ଦେବତାମାନେ କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ ଯେଉଁ ଦ୍ରବ୍ୟଗୁଡିକୁ ସ୍ୱୀକାର କରିଲେ ନାହିଁ, ସେଗୁଡିକୁ କେହି ନେଲେ ନାହିଁ, ଏହିକାରଣରୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ସାଧାରଣ ହେଲା। ଏହି ସମୟରେ, ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଶ୍ରୀରାମ, ବଡ଼ ଭାଗ୍ୟଶାଳି ବାରୁଣୀ—ଅର୍ଥାତ୍ ଜଳଦେବତା ବରୁଣଙ୍କର କନ୍ୟା—ପ୍ରକଟ ହେଲେ ଏବଂ ସ୍ୱୀକୃତି ଆଶା କଲେ। ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ, ହେ ରାମ, ବାରୁଣୀଙ୍କୁ ନେଲେ ନାହିଁ; ଯେଉଁଠାରେ ଅଦିତିପୁତ୍ରମାନେ, ଏ ମହାବୀର, ନିର୍ମଳ ବାରୁଣୀଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ। ଏଭଳି ଦୈତ୍ୟମାନେ ଅସୁର ଭାବେ ଚିହ୍ନିତ ହେଲେ ଏବଂ ଅଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ସୁର ଭାବେ ପରିଚିତ ହେଲେ; ବାରୁଣୀଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କରିବାରେ ଦେବତାମାନେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଉଚ୍ଚୈଃଶ୍ରବା ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା, କୌସ୍ତୁଭ ମଣି ଏବଂ ଅମୃତ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ଏହି ଅମୃତ ପାଇଁ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ବଡ଼ ଘୋର ସଂଘାର କଲେ; ଅଦିତିପୁତ୍ର ଏବଂ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ସମସ୍ତ ଅସୁର ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ; ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ତିନି ଲୋକକୁ ଅନ୍ଧୋକାର କରିଦେଲା। ଯେତେବେଳେ ସବୁ କିଛି ଧ୍ୱଂସ ହେଇଗଲା, ତେବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ୍ଣୁ ମୋହିନୀ ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଶୀଘ୍ରତାରେ ଅମୃତକୁ ନେଇଗଲେ। ଯେଉଁମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଆସିଲେ, ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିନାଶ ହେଲେ। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ଦିତିପୁତ୍ରମାନେ ହତ୍ୟା କଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ପରେ, ଦିତି ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯିବାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପତି, ମାରୀଚପୁତ୍ର କଶ୍ୟପଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସନ୍ତାନମାନେ ମୋର ସନ୍ତାନମାନେ ହତ୍ୟା କରିଛନ୍ତି।