ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ଏକା ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ମୋ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଅନେକ ରୂପ ଧରି ଏଠାରେ ଘୂମିଛି। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ତୁମ ଚିହ୍ନ ଖୋଜିବାକୁ ଯାଇଥିଲି, ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ମୁଁ ମଙ୍ଗା ଶେନାକୁ ଦେଖିଲି, ସେମାନେ ତୁମ ହାରାଇ ଯିବାରେ ଶୋକିତ ଥିଲେ। ମୋତେ ଖୋଜିବା ଆଜ୍ଞା ମିଳିଥିଲା, ଏବେ ମୁଁ ତୁମ ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବି; ଭାଗ୍ୟରେ, ସାଗର ଉତ୍ତୀର୍ଣ୍ଣ ହେବା ଅସାର ହୋଇନାହିଁ। ଏହି ସଫଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୋ ନାମ ଲୋକେ ଜଣିବେ, ଶୀଘ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଘବ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ। ରାକ୍ଷସ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାବଣ ସହିତ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମରିବେ; ଓ ଵୈଦେହୀ, ଏକ ପର୍ବତ ଅଛି ଯାହାକୁ ମାଲ୍ୟବାନ୍ କୁହାଯାଏ, ପର୍ବତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ। ସେଠାରୁ ମଙ୍ଗା କେଶରୀ, ମୋ ପିତା, ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ପର୍ବତକୁ ଗଲେ; ଏଉଁଠି ସମ୍ଭୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମ ନଦୀପତି ତୀରେ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କଲେ। ଓ ମୈଥିଳୀ, ମୁଁ ଏହି ମଙ୍ଗା ଭୂମିରେ ବାୟୁରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ମୋ କାର୍ଯ୍ୟରେ ମୁଁ ହନୁମାନ୍ ଭାବରେ ଜଣାଶୁ। ଓ ଵୈଦେହୀ, ତୁମ ବିଶ୍ୱାସ ଜଗାଇବାକୁ ମୁଁ ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରାମଙ୍କର ଗୁଣ କୁହିଛି; ଶୀଘ୍ର ରାଘବ ତୁମକୁ ଏଠାରୁ ନେଇଯିବେ। ଏପରି ନିଜ ମନ୍ତ୍ରଣା ଓ ନିଜ ଅଭିଜ୍ଞତା ଦ୍ୱାରା ହନୁମାନ୍ ସୀତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ଦୁଃଖରେ କ୍ଷୀଣ ଜନକୀ ଏହି ଯୁକ୍ତିଗତ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଖି ହନୁମାନ୍କୁ ଦୂତି ଭାବେ ଚିହ୍ନିଲେ। ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି ଜନକୀଙ୍କ ଆଖିରୁ ଆନନ୍ଦ ଜଳ ଝରିଲା, ତାଙ୍କର ତିର୍ଯ୍ୟକ୍ ଚଁଚାଳ ଚିହ୍ନ ହିଲିଲା। ତାଙ୍କର ରୂପମନ୍ଦିର ମୁହଁ ତାମ୍ର ଓ ଧଳା ଆଖି ସହିତ ଚନ୍ଦ୍ର ପରି ଚମକିଉଠିଲା, ରାହୁଙ୍କ ଚଙ୍ଗାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର ପରି। ସୀତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବେ ହନୁମାନ୍ ମଙ୍ଗାକୁ ଚିହ୍ନିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହଁ। ତାପରେ ହନୁମାନ୍ ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୈଥିଳୀ, ସବୁ କଥା ତୁମକୁ କୁହିଛି; ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଉ, ମୁଁ କଣ କରିବି, କିମ୍ବା କିପରି ଫେରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ?" ଶମ୍ଭୁ ଆଶ୍ରମରେ ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗା ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଏବଂ ମୁଁ ବାୟୁରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ମୋ ବଳରେ ମୁଁ ସେ ମଙ୍ଗା ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣିବାକୁ ଆସୁ। ପୁନି ବାୟୁପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍, ସୀତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇବା ପାଇଁ ଆଦର ଭରା କଥା କହିଲେ। ତୁମ ଆଶ୍ୱସନ ପାଇଁ ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ମହାତ୍ମା ଆନି ଦେଇଛନ୍ତି; ଆଶ୍ୱସ୍ତ ହେଉ, ତୁମ ଦୁଃଖର ଫଳ ଏବେ କମିଛି। ସୀତା ଏହାକୁ ନେଇ ଦେଖିଲେ, ଏହି ଦ୍ରବ୍ୟ ରାମଙ୍କର ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ ଥିଲା, ତାଙ୍କର ମନ ଖୁସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଏପରି ଲାଗିଲା ଯେ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ନିଜେ ଆସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କର ମୁହଁ ତାମ୍ର ଓ ଧଳା ଆଖି ସହିତ ଉତ୍ସାହରେ ଚମକିଉଠିଲା, ଚନ୍ଦ୍ର ରାହୁଙ୍କ ଚଙ୍ଗାରୁ ମୁକ୍ତ ହେଉଥିବା ପରି। ଏହି ମୂଦ୍ରା ଓ ରାମଙ୍କ ଶୁଭ ସନ୍ଦେଶ ପାଇ ସୀତା ଆନନ୍ଦ ଓ ଆଶାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ମହାମଙ୍ଗାକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। "ତୁମେ ଶୂର, ଦକ୍ଷ, ଜ୍ଞାନୀ, ମଙ୍ଗାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ଏକା ଏହି ରାକ୍ଷସ ରାଜ୍ୟକୁ ଆକ୍ରମଣ କରିଛ। ଏହି ଶତ ଯୋଜନା ବିସ୍ତୃତ ମହାସାଗର, ମକର ନିବାସ, ତୁମେ ଏକ ଗାଈର ଖୁର ପରି ଅତିକ୍ରମ କରିଛ। ମୁଁ ତୁମକୁ ସାଧାରଣ ମଙ୍ଗା ଭାବେ ମନେ କରେନି, ମଙ୍ଗାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କାରଣ ତୁମେ ରାବଣକୁ ଭୟ କରନାହିଁ। ଯଦି ତୁମେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଆସିଛ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମଙ୍ଗା ଭାବେ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିବି।" "ଅଜୟ ରାମ ତାଙ୍କର କ୍ଷମତା ଜାଣିବା ପରେ ମାତ୍ର ମୋ ପାଖକୁ କାହାକୁ ପଠାଇବେ। ଭାଗ୍ୟରେ ରାମ ସୁସ୍ଥ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ; ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁମିତ୍ରାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା।" "ଯଦି କକୁତ୍ସ୍ଥ ସୁସ୍ଥ, ତେବେ ତାଙ୍କର କ୍ରୋଧରେ ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିବା ପୃଥିବୀକୁ ଏନ୍ଦ୍ରାଗ୍ନି ପରି ଜଳାଇ ଦେଇନାହିଁ କାହିଁକି? କିମ୍ବା ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ; ତଥାପି ମୋ ଦୁଃଖର ମୁକ୍ତି ଅନ୍ୟଥା ହେବା ନାହିଁ।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ ରାମ ଦୁଃଖିତ ନୁହଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି। ଆଶା କରେ ସେ ଅସ୍ଵସ୍ଥ, ଭ୍ରମିତ ନୁହଁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିର ନୁହଁ; ରାଜପୁତ୍ର ଏକ ପୁରୁଷର କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛନ୍ତି।" "ଆଶା କରେ ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ମିଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଛନ୍ତି; ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଓ ତିନିପ୍ରକାର ନୀତି ଚାଲାଇଛନ୍ତି। ଆଶା କରେ ମିତ୍ର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ଶତ୍ରୁ ମଧ୍ୟ ଆସିଛନ୍ତି; ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଓ ଧର୍ମାନୁଗତ ସାଥୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛନ୍ତି।" "ଆଶା କରେ ରାଜପୁତ୍ର ଦେବମାନଙ୍କ ବର ଚାହିଛନ୍ତି, ମାନବୀୟ ପ୍ରୟାସ ଓ ଭାଗ୍ୟରେ ଭରସା କରିଛନ୍ତି।" "ଆଶା କରେ ରାଘବ ମୋ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ହରାଇନାହିଁ, ମୋ ନିବାସ ଦୁଃଖ ଦେଖି; ଆଶା କରେ ରାଘବ ମୋତେ ଏହି ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।" "ସଦା ଆନନ୍ଦ ରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ, ଦୁଃଖ ରେ ଅଭ୍ୟସ୍ତ ନୁହଁ, ଆଶା କରେ ରାମ ବିପଦରେ ହୃଦୟ ହରାଇନାହିଁ।" "ଆଶା କରେ କୌଶଳ୍ୟା, ସୁମିତ୍ରା ଓ ଭରତ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଶୁଭ ସମାଚାର ଆପଣି ଶୁଣୁଛନ୍ତି।" "ମୋ ଦୁଃଖରେ ଆଶା କରେ ମାନ୍ୟ ରାଘବ ଶୋକିତ ନୁହଁ, ତାଙ୍କର ମନ ଅନ୍ୟଠା ନୁହଁ, ଏବଂ ସେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।" "ଭରତ ଭାଇ ଉପରେ ଭକ୍ତି ରଖି ମୋ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ପଠାଇବେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ରେ।" "ମହାପ୍ରଭାବୀ ମଙ୍ଗା ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବ ମୋ ପାଇଁ ଦନ୍ତ ଓ ନଖ ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ଶୂର ମଙ୍ଗାମାନଙ୍କ ସହିତ ଆସିବେ।" "ସୁମିତ୍ରାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶୂର ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା କରି ନଷ୍ଟ କରିବେ।" ଏପରି ହନୁମାନ୍ ଓ ସୀତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆଶ୍ୱସନ, ସ୍ନେହ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧାର ଶୁଭ ଦୃଶ୍ୟ ହେଲା, ମୈଥିଳୀ ଆଶା ଓ ଭରସାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।