ଏହିପରି ଘଟଣାରେ, ଦୈତ୍ୟମାନେ ଅସୁର ହେଲେ ଏବଂ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦେବତା ଭାବେ ପରିଚିତି ହେଲେ । ଦେବତାମାନେ ବାରୁଣୀଙ୍କ ଗ୍ରହଣ କରିବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ହେଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଘୋଡ଼ା ଓ କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଉଦ୍ଭବ ହେଲା, ଏବଂ ସହିତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅମୃତ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା । ଏହି ଅମୃତ ପାଇଁ ଦୈତ୍ୟ ଓ ଦେବତାମାନେ ବିପୁଳ ସଂଘାର କଲେ । ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ । ସମସ୍ତ ଅସୁର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହୋଇ ତୀବ୍ର ଯୁଦ୍ଧ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯାହା ତିନି ଲୋକକୁ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟଚକିତ କରିଦେଲା । ସମସ୍ତ କିଛି ଧ୍ୱଂସ ହେବା ପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ମୋହିନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି ସ୍ୱିଫ୍ଟ ଭାବରେ ଅମୃତ ଦଳିନେ । ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ । ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଦିତିଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କଲେ । ଏହି ଦୁଃଖଦ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଦିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଶୋକାକୁଳ ହୋଇ ପତି କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନମାନେ ମୋର ସନ୍ତାନମାନେ ନିହତ କରିଦେଲେ । ଏବେ ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଚାହାଏ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ହନ୍ତା ହେବେ । ତେଣୁ ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି, ଆପଣ ମୋତେ ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଅନ୍ତୁ ।" ମାରୀଚ ପୁତ୍ର କଶ୍ୟପ ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦିତିଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହିପରି ହେଉ । ତୁମେ ଶୁଭ ହେଉ । ତୁମେ ଶୁଦ୍ଧ ରୁହ, ତପଃଶ୍ଚର୍ୟାରେ ଲିନ ହୁଅ । ଯଦି ଏକ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୁଦ୍ଧ ରହିବ, ତେବେ ତୁମେ ମୋର ତରଫରୁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ପାଇବ, ଯିଏ ତିନି ଲୋକକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରିପାରିବ ।" ଏପରି କହି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଋଷି କଶ୍ୟପ ଦିତିଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟା ପାଇଁ ଚାଲିଯାଇଲେ । ତାଙ୍କ ପରେ ଦିତି ଅତି ଖୁସି ହୋଇ କୁଶପ୍ଲବ ନାମକ ସ୍ଥାନକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତିବ୍ର ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଦିତି ତପସ୍ୟା କରୁଥିବାବେଳେ, ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବାକୁ ଆସିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି, କୁଶ, କାଠ, ପାଣି, ଫଳ, ମୂଳ ଓ ଅନ୍ୟ ଆବଶ୍ୟକ ସମଗ୍ରୀ ଯେଉଁଠି ଦରକାର, ସେଠି ଯୋଗାଇ ଦେଉଥିଲେ । ଦିତିଙ୍କ ଶରୀର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାରେ ମସାଜ୍ ଓ ସେବା ଦେଉଥିଲେ । ଏହିପରି ଭାବରେ ଏକ ହଜାର ବର୍ଷରେ କେବଳ ଦଶ ବର୍ଷ ବାକି ଥିଲା । ଦିତି ଖୁସି ହୋଇ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋର ତପସ୍ୟାର କେବଳ ଦଶ ବର୍ଷ ବାକି ଅଛି । ଏହା ପରେ ତୁମେ ତୁମ ଭାଇଁକୁ ଦେଖିବ । ମୋର ପୁଅ ତୁମ ସହ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବାରେ ଅଂଶ ନେବେ । ଏହା ତୁମ ପିତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଆଶୀର୍ବାଦ ।" ଏପରି କହି ଦିତି ଦିନ ମଧ୍ୟାନ୍ହ ସମୟରେ ଘୁମିଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଅଂଶରେ ପାଦ ରଖିଦେଲେ । ଦିତିଙ୍କ ଏହି ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥା ଦେଖି ଇନ୍ଦ୍ର ହସିଲେ ଓ ଖୁସି ହେଲେ । ସେ ତାଙ୍କ ଶରୀରର ଖୋଲ ମାର୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି ତପୋବଳରେ ତାଙ୍କ ଗର୍ଭକୁ ସାତ ଟୁକଡ଼ା କରିଦେଲେ । ଏହି ଗର୍ଭକୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶତଧାରୀ ବଜ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଗ କରାଯାଉଥିବାବେଳେ, ଏହା ମଧୁର ସ୍ୱରରେ କାନ୍ଦିଲା ଏବଂ ଦିତି ଜାଗିଉଠିଲେ । ଇନ୍ଦ୍ର ଏହି ଗର୍ଭକୁ କହିଲେ, "କାନ୍ଦନି, କାନ୍ଦନି," କିନ୍ତୁ ତଥାପି ଏହି ଗର୍ଭ କାନ୍ଦୁଥିଲା । ଦିତି କହିଲେ, "ମାରନି, ମାରନି," ଏହି କଥା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ତାଙ୍କ ମାଆଙ୍କ ଆଦେଶକୁ ସମ୍ମାନ କରି ତାହାଠାରୁ ପ୍ରତ୍ୟାହାର କଲେ । ତାପରେ, ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ର ଦିତିଙ୍କୁ ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, "ମାତା, ଆପଣ ଅଶୁଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଘୁମିଥିଲେ ଏବଂ ମୁଣ୍ଡରେ ପାଦ ରଖିଥିଲେ । ଏହି ସୁଯୋଗରେ ମୁଁ ତୁମ ଗର୍ଭକୁ ଭାଗ କରିଦେଲି, କାରଣ ସେ ମୋ ହନ୍ତା ହେବାକୁ ଥିଲେ । ଏହି ଅପରାଧକୁ ମୋତେ ଖ୍ଷମା କରନ୍ତୁ ।" ଏହା ପରେ ଦିତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ମୃଦୁ କଥାରେ ଅଜେୟ ଶତାକ୍ଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋ ଦୋଷରୁ ଏହି ଗର୍ଭ ସାତ ଭାଗ ହୋଇଯାଇଛି । ଦେବେଶ, ଏଥିରେ ତୁମ ଦୋଷ କିଛି ନାହିଁ । ମୁଁ ଚାହେଁ, ଏହି ସାତ ଭାଗ ମାରୁତ ଗଣଙ୍କ ସାତ ନାୟକ ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଉ ।" "ଏହି ସାତଜଣ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ବହି ଆକାଶରେ ଦେବତ୍ୱ ରୂପେ ଘୁରିବେ । ଏହି ସାତ ମୋ ସନ୍ତାନ ଭାବେ ମାରୁତ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଉ । ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଗୋଟିଏ ବ୍ରହ୍ମା ଲୋକରେ, ଅନ୍ୟ ଗୋଟିଏ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରେ, ତୃତୀୟଜଣ ଦିବ୍ୟବାୟୁ ଭାବେ ବିଶ୍ୱପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଉ । ଅନ୍ୟ ଚାରିଜଣ ତୁମ ଆଦେଶରେ ଚାରି ଦିଗରେ ଘୁରିବେ । ଏହି ସମସ୍ତେ ମୋ ସନ୍ତାନ ।" "ତୁମ କାର୍ଯ୍ୟରେ ସେମାନେ ମାରୁତ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବେ ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି ଶତାକ୍ଷ ପୁରନ୍ଦର ଇନ୍ଦ୍ର ହାତ ଯୋଡ଼ି କହିଲେ, "ମାତା, ଏହି ସବୁ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ଇଛାନୁସାରେ ଘଟିବ ।" ଏଭଳି ଭାବରେ ଦିତିଙ୍କ ଦୁଃଖ ଶାନ୍ତି ହୋଇଲା ଏବଂ ସାତ ମାରୁତ ଦେବତାଙ୍କ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା ।