ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଭାଇଙ୍କ ଭୟରେ ପହଁଚିବା ଦେଖିଲେ, ସେ ସତ୍ୟନିଷ୍ଠ ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର ଥିଲେ। ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ବାନର ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସତ୍ୟପ୍ରତିଶ୍ରୁତ ଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲୁ। ଆମେ ଏହି ରାଜ୍ୟକୁ ପୂର୍ବ ନିୟତି ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଭାବରେ ସେବା କରୁଥିଲୁ। ତାପରେ ଦୁଇ ଜଣେ, ଚିରଉତ୍ତମ ଧନୁସ୍ ହାତରେ ଧରି, ଚର୍ମବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି ରହିଥିଲେ। ସେମାନେ ରୁଷ୍ୟମୂକ ପାହାଡ଼ର ମନୋହର ଅଞ୍ଚଳକୁ ଆସିଲେ। ଧନୁସ୍ ହାତରେ ଧରିଥିବା ଏହି ଦୁଇ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ସିଂହଙ୍କୁ ଦେଖି, ବାନରମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗ୍ରୀବ ଭୟରେ ପାହାଡ଼ ଶିଖରକୁ ଲାଫ ଦେଲେ। ସେଠାରେ, ପାହାଡ଼ ଶିଖରରେ, ବାନର ରାଜା ରହିଗଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ତ୍ୱରିତ ଭାବରେ ମୋତେ ଏକା ଦୁଇ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କ ନିକଟକୁ ପଠାଇଲେ। ତେଣୁ ମୁଁ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟର ସିଂହଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଗଲି। ସେମାନେ ଶୋଭା ଓ ଶୁଭ ଚିହ୍ନରେ ଶୋଭିତ, ହାତ ଜୋଡି ମୋ ପାଖରେ ଦଉଡ଼ି ଆସିଥିଲେ। ମୁଁ ତାଙ୍କର ସ୍ଵରୂପ ଚିହ୍ନି, ସ୍ନେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇଗଲି। ତାଙ୍କ ପୀଠରେ ଚଢ଼ି, ମୁଁ ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣେ ମନୁଷ୍ୟଙ୍କୁ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସିଲି ଏବଂ ସତ୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାପନ କଲି। ଦୁଇ ଜଣେ ମଧ୍ୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା, ଏବଂ ଗଭୀର ସ୍ନେହ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା—ବାନର ରାଜା ଓ ମନୁଷ୍ୟ ରାଜା, ଦୁଇ ଜଣେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେମାନେ ଏକାପରେ ଏକା ସଂତ୍ୱନା ଦେଇ, ପୂର୍ବ ଘଟଣା ବିଷୟରେ କଥା ହେଲେ। ତାପରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଭାଇ ରାମ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ, ତାଙ୍କ ଭାଇ ବାଲିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏକ ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ନିଷ୍କାଷିତ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଃଖ ଏବଂ ତୁମ ହାରାନିରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ବିଷାଦ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ କାର୍ଯ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କଲା। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମନ୍ଦିର ରାଜା ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା ଏବଂ ତୁମ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଗ୍ରହ ଦ୍ୱାରା ଉପହୃତ ହେବା ପରି ଅତି ନିର୍ମଳ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦାନବ ତୁମ ଭୂଷଣ ଚୁରିକରି ନେଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ଭୂଷଣ ଯେଉଁଠାରେ ପୃଥିବୀରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ବାନର ଦଳପତିମାନେ ସେଗୁଡିକୁ ରାମଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଖୁସି ହେଇ ଦେଖାଇଲେ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ଦିଗ ଜଣା ନଥିଲେ। ସେଗୁଡିକୁ ରାମଙ୍କୁ ଦିଆଗଲା, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ନେଇ ଆସିଥିଲି। ରାମ ଭୂଷଣଗୁଡିକୁ ଗୋଦିରେ ରଖି, ନିଜ ମନ ଦୁଃଖରେ ଭରି ଆଗେ ପଛେ ତାହାକୁ ଦେଖିଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ଦିବ୍ୟ ଚାରିତ୍ର୍ୟରେ, ତାହାକୁ ଦେଖି ରାମ ବିଳାପ କରିଲେ, ପୁନଃପୁନ ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନିକୁ ଜ୍ୱଳନ କଲେ। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ, ଶୋକରେ ଅଭिभୂତ ହୋଇ ଶୟନ କଲେ; ମୁଁ ଅନେକ କଥା ଦେଇ, ଅତି କଷ୍ଟରେ ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଲି। ରାଘବ, ଭୂଷଣଗୁଡିକୁ ପୁନଃପୁନ ଦେଖି, ସେମାନେ ଦୁଇ ଜଣେ—ସାଉମିତ୍ରୀ ସହିତ—ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ଦେଇ ଦେଲେ। ତୁମକୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ, ରାଘବ ଦୁଃଖରେ ଜର୍ଜରିତ; ସେ ସଦା ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିବା ପରି, ଅଗ୍ନି ପାହାଡ଼ ଭଳି। ତୁମ ପାଇଁ, ରାଘବ ନିଦ୍ରାହୀନ, ଦୁଃଖ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ଭରିଗଲେ; ଏହା ଅଗ୍ନି ଗୃହରେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିବା ପରି। ତୁମକୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ ଦୁଃଖରେ, ରାଘବ ଭୂକମ୍ପରେ ଗିରି ପରି ଅସ୍ଥିର ହେଲେ। ମନୋହର ଅରଣ୍ୟ ଓ ନଦୀ ଉତ୍ସରେ ଘୁଞ୍ଚି, ତୁମକୁ ଦେଖିନଥିବାରୁ କୌଣସି ସୁଖ ମିଳୁନାହିଁ। ଏହି ମନୁଷ୍ୟର ସିଂହ ରାଘବ ଶୀଘ୍ର ତୁମକୁ ମିଳିବେ, ଜନକନନ୍ଦିନୀ, ତାଙ୍କ ମିତ୍ର ଓ କିନ୍ନର ଦଳ ସହ ରାବଣଙ୍କୁ ବଧ କରି। ତାପରେ, ରାମ ଓ ସୁଗ୍ରୀବ ଏକ ଚୁକ୍ତି କଲେ—ବାଲିଙ୍କୁ ବଧ କରି ତୁମକୁ ଖୋଜିବା। ପରେ, ବାନର ରାଜା ଦୁଇ ଅତିଶୟ ଶୂର ବନ୍ଧୁ ସହ କିଶ୍କିନ୍ଧାକୁ ଯାଇ, ବାଲିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ବଧ କଲେ। ଏହିପରେ, ରାମ ତ୍ୱରିତ ବାଲିଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବାନର ଓ ଭାଲୁ ଦଳର ରାଜା କଲେ। ଏପରି ରାମ ଓ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ମିଳନ ହେଲା; ମୁଁ, ହନୁମାନ, ତାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ଆସିଥିବା ଦୂତ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିବାକୁ ଚାହୁଁ। ସୁଗ୍ରୀବ ନିଜ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାନରମାନେ ଦେଶର ଦଶ ଦିଗରେ ତୁମ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦୃଢ଼ ବାନରମାନେ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯାଇଲେ। ଏପରି, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପାଳନ କରି, ଆମେ ଓ ଅନ୍ୟ ବାନରମାନେ ତାଙ୍କ କଥା ପୂରଣ ପାଇଁ ଏକାଗ୍ରତାରେ ଭୂମିରେ ତୁମେ କେଉଁଠି ଅଛ, ଖୋଜିବାରେ ଲଗିପଡ଼ିଲୁ। ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଅଛି ଅଙ୍ଗଦ, ବାଲିଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର, ବାନରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସିଂହ; ସେ ଏକ ତୃତୀୟ ଶକ୍ତି ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଆମେ ହାରାନି ଓ ଦୁଃଖରେ ଡୁବି, ବିନ୍ଧ୍ୟ ପାହାଡ଼ରେ ଅନେକ ଦିନ ଓ ରାତି କଟାଇଲୁ।