ସୀତା ହନୁମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋ ଦୁଃଖ ଓ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତି ପାଇବା ପାଇଁ ରଘୁବଂଶୀ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ କେମିତି ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ, ଏହା ତୁମେ ତାଙ୍କୁ କହିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ମୋ ଦୁଃଖର ତୀବ୍ର ଝଞ୍ଜାବାତ ଓ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଦେଇଥିବା ଅପମାନ ବିଷୟରେ ତାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା; ତୁମର ଯାତ୍ରା ନିରାପଦ ହେଉ, ବନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନ୍ଦିର ମୂଖ୍ୟ ବାନର। ରାମ, ଏହା ସୀତାଙ୍କ ଦ୍ବାରା କହିଯାଇଥିବା ସନ୍ଦେଶ—ସୀତା ଦୁଃଖରେ ଅଟୁଟ ଓ ନିଷ୍ଠାବାନ୍; ତୁମେ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଚିନ୍ତା କରି ବିଶ୍ୱାସ କରିବା ଯେ ସୀତା ସୁରକ୍ଷିତ ଅଛନ୍ତି।” ଏହି ସମୟରେ, ସୁନ୍ଦର କାଣ୍ଡର ଅଠଷଠି ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ହନୁମାନ୍ ଅସ୍ଥିର ହେଇ, ସୀତାଙ୍କ ଆସ୍ଥା ଓ ସନ୍ଦେଶ ପ୍ରତି ତାଙ୍କର ମୂଖ୍ୟତା ଦେଖି, ରାମଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା କହିବା ପାଇଁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ସୀତା ହନୁମାନଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରି କହିଲେ, “ତୁମେ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ବହୁପ୍ରକାରରେ କହିବା ଉଚିତ, ଯେପରି ରାବଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହତ୍ୟା କରି, ଶୀଘ୍ର ମୋ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବେ। ଯଦି ଏହା ଉଚିତ ମନେ କର, ତେବେ ଏଠାରେ ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଏକ ରାତି ରୁହିବା; ବିଶ୍ରାମ କରି, ପରେ ଯାତ୍ରା କରିପାରିବା। ମୋ ପାଇଁ, ଏପରି ଅଭାଗିଣୀ, ତୁମର ସାନିଧ୍ୟ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଦୁଃଖର ଫଳରୁ ମୁକ୍ତି ଦେଇପାରିବ। କିନ୍ତୁ, ତୁମେ ଫେରିବା ପାଇଁ ଯିବା ପରେ, ମୋ ଜୀବନ ଉପରେ ଆଶଙ୍କା ଆସିବ—ଏହା ନିଶ୍ଚିତ। ତୁମର ଅନୁପସ୍ଥିତିରୁ ଜନିତ ଦୁଃଖ ପୁନର୍ବାର ମୋତେ ପୀଡ଼ିତ କରିବ, ଯେଉଁ ମୁଁ ବିପତ୍ତିରେ ପଡ଼ିଛି। ଏବଂ ମନ୍ଦିର ମୂଖ୍ୟ ବାନର, ମୋର ଏକ ବଡ଼ ଆଶଙ୍କା ଅଛି—ତୁମ ବନର ଓ ଭାଲୁ ମିତ୍ରମାନେ କିପରି ଏହି ବିଶାଳ ଓ ଅପାର ନଦୀ ଅଟିକିପାରିବେ? ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କେବଳ ଗରୁଡ, ବାୟୁ ବା ତୁମେ ଏହି ସମୁଦ୍ରକୁ ଲାଘିପାରିବ। ଏପରି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ କଣ ସମାଧାନ ଦେଖୁଛ? କହ, ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧନରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମେ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ତୁମେ ଏକା ଯଥେଷ୍ଟ; ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ଶକ୍ତିର ଉନ୍ନତି ସମସ୍ତେ ଜାଣିଛନ୍ତି। ଯଦି ରାମ ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ ରାବଣଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ବିଜୟୀ ହୋଇ ସ୍ୱନିଜ ନଗରକୁ ଫେରନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା ମିଳିବ। ଯେପରି ମୁଁ ମୋ ପତି ନାୟକଙ୍କୁ ଭୟରେ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ବାରା ଜଙ୍ଗଲରୁ ଚତୁର୍ଯ୍ୟଭାବରେ ଅପହୃତ ହୋଇଥିଲି, ତେବେ ରାମଙ୍କୁ ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ଯଦି ରାମ, ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କ ନାଶକ, ଲଙ୍କାକୁ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ ଆଣି, ମୋତେ ନେଇଯିବେ, ଏହା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ହେବ। ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ବୀର ନାୟକ ପାଇଁ ଯେପରି ଉଚିତ, ତୁମେ ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।" ହନୁମାନ୍ ଏହି ଗମ୍ଭୀର ଓ ଗମ୍ଭୀର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ କଥା ଶୁଣି, ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ମହିଳା, ସୁଗ୍ରୀବ ନୀତିବାନ୍ ଓ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ଧାରଣ କରି ତୁମ ପାଇଁ ମକର ଓ ଭାଲୁ ସେନାର ନାୟକ, ଲାଘିବାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦୃଢ଼ସଙ୍କଳ୍ପ ବାନରମାନେ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ପାଳନ କରିବାକୁ ସଦା ସଜାଗ, ଚିନ୍ତା ରେ ତୀବ୍ର। ସେମାନେ ଉପର, ତଳ, ଓ ଅଟିପାରିବାରେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ; ଏହି ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନେ କୌଣସି ବଡ଼ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାନରମାନେ ବାୟୁର ଗତିରେ ବହୁବାର ପୃଥିବୀକୁ ପରିକ୍ରମା କରିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କେହି ମୋଠୁ ଉତ୍ତମ ବା ସମ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ମୋଠୁ ଅଧମ କେହି ନାହିଁ। ମୁଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି; ତେବେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ କିପରି ନ ଆସିପାରିବେ? ଅତିଶୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ସନ୍ଦେଶବାହକ ଭାବେ ପଠାଯାନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ, ମହିଳା, ତୁମର ଦୁଃଖ ପର୍ୟାପ୍ତ; ରୋଷ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଦିଅ। ଏକ ଲାଘିରେ, ବାନର ନାୟକମାନେ ତୁମ ପାଇଁ ଲଙ୍କାକୁ ଆସିଯିବେ। ଦୁଇ ଶିଂହସଦୃଶ ପୁରୁଷ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ମୁଁ ତାଙ୍କ ପଛରେ ରହି, ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଦେଖିବେ ରାଘବ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ଶିଂହସଦୃଶ ଆକୃତିରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଧନୁ ଧରି, ଲଙ୍କା ଦ୍ୱାରରେ ପହଞ୍ଚିଯିବେ। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଦେଖିବେ ଶୂର ବାନରମାନେ, ନଖ ଓ ଦନ୍ତରେ ଶସ୍ତ୍ର ଧରି, ଶିଂହ ଓ ବାଘର ପ୍ରଭାବରେ, ରାଜା ହାତୀପରି, ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଶୁଣିବେ ବାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନଙ୍କର ଦ୍ରୁତ ଗର୍ଜନ, ପାହାଡ଼ ଓ ମେଘ ପରି, ଲଙ୍କା ଓ ମାଳୟ ଶିଖରରେ ଉଠିବା। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ଦେଖିବେ ରାଘବ, ଶତ୍ରୁ ନିବାରକ, ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ହୋଇ, ତୁମ ସହିତ। ଏହି ମୂଖ୍ୟ ଓ ଉପକୂଳ ବାକ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ମିଥିଳା କନ୍ୟା, ତୁମ ପ୍ରତି ଦୁଃଖରେ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ, ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରିଲି, ଏବଂ ସୀତା ଶାନ୍ତି ଲାଭ କଲେ। ଏହିପରି, ଯୁଦ୍ଧ କାଣ୍ଡର ପ୍ରଥମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ହନୁମାନ୍ ଏହି ପୃଥିବୀରେ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସାଧନ କରିଛନ୍ତି, ଯାହାକୁ ଅନ୍ୟ କେହି ଚିନ୍ତା କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ବିଶାଳ ସମୁଦ୍ରକୁ ଲାଘିପାରିବେ କେବଳ ଗରୁଡ, ବାୟୁ ବା ହନୁମାନ୍। ରାବଣ ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ ଲଙ୍କା ନଗର ଦେବତା, ଦାନବ, ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସର୍ପ, ରାକ୍ଷସ ମାନେ ପାଇଁ ଅସାଧ୍ୟ। ଏପରି ନଗରକୁ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରବେଶ କରି, କେହି ଜୀବନ୍ତ ଫେରିପାରିବେ? ଏହି ଦୁର୍ଲଭ ଏବଂ ରାକ୍ଷସମାନେ ରକ୍ଷିତ ନଗରକୁ କେହି ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ? ଯେଉଁ ମାନେ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଅଟୁଟ, ତଥାପି ହନୁମାନଙ୍କ ସମାନ ନୁହେଁ, ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସୁଗ୍ରୀବ ପାଇଁ ସାଧିତ; ତେଣୁ, ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରାକ୍ରମ ଏହିପରି ମାପିବା ଉଚିତ। ଯେଉଁ ଦାସ, ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀ ଦ୍ୱାରା ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଦିଆଯାଇ, ଭକ୍ତିରେ ତାହା ସାଧନ କରେ, ସେ ମନ୍ଦିର ମୂଖ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଅଟୁଟ।