କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଅନୁସୂତ ରାମଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ର କହିଲେ, "ସେଇ ସମୟରୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ପିତୃମାନେ ଫଳହୀନ ମେଁଢା ଭୋଜନ କରିବାକୁ ଲାଗିଛନ୍ତି, ତାହାର ଫଳ ତାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଏ। ଏବଂ ଏହି ସମୟରୁ, ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କର ତପୋବଳରେ, ଇନ୍ଦ୍ର ମେଁଢାର ଶୁକ୍ରାଣୁ ଅଧିକାରୀ ହେଲେ।" ଏହା ପରେ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ର ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରାମ, ତୁମେ ଗୌତମ ଋଷିଙ୍କର ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଅ; ଏଠାରେ ଦିବ୍ୟ ରୂପବତୀ, ଭାଗ୍ୟଶାଳି ଅହଳ୍ୟାଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କର।" ବିଶ୍ବାମିତ୍ରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ବିଶ୍ବାମିତ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟି ପଡିଲା ଅହଳ୍ୟା ଉପରେ, ଯିଁଁ ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହୋଇଥିଲେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଅସମର୍ଥ ଥିଲେ। ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟାରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ରୂପ ଓ ମାୟାରେ ଗଠିତ ଅହଳ୍ୟାଙ୍କ ଶରୀର ଧୂଆଁରେ ବେପରି ଥିଲା, ଏକ ଜ୍ୱଳନ୍ତ ଅଗ୍ନିର ଶିଖା ପରି। ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତି ଏକ ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ରର ଅଲୋକ ପରି ଅବରଣ ହୋଇଥିଲା, ଜଳ ମଧ୍ୟରେ ଚମକୁଥିବା ଏକ ଦୂର୍ଗମ୍ୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି। ଗୌତମଙ୍କର ଶାପରେ ତିନି ଲୋକରେ ଅହଳ୍ୟା ଦୁର୍ଦ୍ରଶ୍ୟ ହୋଇଥିଲେ, ରାମଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଡିବା ପରେ ଶାପ ଶେଷ ହେଲା ଓ ଅହଳ୍ୟା ପୁନଃ ସବୁଙ୍କୁ ଦେଖାଯାଇଲେ। ଏଉଁ ଦୁଇ ରଘୁବଂଶୀ ଭ୍ରାତା ଆନନ୍ଦରେ ଅହଳ୍ୟାଙ୍କ ପାଦ ଧରିଲେ; ଗୌତମଙ୍କ ଶବ୍ଦ ମନେ ପକାଇ, ଅହଳ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ସ୍୵ୀକାର କଲେ। ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଅହଳ୍ୟା ପାଦପ୍ରକ୍ଷାଳନ ଜଳ, ଅତିଥି ସ୍୵ାଗତ ଓ ଉପହାର ଦେଲେ; ରାମ ନିୟମାନୁସାରେ ସେଗୁଡିକ ଗ୍ରହଣ କଲେ।