ଦଧିମୁଖଙ୍କ ମୃଦୁ ଶବ୍ଦଗୁଡ଼ିକୁ ଶୁଣି ରାଜା ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ତାପରେ ଅଙ୍ଗଦ, ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣର ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଅନୁମାନ କରୁଛି ଏହି ସମ୍ବାଦ ଆଗରେ ରାମଙ୍କ ନିକଟରେ ପହଞ୍ଚିଛି, ବାଣର ଦଳପତିମାନେ।” ଏହି ଖୁସି ଭରା ଉପସ୍ଥାନ ଦେଖି ଅଙ୍ଗଦ କହିଲେ, “ଏହି କାରଣରୁ ମୁଁ ଜାଣିପାରିଛି। ଏପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଅମେ ଏଠାରେ ରୁହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହୋଇଛି। ମଧୁ ମନମତା ଭାବରେ ପିଇଛି, ଏବେ ଅମେ ଶୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବା ଅପେକ୍ଷା ଅନ୍ୟ କିଛି ନୁହେଁ। ଅଙ୍ଗଦ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରମାନେ ଏକସାଥିରେ ଯୋଗ ଦେଇ କହିଲେ, “ଯେପରି ତମେ ମୋତେ କହିବା, ସେପରି ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି; ମୁଁ ତମେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛି। ମୁଁ ରାଜପୁତ୍ର ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆଦେଶ ଦେବାର ଶକ୍ତି ନାହିଁ; ତମେ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛ, ତେଣୁ ତମେ ଉପରେ ଜବରଦସ୍ତି କିଛି କହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଅଙ୍ଗଦଙ୍କ ଏହି ଉତ୍ତମ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ବନବାସୀ ବାଣରମାନେ ଖୁସି ହୋଇ କହିଲେ, “ଏପରି କଥା କେଉଁ ବାଣର ରାଜା କହିପାରିବ? ଅଧିକାର ର ଗର୍ବ ରେ ପ୍ରତ୍ୟେକେ ଭାବେ ‘ମୁଁ ଏକା ଏହି ସବୁ କିଛି।’ ତୁମର ନମ୍ରତା ଦେଖି ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ଏହି କଥା ତୁମକୁ ଯଥାର୍ଥ ଭାବେ ମିଳିଛି, ତୁମେ ଭବିଷ୍ୟତ ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟର ଯୋଗ୍ୟ। “ଆମେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତେ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ଯେଉଁଠି ଅବିନାଶୀ ବାଣର ଦଳପତି ଶୁଗ୍ରୀବ ଅଛନ୍ତି।