ସୀତା ରାବଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ସ୍ୱରରେ କହିଲେ, "ମୋତେ ଧନ, ସମ୍ପଦ କିମ୍ବା ଶକ୍ତି କେବେ ଆକର୍ଷିତ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ କେବଳ ରଘୁବଂଶୀ ରାମଙ୍କୁ ନିବଦ୍ଧ, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ। ଏହି ବିଶ୍ୱର ମହାନ୍ତ ଆଧାର ରାମଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଉପରେ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି, ତେଣୁ ଅନ୍ୟ କାହାର ବାହୁ ଉପରେ ମୁଁ କେବେ ଆଶ୍ରୟ କରିପାରିବି? ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀର ମାଲିକ ରାମଙ୍କ ନିଜସ୍ୱ ପତ୍ନୀ, ଯେପରି ନିୟମ ଓ ଉପବାସରେ ନିପୁଣ ଋଷିଙ୍କ ପାଖରେ ଜ୍ଞାନ ଉପଯୁକ୍ତ। ରାବଣ, ତୁମେ ମୋତେ ଦୁଃଖିତ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇଯାଅ, ଯେପରି ହସ୍ତିନୀ ହସ୍ତିରାଜକୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇଯାଏ। ରାମ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ବନ୍ଧ ଚାହାନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ବନ୍ଧନ କେବେ ଚାହାନ୍ତି ନାହିଁ। ସେ ଧର୍ମର ସାର୍ଥକତା ଜାଣନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଆସିଥିବାମାନେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ତେଣୁ ତୁମେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କର। ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ସହିତ ମିଳନ ହେଲେ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେବ; ନଚେତ, ବିପରୀତ କାମ କଲେ ତୁମେ ମହାବିପତ୍ତିକୁ ଆହ୍ୱାନ କରିବ। ବଜ୍ର ପ୍ରହାର ଠାରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବ, ମୃତ୍ୟୁଠାରୁ ବଞ୍ଚିପାଇ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଚାଲିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ତୁମ ପରି ଅପରାଧୀ ରଘୁବଂଶୀ ରାମଙ୍କୁ କ୍ରୋଧିତ କରି, ତାଙ୍କ ହାତରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବ ନାହିଁ। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଭୟଙ୍କର ଧ୍ୱନି ଶୁଣିବ, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଗର୍ଜନ। ଏଠାରେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ବିପୁଳ ଗତିରେ ଅଗ୍ନିମୁଖୀ ସର୍ପ ଭଳି ପଡିବ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସେମାନେ ଏହି ନଗରର ରାକ୍ଷସମାନେକୁ ବିନାଶ କରି ଗୃଧ୍ରମାନେ ଆକାଶରୁ ତଳେ ପଡିବାପରି ଅଦୃଶ୍ୟ କରିଦେବେ। ଗରୁଡ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ ଶୀଘ୍ର ରାକ୍ଷସ ଓ ମହାସର୍ପମାନଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେଇଯିବେ। ମୋ ପତି ଶତ୍ରୁନାଶକ, ସେ ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ତୁମ ହାତରୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦ ଚାଲି ଦାନବମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଶ୍ରୀକୁ ନେଇଯାଇଥିଲେ। ଜନସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିହତ ଓ ବିନାଶ ହୋଇଥିଲେ, ସେଠାରେ ତୁମେ କିଛି କରିପାରିନଥିଲା, ଏବଂ ଅଧର୍ମ କାମ କରି ମୋତେ ହରଣ କଲା। ଶେର ଭଳି ଦୁଇ ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଶୂନ୍ୟ ଆଶ୍ରମକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମୋତେ ଚୁରି କଲ। ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ତୁମେ ଅନୁଭବ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ଯେପରି କୁକୁର ଶେର ସମ୍ନା ଥିବାକୁ ସହିପାରେ ନାହିଁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଭୟଙ୍କର ବିପକ୍ଷୀଙ୍କୁ ଧରିଥିବା ଭଳି, ତୁମେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରଭାବ କୁ ଧରି ରଖିପାରିବ ନାହିଁ। ଶୀଘ୍ର ତୁମେ ତୁମ ଜୀବନ ହାରିବ, ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରିଙ୍କ ବାଣ ଦ୍ୱାରା, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ କିଛି ପାଣି ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ। ତୁମେ କୁବେରଙ୍କ ପାହାଡ କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ଯାଅ, କିମ୍ବା ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କ ସଭାକୁ ପ୍ରବେଶ କର, ତଥାପି ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିନାଶ କରିବେ, ଯେପରି ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ବଜ୍ର ପ୍ରହାରରେ ବଡ଼ ଗଛ ମରିଯାଏ। ଏହିପରେ, ରାମାୟଣର ବଇଶତି ଦ୍ୱିତୀୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ସୀତାଙ୍କ କଠୋର କଥା ଶୁଣି ରାକ୍ଷସପତି ରାବଣ, ଯିଏ ସୀତାଙ୍କ ରୂପରେ ଆକର୍ଷିତ, ତାଙ୍କୁ ଅପ୍ରିୟ ଏବଂ ଦୁଃଖଦାୟକ କଥା କହିଲେ। ରାବଣ କହିଲେ, "ନାରୀମାନେ ଯେତେବେଳେ ମନ ରଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ, ସେତେବେଳେ ସେମାନେ ଅଧିକ ଅନୁଗତ ହୁଅନ୍ତି, ଏବଂ ମିଠା କଥା କହିଲେ ଅଧିକ ଅବହେଳା କରନ୍ତି। ତୁମେ ଉପରେ ମୋର ଅତ୍ୟଧିକ ଆଶା ଜନ୍ମିଛି, ତେଣୁ ମୁଁ ମୋ କ୍ରୋଧକୁ ଦମନ କରୁଛି, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ରଥୀ ତୀବ୍ର ଘୋଡ଼ାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ଯେତେବେଳେ ଅସ୍ଥିର ଆଶା ମନୁଷ୍ୟକୁ ବେଧିଥାଏ, ତେବେ ସେଥିରେ ଦୟା ଓ ସ୍ନେହ ଉପଜେ। ଏହି କାରଣରୁ, ହେ ଶୁଭ୍ରମୁଖୀ, ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁଯୋଗ୍ୟ ଓ ନିନ୍ଦନୀୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରୁନାହିଁ, କାରଣ ତୁମେ ମିଥ୍ୟା ତପସ୍ୟାରେ ଲିନ। ମୋପାଇଁ ତୁମେ ଯେତେ କଠୋର କଥା କହୁଛ, ତା ପାଇଁ ତୁମେ କଠିନ ମୃତ୍ୟୁ ଯୋଗ୍ୟ।" ଏପରି କହି ରାବଣ, ଯିଏ ଦୁର୍ଜନ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ପୁନି ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଦୁଇ ମାସ ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଧାରଣ କରିଛି, ତାପରେ ତୁମେ ମୋ ଶୟନକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବାକୁ ପଡିବ। ଯଦି ସେଇ ଦୁଇ ମାସ ପରେ ତୁମେ ମୋତେ ପତି ଭାବେ ଚାହିବ ନାହିଁ, ତେବେ ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଭାତ ଭୋଜନ ପାଇଁ ରନ୍ଧନ କରାଯିବାକୁ ତୁମେ ଚୁର୍ଣ୍ଣ ହେବ।" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଦେବୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ କନ୍ୟାମାନେ ଭୟଭୀତ ଏବଂ କ୍ଷୁଭିତ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଅନ୍ୟ ରୂପ ଧାରଣ କଲା। କେହି ଅଠି ଅଠି, କେହି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା, କେହି ମୁଖ ଭଙ୍ଗୀ ଦ୍ୱାରା ସୀତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ। ସେମାନଙ୍କ ସାନ୍ତ୍ୱନାରେ ସୀତା ନିଜ ମାନ ଓ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରି ରାବଣଙ୍କୁ ଉପକାରୀ ବାଣୀ କହିଲେ, "ନିଶ୍ଚୟ ତୁମ ସମ୍ପ୍ରଦାୟରେ କେହି ଧର୍ମପଥରେ ନାହାନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ତୁମକୁ ଏହି ନିନ୍ଦିତ କାମରୁ ବଞ୍ଚାଇପାରନ୍ତି। ତୁମେ ଛାଡ଼ି ତ୍ରିଜଗତରେ କିଏ ନ୍ୟାୟବାନ୍ ପୁରୁଷଙ୍କ ପତ୍ନୀକୁ ଚିନ୍ତା ମଧ୍ୟ କରିପାରିବ, ଯେପରି ଶଚୀପତିଙ୍କ ଶଚୀକୁ କିଏ ଚାହିବ? ହେ ଅଧମ ରାକ୍ଷସ, ରାମଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ଅପହରଣ କରି ତୁମେ ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିଛ; ଏହାର ଫଳରୁ ବଞ୍ଚିବାକୁ କେଉଁଠି ଯିବୁ? ଯେପରି ଅଭିମାନୀ ହସ୍ତୀ ଓ ଶଶକ ଅରଣ୍ୟରେ ସମାନ ନୁହେଁ, ସେପରି ରାମ ହସ୍ତୀ ଓ ତୁମେ ନିମ୍ନ ଶଶକ। ତୁମେ ଲଜ୍ଜିତ ହେଉନାହିଁ, ଯେଉଁଠି ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶୀ ରାମଙ୍କୁ ଅପମାନ କରୁଛ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଦୃଷ୍ଟି ପଥରେ ଆସିନାହ। ହେ ନିଚ, ତୁମେ ଏହି କ୍ରୁର, ବିକୃତ, କଳା ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା ମୋତେ ଯେମିତି ଦେଖୁଛ, ସେ ଚକ୍ଷୁ ଏଯାଁ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଭୂମିରେ ପଡି ଯାଇନାହିଁ କି? ତୁମେ ଯେପରି ଧର୍ମାତ୍ମା ରାମଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ଦଶରଥଙ୍କ ବହୁଁ ସହିତ ଏପରି କଥା କହୁଛ, ତୁମ ଜିହ୍ବା କେଉଁପରି ଶୁକାଇ ଯାଏନାହିଁ? ମୋ ଉପରେ ରାମଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ନାଥିବା ଓ ମୋର ତପସ୍ୟା ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ଯୋଗ୍ୟ ଭସ୍ମ କରୁନାହିଁ, ହେ ଦଶମୁଖ।