ମୁଁ ମନରେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଥିଲି: "ମୁଁ ଏହି ବାଧାକୁ ଭଙ୍ଗ କରିବି।" ତେଣୁ, ମୋ ପଛରେ ଥିବା ଲମ୍ବା ପୁଛ ଦ୍ୱାରା ସେଇ ବଡ଼ ପର୍ବତକୁ ଘାତ କରିଲି। ମୋ ଘାତରେ ତାହାର ସୂର୍ୟ ପ୍ରଭା ଭଳି ଚମକୁଥିବା ଶିଖର ହଜାର ଖଣ୍ଡରେ ଭାଗିଗଲା। ଏପରେ, ମୋ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପକୁ ଚିହ୍ନି, ସେ ବଡ଼ ପର୍ବତ ମୋତେ କଥା କହିଲା। ସେ ମୋତେ "ପୁଅ" ବୋଲି ମିଠା ସ୍ୱରରେ ଡାକିଲା, ଯାହା ମୋ ହୃଦୟକୁ ଆନନ୍ଦିତ କରିଦେଲା। ସେ କହିଲେ: "ମୋତେ ତୁମ ପିତାଙ୍କର ଭାଇ ବୋଲି ଜାଣ, ବାୟୁଦେବଙ୍କର ମିତ୍ର।" "ମୁଁ ମୈନାକ ନାମରେ ପରିଚିତ, ବଡ଼ ସାଗରରେ ବସିଥିବା ପର୍ବତ। ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ, ପୁଅ, ସମସ୍ତ ପର୍ବତଙ୍କର ପାଖରେ ପଖା ଥିଲା।" "ସେମାନେ ଇଚ୍ଛାମତେ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଡ଼ିବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ, ତାହାରେ ପୃଥିବୀ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଉଥିଲା। ପର୍ବତମାନଙ୍କର ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ମହେନ୍ଦ୍ର—" "ତାଙ୍କର ଅସନି (ବଜ୍ର) ଦ୍ୱାରା ହଜାର ହଜାର ପଖା କାଟିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ, ତୁମ ପିତାଙ୍କର ଦୟାରେ ମୁଁ ସେଠାରୁ ରକ୍ଷିତ ହେଲି।" "ସେଇ ସମୟରେ, ବାୟୁଦେବ ମୋତେ ବରୁଣଙ୍କର ନିବାସରେ ରଖିଦେଲେ। ଏବେ ମୁଁ ରଘୁବୀରଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଦାୟିତ୍ୱ ନେଇଛି।" "ରାମ, ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରକ୍ଷକ, ଶୌର୍ୟରେ ମହେନ୍ଦ୍ର ସମାନ—ଏହି କଥା ମୈନାକ ପର୍ବତ ଠାରୁ ଶୁଣି," "ମୁଁ ମୋ କାର୍ଯ୍ୟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ପର୍ବତକୁ ଜଣାଇ ଦେଲି, ମୋ ମନ ଦୃଢ଼ ରହିଲା। ସେଇପରେ, ମୈନାକଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ମୁଁ ଆଗକୁ ଚାଲିଗଲି।" "ଏହିପରେ, ସେ ପର୍ବତ ଲୁଚି, ମାନବ ଆକାର ଧାରଣ କରିଲା; ବଡ଼ ପର୍ବତ ମାନବ ଶରୀରରେ ସାଗରରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲା।" "ମୁଁ ଅତ୍ୟଧିକ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ ଶେଷ ରାସ୍ତାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲି; ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ମୁଁ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲି।" "ଏହିପରେ, ମୁଁ ସାଗର ମଧ୍ୟରେ ସରସା ଦେବୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ସେ ସର୍ପମାନଙ୍କର ମା। ଏହି ଦେବୀ ମୋତେ କହିଲେ:" "ଦେବତାମାନେ ମୋତେ ତୁମ ଖାଦ୍ୟ ଭାବରେ ନିୟୁକ୍ତ କରିଛନ୍ତି, ମନ୍ଦିର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନର; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଭକ୍ଷିବି, କାରଣ ଦେବତାମାନେ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆମାରେ ଦେଇଛନ୍ତି।" "ସରସାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ହାତ ଜୋଡି, ମୁଁ ମୁଖ ଶୁନ୍ୟ ହୋଇ, ବନ୍ଦନା କରି କହିଲି:" "ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ପତ୍ନୀ ସୀତା ସହ ଦଣ୍ଡକ ଅରଣ୍ୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିଛନ୍ତି।" "ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୀତାକୁ ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣ ଚୋରି କରିଛି; ରାମଙ୍କର ଆଜ୍ଞାରେ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପ୍ରେରିତ ଦୂତ ଭାବେ ଯାଉଛି।" "ଏହି କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆପଣ ରାମଙ୍କୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ; କିମ୍ବା, ମୈଥିଲୀ ଓ ନିର୍ମଳ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି ପରେ, ଆପଣ ଇଚ୍ଛାମତେ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ।" "ମୁଁ ଆପଣଙ୍କର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରିବି ଓ ପୁନର୍ବାର ବାହାରିବି; ଏହି ଉଚ୍ଚାରଣକୁ ମୁଁ ଏକ ସତ୍ୟ ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭାବରେ ଦେଉଛି।" "ମୋ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସରସା ଚେତନା ଦେବୀ କହିଲେ:" "କେହି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିପାରିବେନାହିଁ; ଏହା ମୋ ପ୍ରାପ୍ତ ବର।" "ସରସାଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମୁଁ ଦଶ ଯୋଜନା ଲମ୍ବା ହୋଇଗଲି।" "ଏହା ପରେ, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ଆଧା ଚଉଡ଼ା ହୋଇଗଲି; ଏବଂ ସରସା ମୋ ଆକାରଠାରୁ ବଡ଼ ମୁଖ ଖୋଲିଦେଲେ।" "ସେ ମୁଖ ଏପରି ବଡ଼ ଦେଖି, ମୁଁ ପୁନଃ ଗୋଟିଏ ଅଙ୍ଗୁଠି ଆକାରରେ ଛୋଟ ହୋଇଗଲି।" "ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ମୁଁ ତାଙ୍କର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ଆଉ ଚାଲିଯିବି।" "ତାପରେ ସରସା ଦେବୀ ନିଜ ଆକାରରେ ଆସି, ମୋତେ କହିଲେ:" "ବାନର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯାଉ, ଶାନ୍ତ ହେଉ, ତୁମ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କର; ମୈଥିଲୀକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଘବଙ୍କ ପାଖକୁ ଫେରାଇ ଦେ।" "ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୁଭ ହେଉ, ମୁଁ ତୁମରେ ଖୁସି; ଏହିପରେ ସମସ୍ତ ଜୀବ ମୋତେ ବହୁତ ବଢ଼ାଇଲେ: 'ଶ୍ରେଷ୍ଠ! ଶ୍ରେଷ୍ଠ!'" "ମୁଁ ଗରୁଡ଼ ପରି ବିଶାଳ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ିଗଲି; ମୋ ଛାୟାକୁ କିଏ ଧରିଲା, କିନ୍ତୁ କିଛି ଦେଖିଲିନାହିଁ।" "ମୋ ଗତି ହରାଇ, ମୁଁ ଦଶ ଦିଗରେ ଦେଖିଲି; କିଛି ଦେଖିଲିନାହିଁ, ଯାହାରେ ମୋ ଗତି ବାଧା ହେଉଥିଲା।" "ଏହିପରେ ମୋ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଆସିଲା: 'କଣ ଏହି ବାଧା? କୌଣସି ଆକାର ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ବାଧା ଦେଖାଯାଉଛି।'" "ମୁଁ ଦୁଃଖ ଭାବରେ ତଳକୁ ଦେଖିଲି, ଏଠାରେ ମୁଁ ଜଳରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀକୁ ଦେଖିଲି।" "ସେ ଭୟଙ୍କର ହସ ଦେଇ, ମୋତେ ଅପମାନ କରୁଥିବା କଠୋର କଥା କହିଲା।" "ସେ କହିଲା: 'କେଉଁଠି ଯାଉଛ, ବଡ଼ ଶରୀର ଧାରଣ କରିଥିବା? ତୁମେ ମୋ ଭୋକ ପାଇଁ ଚାହିଁଥିବା ଭୋଜ୍ୟ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଭୋକ ଥିବା ମୋ ପାଇଁ ତୁମ ଶରୀର ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର।'" "ମୁଁ କହିଲି: 'ଠିକ ଅଛି,' ଏବଂ ମୁଁ ତାଙ୍କର ଶରୀରକୁ ତାଙ୍କର ମୁଖ ଠାରୁ ବଡ଼ କରିଦେଲି।" "ମୁଁ ତାଙ୍କର ମୁଖରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଥିଲି, ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ବଡ଼ ମୁଖ ଅବିରତ ବଢ଼ିଯାଉଥିଲା, କିନ୍ତୁ ସେ ମୋ ପରିବର୍ତ୍ତିତ ଆକାର ଦେଖିପାରିଲେନାହିଁ।" "ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମୁଁ ମୋ ବିଶାଳ ଆକାରକୁ ସଂକୁଚିତ କରି, ତାଙ୍କର ହୃଦୟକୁ ଧରି, ଆକାଶକୁ ଉଡ଼ିଗଲି।" "ସେ ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ, ତାଙ୍କର ହୃଦୟ ଫାଟି, ବଡ଼ ପର୍ବତ ପରି, ନମକ ଭରା ସାଗରରେ ପଡ଼ିଗଲା।" "ମୁଁ ଆକାଶରେ ଚଳିଥିବା ମହାପୁରୁଷମାନଙ୍କର ମୃଦୁ କଥା ଶୁଣିଲି: 'ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସୀ ସିଂହିକାକୁ ହନୁମାନ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଭାବରେ ମାରିଦେଲେ।'" "ତାଙ୍କୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ମୁଁ ମୋ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ ମନେ ପକାଇ, ବଡ଼ ଦୂର ଚାଲିବା ପରେ, ପର୍ବତମାନେ ଶୋଭିତ ଏକ ସହର ଦେଖିଲି।" "ସାଗରର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ, ମୁଁ ଲଙ୍କା ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନିବାସ, ସୂର୍ୟ ଅସ୍ତ ହେଉଥିବା ସମୟରେ।" "ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିରେ ଅନ୍ୟଥା ରହି, ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲି; ସେଠାରେ ଏକ ମହିଳା ଦେଖିଲି, ଯାହା ଏକ ଦେଉଳି ପରି ଚମକୁଥିଲା।" "ଏକ ମହିଳା, ବଡ଼ ହସ ଦେଇ, ମୋ ସାମ୍ନାରେ ଦଉଁଡ଼ି, ତାଙ୍କର କେଶ ଅଗ୍ନି ପରି ଜ୍ୱଳି, ମୋତେ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଆସିଥିଲେ।