ତ୍ରିଜଟା ସଠିକ୍ ସମୟରେ ନିଜ ସ୍ଵପ୍ନର କଥା କହିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦେଖିଲି ଏକ ଦିବ୍ୟ ହାତିଦାନ୍ତର ପାଲକି ଆକାଶରେ ଉଡୁଛି। ରାଘବ ନିଜେ ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଏହି ପାଲକିରେ ଆସିଥିଲେ, ଏହା ହଜାରଟି ଘୋଡା ଦ୍ୱାରା ଯୁକ୍ତ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ। ଆଜି ମୋ ସ୍ଵପ୍ନରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ସୀତା ଧଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଏକ ଧଳା ପର୍ବତରେ ଦାଣ୍ଡାଇଛନ୍ତି, ଏହି ପର୍ବତ ସାଗର ଦ୍ୱାରା ଘିରା।" ସୀତା ରାମଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ଯେପରି ରୋଶନି ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ, ଏବଂ ରାଘବ କେବେ ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏକ ବଡ଼ ହାତୀ ପରି ଦେଖାଗଲେ। ଏହି ବଡ଼ ହାତୀରେ ଚଢି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ରାମ ପର୍ବତ ପରି ଦିପ୍ତିମାନ ହେଇ ଦେଖାଗଲେ; ଦୁଇଜଣ ନିଜ ଦିପ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଇ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ତାଙ୍କମାନେ ଜାନକୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ; ପର୍ବତର ଶିଖରରେ ଆକାଶରେ ଦାଣ୍ଡାଇଥିବା ହାତୀ ପାଖରେ, ଜାନକୀ ସ୍୵ାମୀଙ୍କ ଆଲିଙ୍ଗନରେ ତାଙ୍କ ଅନ୍ତରଙ୍ଗ ଉପରେ ବସିଥିଲେ। ସ୍୵ାମୀଙ୍କ ଆଙ୍କ ଉପରୁ ଜମ୍ପ କରି, କମଳନୟନୀ ସୀତା ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମୁହଁକୁ ନିଜ ହାତରେ ପୁଅଉଥିଲେ; ତାପରେ ଦୁଇ ରାଜକୁମାର ଓ ବଡ଼ ଆଖିଥିବା ସୀତା ସହିତ ହାତୀ ଲଙ୍କା ଉପରେ ଦାଣ୍ଡାଇଥିଲେ। କକୁତ୍ସ୍ଥ ନିଜେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସୀତା ସହିତ ଅଷ୍ଟ ଫକ୍କା ଶାର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଗଡ଼ିରେ ଏଠାକୁ ଆସିଥିଲେ। ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ଆସିଥିଲେ; ଏହାପରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟ ଏକ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖିଲି ସତ୍ୟ ଶୌର୍ୟ ଥିବା ରାମ। ବିଶାଳ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା ସହିତ ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପକ ଦେଖିଲେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖି ସେ ଚାଲିଗଲେ; ଏହିପରି ମୋ ସ୍ଵପ୍ନରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି ବିଷ୍ଣୁ ପରି ଶୌର୍ୟ ଥିବା ରାମ। ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ପତ୍ନୀ ସୀତା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି; ରାମ ଦିପ୍ତିମାନ ଓ ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବ ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ। ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କୌଣସି ଦ୍ୱାରା ଅଜୟ, ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସ୍ଵର୍ଗ ପାଇପାରିବେନି; ମୁଁ ଦେଖିଲି ରାବଣ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡି ତେଲ ଲଗାଇଛନ୍ତି। ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ମଦିରାପାନ କରୁଥିବା, କରବର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ରାବଣ ଆଜି ପୁଷ୍ପକ ରଥରୁ ଭୂମିରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏକ ଜଣେ ମହିଳା, ମୁଣ୍ଡି ହେବା, କଳା ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ତାଙ୍କୁ ଟାଣି ନେଲେ; ଗଧା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଗଡ଼ିରେ ରାବଣ ଲାଲ ମାଳା ଓ ଲାଲ ଉଙ୍ଗାର ଲଗାଇ ଚଡ଼ିଥିଲେ। ତେଲ ପିଇ, ହସି, ନାଚି, ତାଙ୍କ ମନ ଭ୍ରମିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିକଳ; ତେଜରେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଗଧାରେ ଚଡ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ନାୟକ ରାବଣକୁ ମୁଁ ଫେରି ଦେଖିଲି, ଗଧା ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ଓ ଭ୍ରମିତ, ମୁଣ୍ଡ ତଳକୁ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏକ ବିକୃତ, ଅସହ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧାର ମଧ୍ୟରେ ରାବଣ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ, ଯାହା ନରକ ପରି, ମଳ ଓ କାଦାରେ ତିଆରି; ଏଠି ରାବଣ ଶୀଘ୍ର ଡୁବିଗଲେ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ ସେ କାଦାର ପୋଖରିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଏକ ମହିଳା ଦଶମୁଖୀ ରାବଣକୁ ଗଳାରେ ବାନ୍ଧିଲେ। କାଳୀ, ମାଟି ଲଗାଇ ଶରୀର, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ରାବଣକୁ ଟାଣି ନେଲେ; ଏଠି ମୁଁ ବିଶାଳ କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣକୁ ଦେଖିଲି। ରାବଣଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ତେଲ ଲଗାଇଛନ୍ତି; ଦଶମୁଖୀ ରାବଣ ଏକ ଶୁଆରେ ଚଡ଼ିଛନ୍ତି, ଇନ୍ଦ୍ରଜିତ ଏକ ଡଲଫିନରେ। କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଏକ ଉଠରେ ଚଡ଼ି ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଉଛନ୍ତି; ଏଠି ମୁଁ ଏକା ଭିଭୀଷଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲି, ଧଳା ଛତା ନେଇ। ସେ ଧଳା ମାଳା ଓ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଧଳା ଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ସଙ୍ଖ ଓ ଢୋଲର ଶବ୍ଦ, ନୃତ୍ୟ ଓ ଗୀତରେ ଭୂଷିତ। ସେ ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ପର୍ବତ ପରି ଦିବ୍ୟ ହାତୀରେ ଚଡ଼ିଥିଲେ, ଏହାର ଡାକ ମେଘର ଗଡ଼ଗଡ଼ି ପରି; ଭିଭୀଷଣ ଏଠି ବସିଥିଲେ। ଚାରି ମନ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଆକାଶ ମାନେ ଆସିଲେ। ଏକ ବଡ଼ ସଭା ଗଠିତ ହେଲା, ଗୀତ ଓ ବାଦ୍ୟ ଶବ୍ଦରେ ଭରିଗଲା; ରାକ୍ଷସମାନେ ଲାଲ ମାଳା ଓ ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ରକ୍ତପାନ କରୁଥିଲେ। ସୁନ୍ଦର ଲଙ୍କା ନଗର, ଘୋଡା, ଗଡ଼ି, ହାତୀ ସହିତ, ମୁଁ ଦେଖିଲି ସାଗରରେ ପଡ଼ିଗଲା, ତାର ଦ୍ୱାର ଓ ପ୍ରାଚୀର ଭାଙ୍ଗିଗଲା। ମୁଁ ଦେଖିଲି ରାବଣ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଲଙ୍କା ମୋ ସ୍ଵପ୍ନରେ, ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ ବାନର ଶୀଘ୍ର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଗଲା। ତେଲ ପିଇ, ମଦିରାରେ ମତ, ବଡ଼ ହସ୍ତିରେ, ଲଙ୍କାର ସମସ୍ତ ରାକ୍ଷସୀ ମହିଳାମାନେ, ଭସ୍ମରେ ଅପାର, ଦେଖାଗଲେ। କୁମ୍ଭକର୍ଣ୍ଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାକ୍ଷସମାନେ ଲାଲ ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ଗୋମୟର ପୋଖରିରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାଠୁ ଦୂରେ ଯାଉ, ନିଜେ ଦେଖ; ରାଘବ ସୀତାକୁ ପାଇବେ; ତିନି ରୋଷରେ ତୁମେ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ନଷ୍ଟ ହେଇଯିବେ। ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଗୃହ୍ୟ, ଅରଣ୍ୟବାସୀ ପତ୍ନୀକୁ ଅପମାନ କିମ୍ବା ଭୟ ଦେବାକୁ ସହିବେନି। ଅପମାନ ଭରି କଥା ଚାଲିଲା; ଏବେ କେବଳ ମୃଦୁ କଥା ହେଉ। ଆମେ ବାଇଦେହୀଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି ମୋର ଇଚ୍ଛା। ଏପରି ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଥିବା ଜଣେ ଯାହାର ସ୍ଵପ୍ନ ଏପରି ଦେଖାଯାଏ, ସେ ବହୁ ଦୁଃଖରୁ ମୁକ୍ତ ହେବେ ଓ ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟତମକୁ ପାଇବେ। ଯଦିଓ ସୀତା ଅପମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ରାକ୍ଷସୀମାନେ, ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କର; ଅଧିକ କଥାର ଅବଶ୍ୟକତା ନାହିଁ। ରାଘବଙ୍କ ଭୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଉପରେ ଆସିଯାଇଛି। ମୈଥିଲୀ, ଜନକନନ୍ଦନୀ, ନମ୍ରତାରେ ଅତି ସହଜରେ ପ୍ରସନ୍ନ; ସେ ଏକା ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଉପରୁ ବଡ଼ ବିପଦରୁ ଉଦ୍ଧାର କରିପାରିବେ। ଏହି ବଡ଼ ଆଖିଥିବା ମହିଳାରେ ମୁଁ କୌଣସି ଦୂର୍ବଳତା ଦେଖୁନାହିଁ, ତାଙ୍କ ଅଙ୍ଗରେ ଅତି ସାନା ଚିହ୍ନ ମଧ୍ୟ ନାହିଁ। ମୁଁ କେବଳ ତାଙ୍କ ଛାୟାରେ ସାନା ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ଦେଖୁଛି; ଏହି ଦେବୀ ଦୁଃଖ ଭୋଗୁଛନ୍ତି, ଆକାଶ ମାନେ ଆସିଥିବା ବେଳେ, ଯଦିଓ ସେ ଦୁଃଖର ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ। ମୁଁ ଦେଖୁଛି ବାଇଦେହୀଙ୍କର ଲକ୍ଷ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତି ଏବେ ହାତରେ; ରାକ୍ଷସନାୟକର ନାଶ ଓ ରାଘବଙ୍କ ଜୟ ଆସୁଛି।