନ ଉଚ୍ଚ ଦ୍ୱାରକୁ ଆଡ଼କୁ ଦେଖିଲେ। ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ, ଶୂରବୀର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ, ଲଙ୍କା ନଗର ନିକଟରେ ଶିବିର ଗଠନ କଲେ। ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାରରେ, ଯେଉଁଠାରେ ରାବଣ ନିଜେ ଦଢ଼ ଥିଲେ, ସେଠି ରାମ ଛଡ଼ା କେହି ତାହାକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଭୟଙ୍କର ଦ୍ୱାର, ରାବଣ ଯେପରି ବରୁଣ ମହାସାଗରକୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ, ସେପରି ରାକ୍ଷସମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଯୁଦ୍ଧ ଅସ୍ତ୍ର ନେଇ ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେଠି ଦୃଯ୍ୟ ଦୁର୍ବଳମାନେ ପାଇଁ ଭୟ ଦେଇଥିଲା, ଯେପରି ପାତାଳ ଦାନବମାନେ ରହିଥିବା ଭୟ। ବହୁ ଦଳ ଓ ବିଭିନ୍ନ ସେନା ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ରାମ ଅନେକ ଅସ୍ତ୍ର ଓ କବଚ ଦେଖିଲେ; ଏହି ସମୟରେ, ବାନର ସେନାପତି ନୀଳ ଉତ୍ତର ଦ୍ୱାର ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାର ଦିଗରେ ଆଗେଇ ଗଲେ। ସେଠି ମୈନ୍ଦ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱିବିଦ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅଙ୍ଗଦ ଦକ୍ଷିଣ ଦ୍ୱାର ରକ୍ଷା କଲେ। ହନୁମାନ ରିଷଭ, ଗବାକ୍ଷ, ଗଜା ଓ ଗବୟଙ୍କ ସହ ପଶ୍ଚିମ ଦ୍ୱାରକୁ ରକ୍ଷା କଲେ। ପ୍ରମାଥି, ପ୍ରଘାସା ଓ ଅନ୍ୟ ଶୂରବୀରମାନେ ସହିତ ସୁଗ୍ରୀବ ମଧ୍ୟ ବିଭାଗରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଗରୁଡ ଓ ବାୟୁ ସମାନ ଶୀଘ୍ର ବାନରମାନେ, ଏହି ସମୟରେ ଛତିଶ କୋଟି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ବାନର ନାୟକ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ସୁଗ୍ରୀବ ଉପସ୍ଥିତ ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଶିବିର କଲେ; ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ବିଭୀଷଣ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଦ୍ୱାରରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏକ କୋଟି ବାନର ନିଯୁକ୍ତ କଲେ; ରାମଙ୍କ ପଶ୍ଚିମରେ ସୁଷେଣ ଓ ଜାମ୍ବବାନ ନିଜ ସେନା ସହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ବିଭାଗ ରୁ ଦୂର ନୁହେଁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାପତିମାନେ, ବଘ ଦାନ୍ତ ଭଳି ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ, ବୃକ୍ଷ ଓ ପାହାଡ଼ ଶିଖର ନେଇ। ସମସ୍ତ ବାନରମାନେ ବିଚିତ୍ର ପୂଛ, ଦାନ୍ତ ଓ ନଖ ଅସ୍ତ୍ର ଭାବରେ ଧରିଥିଲେ; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହ ବିଭିନ୍ନ ଆକୃତିରେ, ମୁହଁ ଭୟଙ୍କର। କେହି ଦଶ ହାତୀ ସମାନ ଶକ୍ତି, କେହି ଦଶ ଗୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; କେହି ହଜାର ହାତୀ ସମାନ ଶକ୍ତି। କେହି ବଡ଼ ବନ୍ୟା ସମାନ ଶକ୍ତି, କେହି ଶତ ଗୁଣା ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ଅପାର ଶକ୍ତି ଥିବା ବାନର ନାୟକ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଏକତ୍ରିକ ଦୃଯ୍ୟ ଅତି ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ; ବାନର ସେନାର ଏହି ସମାବେଶ ଦେଖି ଝୁଇଁ ଦଳ ଉଠିବା ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ଆକାଶ ଏବଂ ପୃଥିବୀ ଲଙ୍କା ଚାରିପାଖରେ ବାନରମାନେ ଉଚ୍ଛ୍ୱାସ କରି, ଶିବିର କରିଥିଲେ। ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରକୁ ଚାରିପାଖରୁ ଶତାଧିକ ହଜାର ବାନର ଯୋଦ୍ଧା ଆଗେଇ ଯୁଦ୍ଧ ପାଇଁ ଯାଉଥିଲେ। ସେଇ ପାହାଡ଼ ଚାରିପାଖରେ ବାନରମାନେ ଘେରି ରଖିଲେ, ଦଶ ହଜାର ଦଳ ନଗର ଦିଗରେ ଆଗେଇ ଗଲେ। ଲଙ୍କା ଚାରିପାଖରୁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ବୃକ୍ଷ ଧରି ଘେରି ରଖିଲେ, ଯାହାକୁ ପବନ ମଧ୍ୟ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବ ନାହିଁ। ରାକ୍ଷସମାନେ ଅଚ୍ୟାନ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ, କାଳମେଘ ସମାନ ବାନର ଦଳ ଦେଖି, ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶୂର। ସେନାର ଏହି ଅଗ୍ରଗତି ଦ୍ୱାରା ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯେପରି ଉପଥିତ ମହାସାଗରର ଗର୍ଜନ। ଏହି ବଡ଼ ଧ୍ୱନି ଦ୍ୱାରା, ଲଙ୍କାର ପ୍ରାଚୀର, ଦ୍ୱାର, ପାହାଡ଼, ଅଟବୀ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଅନ୍ତର୍ଗତ ସମସ୍ତ ଉପଥିତ ହେଲା। ଏହି ସେନା, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବ ଓ ଅସୁର ମିଶି ମଧ୍ୟ ଅଜୟ ହେଲା। ରାଘବ, ଏଭଳି ରାକ୍ଷସ ନାଶ ପାଇଁ ନିଜ ସେନାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ପୁନିପୁନି ନିଜ ପରାମର୍ଶଦାତାଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ। ସେ ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ନିଜ ନୀତି ଓ କ୍ରମ ଜାଣି, ବିଭୀଷଣଙ୍କ ଅନୁମୋଦନ ସହ, ରାଜଧର୍ମ ମନେ ପକାଇଲେ।