ମୋତେ ଧରି ରାକ୍ଷସମାନେ ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନେଇଗଲେ। ସେଠାରେ ମୋତେ ଦେଖି ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣ ମୋତେ ପଚାରିଲେ—ତୁମେ କିପରି ଲଙ୍କାକୁ ଆସିଲା? ଏଠାରେ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନିହତ ହେବାର କାରଣ କଣ? ସିତାଙ୍କ ପାଇଁ ଯେଉଁ ସମସ୍ତ କଥା ଯୁଦ୍ଧରେ ଘଟିଛି, ସେସବୁ ଉପରେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଶ୍ନ ଥିଲା। ତାଙ୍କୁ ମୁଁ ବିନମ୍ରତାରେ କହିଲି: "ମୁଁ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ, ଏଠିକୁ ଆସିଛି, ମୋର ଜନ୍ମ ଭଳି ମୁଁ ଏକ ବାନର। ଏହି ଗୃହକୁ ଆସିଛି, କାରଣ ମୁଁ ସିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖ ଚାହିଁଥିଲି। ମୁଁ ରାମଙ୍କ ଦୂତ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପରାମର୍ଶଦାତା, ଏବଂ ତାଙ୍କର ସେବା ପାଇଁ ଏଠାରେ ପହଞ୍ଚିଛି।" "ମୋର କଥା ଶୁଣ, ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱର! ବାନରେଶ୍ୱର ଓ ତୁମେ—ଏହି ଦୁଇ ମହାପୁରୁଷ ତୁମକୁ ଏକ ଦୂତବାର୍ତ୍ତା ପଠାଇଛନ୍ତି। ସୁଗ୍ରୀବ ତୁମକୁ ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ ଓ କାମ ଅନୁସାରେ ଉପକାରକ ଏବଂ ଯଥାଯଥ କଥା କହିଛନ୍ତି।" "ଋଷ୍ୟମୂକ ପର୍ବତରେ ମୁଁ ବସିଥିବାବେଳେ, ଗଭୀର ବୃକ୍ଷମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ଶୂର ରାଘବ ମୋ ସହ ମିତ୍ରତା କରି ଆସିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ: 'ହେ ରାଜା, ମୋର ଜନୀ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଅପହୃତ, ମୋତେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ତୁମେ ଏକ ସମ୍ମତି କର।'" "ଯେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ବାଲି ଦ୍ୱାରା ହରାଯାଇଥିଲା, ସେ ସୁଗ୍ରୀବ ସହ ରାଘବ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅଗ୍ନିସାକ୍ଷୀ ମିତ୍ରତା କରିଥିଲେ।" "ଏକ ମାତ୍ର ବାଣରେ ବାଲିକୁ ବଧ କରି, ରାଘବ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ବାନରମାନଙ୍କ ରାଜା କରିଦେଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ କାମ ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଆମେ କରୁଛୁ। ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ମୁଁ ଏଠିକୁ ଆସିଛି।" "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଭାବେ ସିତାଙ୍କୁ ଆଣି ରାଘବଙ୍କୁ ଦିଅ, ନହେଲେ ଶୂର ବାନରମାନେ ତୁମ ସେନାକୁ ଧ୍ଵଂସ କରିଦେବେ। ବାନରମାନଙ୍କ ଶକ୍ତି କେହି ପୂର୍ବେ ଜାଣିନଥିଲେ; ସେମାନେ ଦେବତାଙ୍କ ସାମ୍ନାକୁ ମଧ୍ୟ ଯାଇପାରନ୍ତି।" "ଏହିପରି ବାନରରାଜ ତୁମକୁ ଯାହା କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହା ପ୍ରକାଶ କରିଲି। ଏହା ଶୁଣି ରାବଣ ଦୁର୍ଦ୍ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋତେ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ଅଗ୍ନିପରି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ ହେଉଥିଲା।" "ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଜାଣିନଥିବା ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣ ମୋତେ ମାରିଦେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ।" "ତେବେ ରାବଣଙ୍କ ଭାଇ, ବିଭୀଷଣ ନାମକ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକ, ରାକ୍ଷସେଶ୍ୱରଙ୍କୁ ମୋ ପକ୍ଷରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ: 'ହେ ରାକ୍ଷସଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ ଅଟୁଟ ରୁହନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହା ରାଜଧର୍ମ ବିପରୀତ।'" "'ଦୂତଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ରାଜନୀତି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଅନୁମୋଦିତ ନୁହେଁ; ଦୂତଙ୍କ ମୁଖରୁ ଯାହା ଶିଖିବାକୁ ହେଉଛି, ତାହା ଶବ୍ଦରେ ଶିଖ।'" "'ଯଦି ଦୂତ ମହାପାପ କରିଥାଏ, ଅପୂର୍ବ ପ୍ରାକ୍ରମୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କୁ ମୃତ୍ୟୁ ନୁହେଁ, କେବଳ ଅଙ୍ଗଭଙ୍ଗ ଦଣ୍ଡ ଦିଆଯିବା ଶାସ୍ତ୍ର।'" "ବିଭୀଷଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାବଣ ଆଦେଶ ଦେଲେ: 'ତାଙ୍କର ପୁଛ ଆଜି ଜଳାଇଦିଅ!'" "ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଶୁଣି, ମୋର ପୁଛକୁ ଶଣ ଓ କପାସର ଚିରା ଦ୍ୱାରା ଭଲଭାବେ ଘେରିଦେଲେ।" "ସେମାନେ ସଜ୍ଜ ହସ୍ତରେ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମରେ, ମୋର ପୁଛରେ ଅଗ୍ନି ଲଗେଇଲେ, ଏବଂ କାଠ ଦେଇ ମୋତେ ଆଘାତ କଲେ।" "ଅନେକ ଦୈଢ଼ି ଦେଇ ବାନ୍ଧି ରାକ୍ଷସମାନେ ମୋତେ ଅଟକାଇ ରଖିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦିନେ ଲଙ୍କା ଦେଖିବା ଉତ୍ସାହରେ ମୋତେ କେହି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଲାଗିଲା ନାହିଁ।" "ତାପରେ ସେ ଶୂର ରାକ୍ଷସମାନେ ମୋତେ ଅଗ୍ନି ଲଗାଇ, ବନ୍ଧି ରାଜପଥ ଦେଖାଇ ନିଅଁରେ ଢାକି ନେଇଗଲେ।" "ତାହାପରେ, ମୋର ଅଦ୍ଭୁତ ଶକ୍ତିରେ ମୁଁ ଆପଣ ଦେହକୁ ସଂକୁଚିତ କରି, ସେଇ ବନ୍ଧନ ଭାଙ୍ଗି ନିଜ ଅବସ୍ଥାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କଲି।" "ଏକ ଲୋହ ଗଦା ଧରି, ସେମାନେ ଉପରେ ଆଘାତ କରି, ବଡ ତ୍ୱରାଣ୍ୟେ ମୁଁ ସହର ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଲାଫ ଦେଲି।" "ମୋର ଜ୍ୱଳନ୍ତ ପୁଛ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସେଇ ସହର, ତାହାର ଦୁର୍ଗ ଓ ଦ୍ୱାର ଜଳାଇଦେଲି, ଯେପରି ଯୁଗାନ୍ତରେ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ଜୀବକୁ ଦହିଦେଉଛି।" "ନିଶ୍ଚୟ, ସିତା ହରାଇଯାଇଛନ୍ତି, କାରଣ ଲଙ୍କାର ଗୋଟିଏ ସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ଅଅନ୍ଦିତ ନୁହେଁ; ସମଗ୍ର ସହର ଭସ୍ମ ହୋଇଯାଇଛି।" "ମୁଁ ଲଙ୍କା ଜଳାଉଥିବା ବେଳେ, ନିଶ୍ଚୟ ସିତା ମଧ୍ୟ ଦହିଯାଇଛନ୍ତି—ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ଏପରି ଭାବି, ରାମଙ୍କର ଏହି ମହାକାର୍ଯ୍ୟ ମୋ ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟର୍ଥ ହେଲା।" "ଏପରି ଦୁଃଖରେ ମୁଁ ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଲି; ଏହି ସମୟରେ ଦେବଦୂତମାନେ ମୋତେ ଶୁଭ ସୂଚନା ଦେଲେ—'ସିତା ଦହିଯାଇନାହାନ୍ତି'। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି, ମୋର ମନରେ ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଆସିଲା।" "ସିତା ଦହିଯାଇନାହାନ୍ତି—ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଅନେକ ଶୁଭ ସଙ୍କେତ ଦେଖିଲି; କାରଣ ମୋର ପୁଛ ଜ୍ୱଳିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନି ମୋତେ ଦହାଇନଥିଲା।" "ମୋର ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା, ମଧୁର ପବନ ବହୁଥିଲା; ଏହି ସ୍ପଷ୍ଟ ସଙ୍କେତ ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ହେଲି।" "ଋଷିମାନଙ୍କର ଶବ୍ଦ, ନିଜ ଦୃଷ୍ଟି ଦ୍ୱାରା ନିଶ୍ଚିତ ହୋଇ, ମୋର ହୃଦୟ ପୁନଃ ଖୁସି ହେଲା; ଏବଂ ପୁନି ମୁଁ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୁନଃ ମୁକ୍ତି ଲାଗିଲି।" "ତାପରେ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି, ଏଠି ଆଉ ଏକ ନବୀନ ବିପଦ ଆସିଲା; କିନ୍ତୁ ତୁମକୁ ଦେଖିବା ଆଶାରେ ମୁଁ ଫେରିବା ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ କଲି।" "ବାୟୁ, ଚନ୍ଦ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ସିଦ୍ଧ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଯେଉଁ ପଥରେ ଚାଲନ୍ତି, ସେଇ ପଥ ଦ୍ୱାରା ଆସି, ଏଠିକୁ ଆସି ତୁମକୁ ଦେଖିଛି।" "ରାଘବଙ୍କ କୃପାରେ, ତୁମ ଶକ୍ତିରେ ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସିଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୁଁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ କରିଛି।" "ଏଠାରେ ଯାହା କରିବା ଦରକାର ଥିଲା, ସେସବୁ କରିଛି; ଯାହା ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଛି, ତାହା ବି ଏବେ କରିବା ଦରକାର।" ଏହିପରି ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନ ପୁନି କିଛି ଅନ୍ୟ କଥା କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।