ସୀତା ଦୁଃଖରେ ଭରିଯାଇ, ଚିନ୍ତା କରିଲେ—ନିଶ୍ଚୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କର ଜେଷ୍ଠ ଭାଇ, ମହାବୀର ରାମ ମୋ ପାଇଁ ଶୋକରେ ଦେହ ଛାଡି ଏହି ପୃଥିବୀରୁ ଦେବତାମାନଙ୍କର ଲୋକକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ମହା ଋଷିମାନେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, କାରଣ ସେମାନେ ମହାବୀର, ପଦ୍ମନୟନ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ। ସୀତା ଅନ୍ୟ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—ଶାୟଦ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାଜା ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ମୁଁ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବାର କୌଣସି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନାହିଁ। ଜଣେ ଦେଖାଗଲେ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ, ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ ତେବେ ସେହି ମିତ୍ରତା ନାହିଁ। ଅକୃତଜ୍ଞ ଲୋକମାନେ ନଷ୍ଟ କରନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ରାମ କେବେ ଏପରି କରିବେ ନାହିଁ। ସୀତା ଭାବିଲେ—ମୋର ଗୁଣର ଅଭାବ କି? କିମ୍ବା ମୋର ଭାଗ୍ୟର ଅବନତି? ମୁଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ, କିନ୍ତୁ ମହାପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ରାମଙ୍କୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ। ମହାତ୍ମା ରାମଙ୍କୁ ବିନା ଜୀବନ ଚାଲିବା ଠାରୁ ମୃତ୍ୟୁ ଭଲ; ତାଙ୍କର ଆଚରଣ ନିର୍ମଳ, ସେ ମହାବୀର ଏବଂ ଶତ୍ରୁନାଶକ। ସୀତା ଭାବିଲେ—ଶାୟଦ ଏହି ଦୁଇ ଭାଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅସ୍ତ୍ର ତ୍ୟାଗ କରି ଜଙ୍ଗଲରେ ମୂଳ-ଫଳ ଖାଇ ଘୁଡ଼ିବା କରୁଛନ୍ତି। କିମ୍ବା ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ମହାବୀର ଦୁଇ ଭାଇ, ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସ ରାବଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧୋକାରେ ହତ୍ୟା ହୋଇଛନ୍ତି। ଏପରି ସମୟରେ ସୀତା ଭାବିଲେ—ମୁଁ ଯେପରି ମୃତ୍ୟୁ ଚାହେଇଛି, ମୃତ୍ୟୁ ମୋ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଅତିବିପରୀତ ଦୁଃଖରୁ ମୋତେ ମୁକ୍ତି ଦେଉନାହିଁ। ସୀତା ଭାବିଲେ—ସତ୍ୟରେ ମହାତ୍ମା, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖିଥିବା ଋଷିମାନେ, ନିଜକୁ ଶାନ୍ତ କରିଥିବା, ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ କେହି ନା ପ୍ରିୟ ନା ଅପ୍ରିୟ। ଯାହା ପ୍ରିୟ ତାହାରୁ ଦୁଃଖ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୁଏ, ଯାହା ଅପ୍ରିୟ ତାହାରୁ ତାହାଠାରୁ ବଡ଼ ଦୁଃଖ ଆସିପାରେ; କିନ୍ତୁ ମହାତ୍ମାମାନେ ଏହି ଦୁଇଟିରୁ ପ୍ରଭାବିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ସୀତା ନମସ୍କାର କଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ନିଜ ପ୍ରିୟ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୁଅଇ, ନିଜ ପ୍ରତି ଅପରାଧୀ ରାବଣଙ୍କ ଅଧିନରେ ଏହି ଜୀବନ ଛାଡ଼ିବାକୁ ସୀତା ଚିନ୍ତା କଲେ। ଏଉଁ ସମୟରେ, ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦର କାଣ୍ଡର ସପ୍ତାଇଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ସୀତାଙ୍କ ଏହି ଦୁଃଖଭରା ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ରାକ୍ଷସୀମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଉନ୍ମତ୍ତ ହୋଇ, କିଛି ରାକ୍ଷସୀ ତୁରନ୍ତ ଦୁଷ୍ଟ ରାବଣଙ୍କ ପାଖକୁ ଖବର ଦେବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ପରେ, ସୀତାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, ଭୟଙ୍କର ଦେହର ରାକ୍ଷସୀମାନେ ପୁଣି କ୍ରୂର ଶବ୍ଦ କହିଲେ—"ଏ ଅଯୋଗ୍ୟ ସୀତା, ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟତାରେ ନିଷ୍ଠା, ଆଜି ରାକ୍ଷସୀମାନେ ତୁମ ମାଂସ ଇଚ୍ଛାମତ କାଉଛନ୍ତି।" ସୀତାଙ୍କୁ ଏପରି ଭୟଦାୟି ଭାବରେ ଦେଖି, ବୃଦ୍ଧ ରାକ୍ଷସୀ ତ୍ରିଜଟା ଜାଗୃତ ମନରେ କହିଲେ—"ତୁମେ ନିଜ ମାଂସ ଖାଉ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ; ଜନକନନ୍ଦିନୀ, ଦଶରଥଙ୍କ ଜା ହେବା ସୀତାକୁ ତୁମେ ଖାଇପାରିବେ ନାହିଁ।" ତ୍ରିଜଟା କହିଲେ—"ଆଜି ମୁଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର, ରୋମାଞ୍ଚକର ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଛି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଶ ଏବଂ ସୀତାଙ୍କ ପତିର ଭଲ ଘଟିବା ଉପସୂଚନା।" ତ୍ରିଜଟାଙ୍କ ଏହି ଶବ୍ଦରେ ରାକ୍ଷସୀମାନେ କ୍ରୋଧରେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମେ କଳି ରାତିରେ କେଉଁ ସ୍ୱପ୍ନ ଦେଖିଲା? କହ।" ତ୍ରିଜଟା ସମୟ ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ନିଜ ସ୍ୱପ୍ନ କଥା କହିଲେ—"ମୁଁ ଦେଖିଲି, ଦିବ୍ୟ ହାତୀଦାନ୍ତର ପାଳଙ୍କୀ ଆକାଶରେ ଉଡ଼ୁଥିଲା।" "ରାଘବ, ଧଳା ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଏହି ପାଳଙ୍କୀରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ଚଢ଼ିଥିଲେ, ହଜାର ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ।" "ମୁଁ ଆଜି ସ୍ୱପ୍ନରେ ଦେଖିଲି, ସୀତା ଧଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସମୁଦ୍ରରେ ଘିରା ଧଳା ପାହାଡ଼ ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇଛନ୍ତି।" "ସୀତା ରାମଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସହ ତେଜ ଯେପରି; ପୁଣି ରାଘବ ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ଏକ ମହାହାତୀ ଭାବରେ ଦେଖାଗଲେ।" "ପାହାଡ଼ ପରି ଚମକୁଥିବା ଏହି ହାତୀରେ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ଚଢ଼ିଥିଲେ; ଦୁଇଜଣ ନିଜ ତେଜରେ ଦୀପ୍ତିମାନ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିଲେ।" "ଧଳା ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ସେମାନେ ଜାନକୀଙ୍କୁ ନିକଟ ଆସିଲେ; ପାହାଡ଼ର ଶିଖରେ, ଆକାଶରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିବା ହାତୀ ପାଖରେ—" "ଜାନକୀ ନିଜ ପତିଙ୍କ ଭୁଜାରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ତାଙ୍କ ଅଂକ ରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ; ତାପରେ, ତାଙ୍କ ଅଂକରୁ ଲାଫ୍ କରି, ପଦ୍ମନୟନୀ ସୀତା—" "ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟର ମୁହଁ ନିଜ ହାତରେ ପୁଞ୍ଜିଲେ; ତାପରେ, ଦୁଇ ରାଜପୁତ୍ର, ତେଜସ୍ୱୀ ହାତୀ, ଓ ଚଉଡ଼ିଆ ଆଖି ଥିବା ସୀତା ଏକସাথে ଲଙ୍କା ଉପରେ ଦଣ୍ଡାଇଥିଲେ।" "କକୁତ୍ସ୍ଥ ନିଜ ପତ୍ନୀ ସୀତା ସହ ଏଠାରେ ଆସିଲେ, ଅଠ ଧଳା ବଳଦ ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ରଥରେ।" "ଧଳା ମାଳା ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହ ଆସିଥିଲେ; ପରେ ମୁଁ ଅନ୍ୟଠାରେ ଦେଖିଲି, ସତ୍ୟବୀର ରାମ।" "ମହାବଳୀ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୀତା ସହ, ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପକ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ସୂର୍ଯ୍ୟପରି ଚମକୁଥିଲେ।" "ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦେଖି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଚାଲିଗଲେ; ମୋ ସ୍ୱପ୍ନରେ ମୁଁ ଦେଖିଲି, ରାମଙ୍କର ଶୌର୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ସମ।" "ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତା ସହ ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲି; ରାମ ତେଜସ୍ୱୀ, ଦେବତା କିମ୍ବା ଦାନବମାନେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ।" "ରାକ୍ଷସ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ କେହି ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ଦୁଷ୍ଟମାନେ ସ୍ୱର୍ଗ ପାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଦେଖିଲି, ରାବଣ ମୁଣ୍ଡ ମୁଣ୍ଡାଇ ତେଲ ଲଗାଇଛି।" "ଲାଲ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମଦିରା ପିଇ, କଣେର ଫୁଲର ମାଳା ପିନ୍ଧି, ରାବଣ ଆଜି ପୁଷ୍ପକ ରଥରୁ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ପଡ଼ିଗଲା।" "ଏକ ମୁଣ୍ଡାଇଥିବା ମହିଳା ଦ୍ୱାରା ଟାଣି ନିଯାଇ, କଳା ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମୁଁ ପୁଣି ଦେଖିଲି; ଗଧା ଦ୍ୱାରା ଯୋକ୍ତ ରଥରେ, ଲାଲ ମାଳା ଓ ତେଲ ଲଗାଇ।" "ତେଲ ପିଇ, ହସି, ନାଚି, ମନ ଭ୍ରମିତ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ବିକ୍ଷୁଭ୍ତ, ଶୀଘ୍ର ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଗଧାରେ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲା।" "ପୁଣି ଦେଖିଲି, ରାବଣ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାୟକ, ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ପଡ଼ି, ଗଧା ଦ୍ୱାରା ଭୟଭିତ ଏବଂ ଭ୍ରମିତ।" "ପରେ ଦେଖିଲି, ଏକ ଦୁର୍ଗନ୍ଧ, ଅସହ୍ୟ, ଭୟଙ୍କର ଅନ୍ଧକାର, ନରକ ପରି, ମଳ ଓ କାଦରେ ଭରି, ଏଠିରେ ରାବଣ ଶୀଘ୍ର ଡୁବିଗଲା।