ହେ ମହିଳା, ମୁଁ ବାୟୁପୁତ୍ର, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀ ହେବାକୁ ଜଣେଇ ଆସିଛି; ଆପଣଙ୍କ ପତି, ଶସ୍ତ୍ର ଧାରଣ କରିବାରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ସୁରକ୍ଷିତ ଅଛନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଥିବା, ତାଙ୍କ ଜେଷ୍ଠ ଭାଇଙ୍କ ସେବାରେ ନିରତ ଅଛନ୍ତି; ଓ ମହିଳା, ସେ ଆପଣଙ୍କ ପତିଙ୍କ କୁଶଳକୁ ନିମନ୍ତେ ଚିନ୍ତିତ। କିନ୍ତୁ ମୁଁ ଏକା ଏଠାକୁ ଆସିଛି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଦେଶରେ; ମୁଁ ଏଠାରେ ଏକା ଏକା, ଆପଣଙ୍କ ପଥ ଖୋଜିବା ପାଇଁ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗ ଅତିକ୍ରମ କରିଛି। ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ମୁଁ ବାନର ସେନାକୁ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁମାନେ ଆପଣଙ୍କ ହରାଇ ଯିବାରେ ଶୋକିତ ଥିଲେ। ମୁଁ ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖ କୁ ଦୂର କରିବି, ଏହି ଆଦେଶ ପାଇଁ; ଭାଗ୍ୟରେ, ସମୁଦ୍ର ଅତିକ୍ରମ କରି ଏଠାକୁ ଆସିବା ଅଫଳ ହୋଇନାହିଁ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମୁଁ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବି, ଓ ରାଘବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶୀଘ୍ର ଆପଣଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିବେ। ରାବଣ, ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାଥ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ କୁଟୁମ୍ବ ସହିତ ବଧ ହେବେ; ଓ ବୈଦେହୀ, ଏକ ପାହାଡ଼ ଅଛି, ମାଲ୍ୟବାନ୍ ନାମକ, ପାହାଡ଼ମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ସେଠାରୁ, ବାନର କେସରୀ, ମୋ ପିତା, ଗୋକର୍ଣ୍ଣ ପାହାଡ଼କୁ ଗଲେ; ଦିବ୍ୟ ଋଷିମାନଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ସେ ଶମ୍ଭୁଙ୍କ ପବିତ୍ର ଆଶ୍ରମକୁ ନବୀନ କଲେ, ନଦୀର ନାଥଙ୍କ ପବିତ୍ର ତୀରେ। ଓ ମୈଥିଳୀ, ସେ ବାନରମାନଙ୍କ ଦେଶରେ ମୁଁ ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମ ନେଇଛି; ମୋ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଜଗତରେ ହନୁମାନ୍ ଭାବରେ ପରିଚିତ। ଓ ବୈଦେହୀ, ଆପଣଙ୍କ ପତିଙ୍କ ଉତ୍ତମ ଗୁଣଗୁଡିକୁ କହିଛି, ଯେପରି ଆପଣ ମୋପରି ବିଶ୍ୱାସ କରିପାରିବେ; ଶୀଘ୍ର ରାଘବ ଆପଣଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ନେଇ ଯିବେ। ଏପରି ନ୍ୟାୟସଙ୍ଗତ ପ୍ରମାଣ ଦେଇ, ଦୁଃଖରେ ଅତିକ୍ଷୀଣ ହୋଇଥିବା ସୀତାକୁ ଆଶ୍ୱାସ ଦେଲେ, ଓ ସେ ହନୁମାନ୍ ଦୂତ ଭାବେ ପରିଚୟ କଲେ। ଜନକୀ, ଅପୂର୍ବ ଆନନ୍ଦରେ ଭରି, ଖୁସିରେ ଲୁହ ଝରାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁପଟ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଗମ୍ମା ହେଲା। ତାଙ୍କ ରୂପବତୀ ମୁହଁ, ତାମ୍ର ଓ ଧଳା ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ରାହୁଙ୍କ ଚଙ୍ଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସୀତା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ ହନୁମାନ୍ ବାନରକୁ ଚିହ୍ନିଲେ, ଏହି ବାନର ଅନ୍ୟ କିଏ ହେବେ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବିଲେ; ତାପରେ ହନୁମାନ୍ ଏହି ମନୋହର ମହିଳାକୁ କହିଲେ, "ମୈଥିଳୀ, ଏହି ସବୁ କଥା ଆପଣଙ୍କୁ କହିଛି; ଆପଣ ଆଶ୍ୱାସ ହୁଅନ୍ତୁ। ମୁଁ କଣ କରିବି, କିମ୍ବା ଆପଣ କିପରି ମୋତେ ଫେରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି?" ଶମ୍ଭୁସଦନରେ ରାକ୍ଷସ ବଧ ହେଲା ପରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନର, ମହା ଋଷିଙ୍କ ଉଦ୍ୟମରେ, ମୁଁ ବାୟୁପୁତ୍ର ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଛି; ଏହି ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ସେ ବାନର ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏବେ ଶୁଣନ୍ତୁ ଶତ୍ତିଶଠ ଅଧ୍ୟାୟ। ପୁନି, ବାୟୁପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହନୁମାନ୍, ସୀତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇବା ପାଇଁ ଶ୍ରଦ୍ଧାପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହିଲେ। "ଆପଣଙ୍କ ନିଶ୍ଚିନ୍ତତା ପାଇଁ ଏହି ଦାୟିତ୍ୱ ଗୁଣୀ ଜନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଣି ଦିଆଯାଇଛି; ଆଶ୍ୱାସ ହୁଅନ୍ତୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୁଃଖର ଫଳ ଏବେ କମିଯାଇଛି।" ସୀତା ସେହି ବସ୍ତୁକୁ ନେଇ, ତାଙ୍କ ପତିଙ୍କ ଚିହ୍ନ ସହିତ ଦେଖି, ଏପରି ଖୁସି ହେଲେ, ଯେପରି ତାଙ୍କ ପତି ସ୍ୱୟଂ ଆସିଛନ୍ତି। ତାଙ୍କ ରୂପବତୀ ମୁହଁ, ତାମ୍ର ଓ ଧଳା ଚକ୍ଷୁ ସହିତ, ଅତ୍ୟଧିକ ଆନନ୍ଦରେ ଚମକୁଥିଲା, ରାହୁଙ୍କ ଚଙ୍ଦ୍ରକୁ ଛାଡ଼ିଦେଲା ପରି। ସେ ମଧୁର ଯୁବତୀ, ପତିଙ୍କ ବାର୍ତ୍ତାରେ ଆନନ୍ଦିତ, ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ ହୋଇ, ମହାବାନରକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, "ତୁମେ ଶୂର, କ୍ଷମାଶୀଳ, ବୁଦ୍ଧିମାନ୍, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଯେଉଁମାନେ ଏକା ଏକା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ରାଜ୍ୟକୁ ପ୍ରତିଘାତ କରିଛ।" "ସମୁଦ୍ର, ଏକ ଶତ ଯୋଜନ ପ୍ରସ୍ତ, ମାଛ ଓ ମଗରମାନଙ୍କ ନିବାସ, ତୁମେ ଏହି ବିରତା ଦ୍ୱାରା ଗଂଗା ଗୋରୁର ପାଦ ଚିହ୍ନ ପରି କରିଦେଲା।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ସାଧାରଣ ବାନର ଭାବି ନାହିଁ, ବାନରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଧାନ, କାରଣ ତୁମେ ରାବଣକୁ ଭୟ କରନାହିଁ।" "ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିଲେ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏହି ଭାବରେ ସମ୍ବୋଧନ କରିପାରିବି।" "ଅଜେୟ ରାମ ତାଙ୍କ ପ୍ରତିଭା ଜାଣିବା ପରେ ମାତ୍ର ମୋ ପାଖକୁ କାହାକୁ ପଠାଇବେ।" "ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ରାମ ସୁରକ୍ଷିତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ; ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସୁମିତ୍ରାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ।" "ଯଦି କକୁତ୍ସ୍ଥ ସୁରକ୍ଷିତ, ତେବେ କ୍ଷୋଭରେ ସମୁଦ୍ର ଉପକୂଳ ଭୂମିକୁ ଶେଷ କାଳର ଅଗ୍ନି ପରି ଜଳାଇ ଦେଇନଥିଲେ କାହିଁକି?" "ଶାୟଦ ସେମାନେ ଦେବମାନଙ୍କୁ ପିଠି ଦେଇପାରିବେ; ତଥାପି ମୁଁ ଭାବିଯାଏ, ମୋ ଦୁଃଖର କୌଣସି ପରିବର୍ତ୍ତନ ନାହିଁ।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାମ ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରନାହିଁ, ଏବଂ ସର୍ବୋତ୍ତମ ପୁରୁଷ ଆବଶ୍ୟକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଂପାଦନ କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ସେ ଅବସାଦଗ୍ରସ୍ତ କିମ୍ବା ଭ୍ରମିତ ହେଇନାହିଁ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅସ୍ଥିର ହେଇନାହିଁ; ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାଜକୁମାର ପୁରୁଷର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ଶତ୍ରୁ ଦମନ କରିବାରେ ଚେଷ୍ଟାଶୀଳ ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ, ସମସ୍ତ ତୃପ୍ରକାର ଉପାୟ ବ୍ୟବହାର କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ସେ ମିତ୍ର ଲାଭ କରନ୍ତି ଓ ଶତ୍ରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସନ୍ତି; ମୁଁ ଆଶା କରେ, ସେ ମିତ୍ର ଓ ଧର୍ମିକ ସଙ୍ଗୀ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାଜକୁମାର ଦେବମାନଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହ ଚାହନ୍ତି, ମାନବୀୟ ଉଦ୍ୟମ ଓ ଭାଗ୍ୟ ଉପରେ ଭରସା କରନ୍ତି।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାଘବ ମୋ ବନ୍ଧ୍ୟାଗତି ଦ୍ୱାରା ମୋପରି ଆସକ୍ତି ହରାଇନାହିଁ; ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାଘବ ମୋତେ ଏହି ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।" "ସଦା ଆନନ୍ଦର ଅଭ୍ୟସ୍ତ ଓ ଦୁଃଖରେ ଅନଭ୍ୟସ୍ତ, ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାମ ବିପଦରେ ହୃଦୟ ହରାଇନାହିଁ।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କ ସୁ-ଖବର ମଧ୍ୟ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତି, ସୁମିତ୍ରା ଓ ଭରତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି।" "ମୋ ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ଆଶା କରେ, ଗୌରବମୟ ରାଘବ ଦୁଃଖରେ ବିଭ୍ରାନ୍ତ ନାହିଁ; ମୁଁ ଆଶା କରେ, ରାମଙ୍କ ମନ ଅନ୍ୟଠାରେ ନାହିଁ, ଓ ସେ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ।" "ମୁଁ ଆଶା କରେ, ଭରତ, ଭାଇପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାଶୀଳ, ମୋ ପାଇଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ପଠାଇବେ, ଯେଉଁଥିରେ ଉପଦେଷ୍ଟାମାନେ ରକ୍ଷା କରିବେ।