ଏହି ସମୟରେ, ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସୀ ଦୁର୍ମୁଖୀ ନାମକ ଜଣେ ରାକ୍ଷସୀ ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲା, "ଯାହା ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଉନାହିଁ, ବାତାସ ଭୟରେ ବହିପାରେନାହିଁ, ହେ ମୃଦୁଦୃଷ୍ଟି ସୀତା, ସେଠିକି ତୁମେ କାହିଁକି ତାଙ୍କ ସହିତ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଉନାହାଁ?" ସେଉଁଠି ଗଛମାନେ ଭୟରେ ଫୁଲ ବର୍ଷା କରୁଥିଲେ, ପାହାଡ଼ମାନେ ପାଣି ଝରେଇ ଦେଉଥିଲେ, ମେଘମାନେ ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ସବୁକିଛି ଦେଉଥିଲେ। "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ସେ ଦାନବରାଜ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାବଣଙ୍କୁ ତୁମେ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ହେବା ପାଇଁ ମନ ନିଷ୍ପତ୍ତି କାହିଁକି ନେଉନାହଁ? ହେ ଦେବୀ, ଏହି କଥା ସତ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳକର, ଏହା ଗ୍ରହଣ କର, ନହେଲେ ତୁମେ ବଞ୍ଚିପାରିବେନାହଁ।" ଏହିପରେ, ମହାନ ବାଲ୍ମୀକିଙ୍କ ରାମାୟଣର ସୁନ୍ଦରକାଣ୍ଡର ଚବିଶତମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ସେଠି ସବୁ ବିକୃତମୁଖୀ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ମିଶି ସୀତାଙ୍କୁ ଅପମାନଜନକ, କଷ୍ଟଦାୟକ ଓ ଅନୁଚିତ କଥା କହିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେମାନେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ସୀତା, ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ରମ୍ୟ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ରହିବାକୁ ମନ ଦେଉନାହଁ, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ସୁଖଦାୟକ?" ସେମାନେ ଆଉ କହିଲେ, "ମାନବୀ ଓ ମାନବ ପୁରୁଷଙ୍କ ବିବାହକୁ ଏତେ ମୂଲ୍ୟ କାହିଁକି ଦେଉଛ? ରାମଙ୍କୁ ଭୁଲିଯାଅ, ଏହା କେବେ ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ। ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଅ, ତିନି ଲୋକର ଧନର ଭୋଗୀ ତାଙ୍କ ସହ ଇଚ୍ଛାମତେ ରୁହ।" "ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଏଇ ମାନବ ରାମଙ୍କୁ ଆଶା କରୁଛ, ଯିଏ ରାଜ୍ୟହୀନ, ନିରାଶ ଓ ଦୁଃଖିତ, ହେ ଅନଘେ।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ପଦ୍ମପତ୍ର ସଦୃଶ ନୟନ ଥିବା ସୀତା ନୟନେ ନୟନେ ଅଶୁ ଆଣି କହିଲେ, "ତୁମେ ସମସ୍ତେ ଯେଉଁ ଦୁଷ୍ଟ କଥା କହୁଛ, ସେଗୁଡିକ ମୋ ମନରେ ଅଟକି ରହେନାହିଁ। ମାନବୀ କେବେ ରାକ୍ଷସର ପତ୍ନୀ ହେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ତୁମେ ଚାହୁଁଥିଲେ ମୋତେ ଖାଇଦିଅ, କିନ୍ତୁ ମୁଁ ତୁମେ କହୁଥିବା କଥା କେବେ କରିବିନାହିଁ।" "ସେ ରାଜ୍ୟହୀନ କି ଦୁଃଖୀ ହେଉ, ମୋ ସ୍ୱାମୀ ମୋ ଭଗ୍ୟ, ମୁଁ ସଦା ତାଙ୍କୁ ନିବେଶିତ, ଯେପରି ସୁବର୍ଚଳା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଶଚୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ, ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ, ଲୋପାମୁଦ୍ରା ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କୁ, ସୁକନ୍ୟା ଚ୍ୟବନଙ୍କୁ, ସାବିତ୍ରୀ ସତ୍ୟବତ୍କୁ, ଶ୍ରୀମତୀ କପିଳଙ୍କୁ, ମଦୟନ୍ତୀ ସୌଦାସକୁ, କେଶିନୀ ସଗରଙ୍କୁ, ଦମୟନ୍ତୀ ନଳଙ୍କୁ, ଭୀମୀ ତାଙ୍କ ସ୍ୱାମୀକୁ ଭକ୍ତିରେ ସେବା କରନ୍ତି, ସେପରି ମୁଁ ମୋ ରାମଙ୍କୁ ଭକ୍ତି କରେ।" ସୀତାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ରାବଣଙ୍କ ଉତ୍ତେଜନାରେ ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହୋଇ ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଧମକ ଦେଇବାକୁ ଲାଗିଲେ। ଏହି ସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଶିଂଶପା ଗଛ ମଧ୍ୟରେ ଲୁଚିଥିବା ହନୁମାନ୍ ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଶୁଣୁଥିଲେ। ରାକ୍ଷସୀମାନେ ଚାରିପଟେ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ତୀବ୍ର କ୍ରୋଧରେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଦାନ୍ତ ଚାଟିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସୀତା ଭୟରେ କମ୍ପିତ ହେଉଥିଲେ। ସେମାନେ ତୀକ୍ଷ୍ଣ କୁଟାର ଧରି କ୍ରୋଧରେ କହିଲେ, "ସେ ରାକ୍ଷସରାଜ ରାବଣଙ୍କୁ ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ନେଇବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ।