ହେ ମହିଳେ, ତୁମ ମନକୁ ଶାନ୍ତ ଓ ଧୃଢ଼ କର, ଅତିରିକ୍ତ ଚିନ୍ତା କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ। ରାଘବ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ କର, ଓ ବୈଦେହୀ। ଏହିଭଳି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ଜନକନନ୍ଦିନୀ ଶୀତା, ଯାହାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଅମ୍ବୁଜ ପତ୍ର ପରି ଚଉଡ଼ା, ବାୟୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି କଥା କହିଲେ। "ହେ ବନରାଜ, ମୁଁ ତୁମର ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରାକ୍ରମକୁ ଜାଣେ। ତୁମର ଗତି ବାୟୁ ପରି ଶୀଘ୍ର, ଏବଂ ତୁମର ଦୀପ୍ତି ଅଗ୍ନି ପରି ଅଦ୍ଭୁତ। ସାଧାରଣ ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି କେମିତି ଏହି ଦୁର୍ଗମ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିପାରିବ, କିମ୍ବା ଏହି ଅପାର ସମୁଦ୍ରକୁ ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରିବ? ମୁଁ ଜାଣେ ତୁମେ ଆମକୁ ନେଇଯିବା ଓ ମୋତେ ଦିଗନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିବାରେ ସମର୍ଥ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ସଫଳ ହେବ। କିନ୍ତୁ, ହେ ବନରାଜ, ମୋତେ ତୁମ ସହ ନେଇଯିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତୁମର ବାୟୁ ସମ ଶୀଘ୍ର ଗତି ମୋତେ ଭ୍ରମିତ କରିଦେବ। ଆକାଶରେ ତୁମ ପିଠି ଉପରେ ରହି ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ଯିବାବେଳେ, ମୁଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମରୁ ଖସିପଡ଼ିବି। ତେଣୁ, ଶାର୍କ ଓ ମକରା ଭରିଥିବା ସମୁଦ୍ରରେ ପଡ଼ି, ମୁଁ ଅସହାୟ ହୋଇଯିବି ଓ ସେଇ ପାଣିପାଗୁଡ଼ିକ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଆହାର ହେଇଯିବି। ଏହା ସହିତ, ହେ ଶତ୍ରୁନାଶକ, ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯିବାକୁ ସମର୍ଥ ନୁହେଁ। ତୁମେ ବିବାହିତ ଥିବାରୁ ଲୋକମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସନ୍ଦେହ କରିପାରନ୍ତି। ମୋତେ ନେଇଯିବାବେଳେ, ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ଆମକୁ ଧାଉଥିବେ। ସେମାନେ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରି ଆମକୁ ଘେରି ଧରିବେ, ଏବଂ ତୁମେ ମୋତେ ସହିତ ନେଇଥିବାରୁ ବିପଦରେ ପଡ଼ିପାର। ଏହି ରାକ୍ଷସମାନେ ଆକାଶରେ ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀ ହୋଇ ଥିବେ, ଯେଉଁଠାରେ ତୁମେ ନିରସ୍ତ୍ର ହେବ। ଏପରି ପରିସ୍ଥିତିରେ, ତୁମେ ମୋତେ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଓ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ଦୁହେଁ କିପରି ସମ୍ଭବ? ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସେମାନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବ, ମୁଁ ତୁମ ପିଠିରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ଖସିପଡ଼ିପାରିବି। କିମ୍ବା, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରାଜ, ସେ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସମାନେ ତୁମକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହରାଇପାରନ୍ତି। କିମ୍ବା, ତୁମେ ଯୁଦ୍ଧ କରିବା ସମୟରେ ଦୃଷ୍ଟି ଅନ୍ୟ ଦିଗକୁ ଦେଲେ, ମୁଁ ଖସିପଡ଼ିପାରିବି; ତେବେ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ମୋତେ ଧରି ଆଣିଯିବେ। ସେମାନେ ତୁମ ହାତରୁ ମୋତେ ଛିନି ନେଇପାରନ୍ତି କିମ୍ବା ମୋତେ ମାରିଦେଇପାରନ୍ତି, କାରଣ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିବା କିମ୍ବା ହାରିବା ଅନିଶ୍ଚିତ। କିମ୍ବା, ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ଭୟରେ ନିହତ ହୋଇପାରିବି; ତୁମର ସମସ୍ତ ପ୍ରୟାସ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯିବ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ତୁମେ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ନାଶ କରିପାର; କିନ୍ତୁ ଯଦି ତୁମେ ସେମାନେକୁ ମାରିଦେବ, ରାଘବଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କମିଯିବ। କିମ୍ବା, ସେ ରାକ୍ଷସମାନେ ମୋତେ ଅନ୍ୟଏଠି କୌଣସି ଗୁପ୍ତ ସ୍ଥାନରେ ଲୁଚେଇଦେଇପାରନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ବନରାଜମାନେ କିମ୍ବା ରାଘବ ଜାଣିପାରିବେ ନାହିଁ। ତେବେ ଏହି ପ୍ରୟାସ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇଯିବ; କାରଣ ମହାପୁଣ୍ୟ ତାହିଁରେ ଅଛି ଯେ ରାମ ତୁମ ସହ ଏଠାକୁ ଆସିବେ। ମୋ ପ୍ରାଣ ରାଘବଙ୍କ ଉପରେ, ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଓ ତୁମ ବନରାଜ ବଂଶର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରିଛି। ସେ ଦୁଇଜଣ ମୋ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗି ଏବଂ ସମସ୍ତ ବନରାଜ ଓ ଭଲୂକମାନେ ସହିତ ଜୀବନ ରକ୍ଷାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେବେ। ମୁଁ ପତିଦେବ ଭକ୍ତିକୁ ସର୍ବୋପରି ରଖିଛି, ହେ ବନରାଜ, ରାମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କାହାର ଶରୀର ଛୁଅଏବାକୁ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ। ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଛୁଅଯିବାକୁ ମୁଁ ଅସହାୟ ଥିଲି, ତେଣୁ କ'ଣ କରିପାରିଥାଏ? ଯଦି ରାମ ଏଠାରେ ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ଓ ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ମାରି, ମୋତେ ନେଇଯିବେ, ତେବେ ସେ ଉଚିତ ହେବ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ବୀରତା ଦେଖିଛି ଓ ଶୁଣିଛି—ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ କିମ୍ବା ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ତୁଳନା କରିହେବା ନୁହେଁ। ତାଙ୍କର ଧନୁଷ, ଅପାର ଶକ୍ତି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ସମ ପ୍ରଭାବ ସହିତ, ରାଘବ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ରୋକିପାରିବ? ସେମାନେ ଦିଗ୍ଗଜ ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ତାଙ୍କର ବାଣ ଯଥା ପ୍ରଳୟ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ବୀ। ତେଣୁ, ହେ ବନରାଜ, ଦୟାକରି ଶୀଘ୍ର ରାଘବ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ବନରାଜମାନେ ସହ ଏଠାକୁ ଆଣ; ମୁଁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଧରି ରାମ ପାଇଁ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛି—ମୋତେ ଆନନ୍ଦ ଦିଅ। ଏହିପରେ, ପବିତ୍ର ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡର ଅଠତ୍ରିଶତମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ବନରାଜମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟାଘ୍ର ହନୁମାନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ଓ ଶୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଶୁଭ ମୁଖମଣ୍ଡଳା, ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଏହା ଉଚିତ ଓ ନାରୀ ଧର୍ମ, ସତୀତ୍ୱ ଓ ଲଜ୍ଜା ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ତୁମେ ମହାସାଗର, ଯାହା ଶତ ଯୋଜନା ବିସ୍ତୃତ, ମୋ ଉପରେ ଭରସା କରି ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ କରିପାରିବା ନୁହେଁ, ଏହା ତୁମେ ନାରୀ ହେବାରୁ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ଦ୍ୱିତୀୟ କାରଣ ଯାହା କହିଛ—ତୁମେ ଲଜ୍ଜାଶୀଳା ହେବାରୁ ରାମ ଛଡ଼ା ଅନ୍ୟ କାହାର ସ୍ପର୍ଶ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ—ଏହି କଥା ତୁମ ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ। ରାମଙ୍କ ଭାର୍ଯ୍ୟା ହେବାରୁ, ତୁମେ ଏପରି ଶବ୍ଦ କହିବା ଉଚିତ; ଅନ୍ୟ କିଏ ଏପରି କଥା କହିପାରିବ? କାକୁତ୍ସ୍ଥ (ରାମ) ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିବେ—ତୁମେ ଯାହା କରିଛ, ଓ ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାହା କହିଛ। ମୁଁ ଏହିପରି କଥା ବହୁତ କାରଣରୁ, ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ, ଏବଂ ଆସକ୍ତି ଭରା ମନରୁ କହିଛି। ଲଙ୍କାରେ ପ୍ରବେଶ କଠିନ, ସମୁଦ୍ର ଉଲ୍ଲଙ୍ଘନ ଦୁର୍ଗମ, ଏବଂ ମୋର ଶକ୍ତି ଦେଖି, ଏହିପରି ପ୍ରସ୍ତାବ ଦେଇଥିଲି। ମୋର ଗଭୀର ଭକ୍ତି ଓ ପ୍ରେମରୁ, ମୁଁ ଚାହୁଁଥିଲି ତୁମକୁ ଆଜି ରଘୁବଂଶୀ ରାମ ସହ ମିଳେଇଦେବି; ଅନ୍ୟଥା ଏହିପରି କଥା କହିଥାନ୍ତି ନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ ମୋ ସହ ଯିବାରେ ଅସମର୍ଥ, ହେ ନିର୍ମଳା, ତେବେ ଏକ ଚିହ୍ନ ଦିଅ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ରାଘବ ତୁମ ପରିଚୟ ଜାଣିପାରିବେ।