ସୀତା ରାବଣଙ୍କୁ ଦୃଢ଼ ଶବ୍ଦରେ ପଛ ଦେଇ କହିଲେ, “ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ ନୁହେଁ; ମୁଁ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସତ୍ୟବାନ୍। ଧର୍ମ ଅନୁସରଣ କର, ସଦା ସଦ୍ଗୁଣ ରେ ଅଟୁଟ ରୁହ; ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ପରି ସମ୍ମାନିତ ହେବା ଉଚିତ, ହେ ରାତିରେ ଚାଳିଥିବା ରାକ୍ଷସ। ନିଜକୁ ମାନଦଣ୍ଡ ଭାବେ ନିଅ, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ କର; ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଚଞ୍ଚଳ ଏବଂ ଚତୁର ଲୋକ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ଏଠାରେ ସଦ୍ଗୁଣୀ ଲୋକ ଅଛନ୍ତି କି ନାହିଁ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁନାହିଁ; ତୁମ ମନ ବିପରୀତ ଏବଂ ନିତିରହିତ। ଚତୁର ଲୋକଙ୍କ ଉପକୃତି ପାଇଁ କହାଯାଇଥିବା ଉପଦେଶ ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରୁନାହିଁ; ତୁମ ମନ ମିଥ୍ୟାରେ ଅଟୁଟ। ଯେତେବେଳେ ଏକ ରାଜା ନିଜ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିନାହିଁ ଏବଂ ଅଧର୍ମରେ ଲିନ, ସେ ଦେଶ ଏବଂ ନଗର ନଶ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି। ସେହିପରି, ତୁମେ ଲଙ୍କାର ନାଥ ହେବାରୁ, ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର ଭରା ଏହି ନଗର ଏକ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ଶୀଘ୍ର ନଶ୍ଟ ହେବ। ଏକ ଦୂରଦର୍ଶୀ ରାବଣ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଚିହ୍ନଟ ହେଲେ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନଶ୍ଟ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ଲୋକ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍ଟ ଭାବେ କହିବେ, ‘ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ବିପଦ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଉପରେ ଆସିଛି,’ ଏବଂ ସେମାନେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ଧନ ଓ ପ୍ରଭାବ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଆକର୍ଷିତ ହେବିନାହିଁ; ମୁଁ କେବଳ ରଘୁବୀରଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା କରେ, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁସରଣ କରେ। ଏ ଜଗତ୍ ନାଥଙ୍କ ଆଦରିତ ବାହୁରେ ମୁଁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଇଛି; ତେଣୁ ମୁଁ କେବଳ ତାଙ୍କୁ ହିଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ। ମୁଁ ଏ ଭୂମିର ନାଥଙ୍କ ପ୍ରାପ୍ତ ସ୍ତ୍ରୀ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ନିଜ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା ଋଷିଙ୍କ ପାଇଁ। ହେ ରାବଣ, ମୁଁ ଦୁଃଖିତ ରାମଙ୍କୁ ଫେରାଇ ଦିଅ, ଯେପରି ଗଜରାଜ ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ଜଙ୍ଗଲକୁ ଆଣାଯାଏ। ରାମ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଉଚିତ ସମ୍ବନ୍ଧ ଚାହିଁ ସ୍ଥାନ ଖୋଜୁଛନ୍ତି; ତୁମ ସହ ଦୁଷ୍ଟ ବନ୍ଧନ ଚାହୁନାହିଁ। ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣିଛନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଥିବା ଲୋକଙ୍କୁ ଆଦର କରନ୍ତି; ତୁମେ ଯଦି ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଛ, ତେବେ ତାଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା କର। ଏଭଳି, ରଘୁବଂଶୀ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତି କରିବାରେ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେବ; ଅନ୍ୟଥା ତୁମେ ବଡ଼ ବିପଦରେ ପଡ଼ିବ। ବିଜୁଳି ଫିଙ୍ଗାଯାଇଥିବାକୁ ଲୋକ ଏଡ଼ାଇପାରିବେ, ମୃତ୍ୟୁକୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏଡ଼ାଇପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ରାଘବ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ତୁମେ ଏଡ଼ାଇପାରିବ ନାହିଁ। ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ପନ୍ନ ତ୍ରାସଦାୟକ ଶବ୍ଦକୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଶୁଣିବ; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବିଜୁଳିର ଗର୍ଜନ ପରି। ଏଠାରେ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣ ଅଗ୍ନିମୁଖୀ ସର୍ପ ପରି ତୁମ ଉପରେ ପଡ଼ିବ। ଏହି ନଗରର ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସମାନେ ନିଶ୍ଚୟ ନଶ୍ଟ ହେବେ, ଯେପରି ଗୃଧ୍ର ପଖି ଆକାଶରୁ ତଳ ପଡ଼ିଯାନ୍ତି। ମହାବଳୀ ଗରୁଡ଼ ରାମ ଶୀଘ୍ର ରାକ୍ଷସ ଓ ମହାନାଗ ରାଜାଙ୍କୁ ଉଠାଇ ନେବେ, ଯେପରି ବିନତାପୁତ୍ର ନାଗମାନେକୁ ଉଠାଇ ନେଇଥାଏ। ମୋ ପତି ଶତ୍ରୁନାଶକ ଶୀଘ୍ର ତୁମଠାରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦରେ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଦେଇଥିଲେ। ଜନସ୍ଥାନରେ ରାକ୍ଷସ ଶକ୍ତି ନଶ୍ଟ ହେଇଥିଲା, ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିପାରିନଥିଲା, ଏବଂ ଏହି ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କଲା। ଶେର ପରି ଭାଇମାନେ ଅପସ୍ଥିତ ଥିବା ବେଳେ ତୁମେ ତାଙ୍କ ଶୂନ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରି ମୋତେ ଚୁରି କଲା। ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସ୍ଵାଦ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରିପାରିବ ନାହିଁ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାଇପାରିବ ନାହିଁ, ଯେପରି କୁକୁର ସିଂହ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାଇପାରିବ ନାହିଁ। ତାଙ୍କ ଦେହ ଉପରେ ଦୁଇଜଣ ଭାଇମାନେର ଧରିଥିବା ଶକ୍ତି ଅସ୍ଥିର ଥିଲା, ଯେପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭୃତ୍ରକୁ ଧରିଥିଲେ। ଶୀଘ୍ର, ତୁମ ନାଥ—ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରି—ତୁମ ଜୀବନ ନେଇବେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଳ୍ପ ପାଣିକୁ ଶୋଷି ନେଇଥାଏ। ତୁମେ କୁବେରଙ୍କ ପାହାଡ଼କୁ ଯାଉଛ ନା, କିମ୍ବା ତାଙ୍କ ପାଳିସରେ, କିମ୍ବା ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କ ଶଭାରେ ପ୍ରବେଶ କରୁଛ, ଦଶରଥପୁତ୍ର ତୁମକୁ ନିଶ୍ଚୟ ମୁକ୍ତ କରିବେ, ଯେପରି ବିଜୁଳି ଠିକ୍ ସମୟରେ ବଡ଼ ଗଛକୁ ଭାଙ୍ଗି ଦେଇଥାଏ। ଏହିପରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ରାବଣ ସୀତାଙ୍କ କଠୋର କଥା ଶୁଣି, ସୁନ୍ଦରୀ ସୀତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ପସନ୍ଦ ନହେବା ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ସ୍ତ୍ରୀମାନଙ୍କୁ ଯେତେ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରାଯାଏ, ସେମାନେ ସେତେ ଅଧିକ ଅନୁଗତ ହୋଇଯାନ୍ତି; ଏଭଳି, ଯେତେ ମୂଦୁ କଥା କହାଯାଏ, ସେତେ ଅଧିକ ଅବହେଳିତ ହୋଇଯାନ୍ତି। ମୋର ତୁମପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ମୁଁ ମୋ ରୋଷ ଦମନ କରୁଛି, ଯେପରି ଦକ୍ଷ ରଥୀ ତୀବ୍ର ଗୋଡ଼ାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରେ। ଚଞ୍ଚଳ ଆକାଂକ୍ଷା ଲୋକକୁ ବାନ୍ଧି ଦେଲେ, ସେଠାରେ କୃପା ଓ ମମତା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଥାଏ। ଏହି ଦୃଢ଼ କଥା ପାଇଁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ମାରି ଦେଉନାହିଁ, ଯଦ୍ୟପି ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ଓ ଅବହେଳାର ଯୋଗ୍ୟ, ଏବଂ ମିଥ୍ୟା ତପସ୍ୱିରେ ଲିନ। ତୁମେ ଯେତେ କଠୋର କଥା କହୁଛ, ହେ ମୈଥିଲୀ, ତୁମେ ନିର୍ଦୟ ମୃତ୍ୟୁର ଯୋଗ୍ୟ। ଏଭଳି କହି, ରାକ୍ଷସ ନାଥ ରାବଣ ରୋଷ ଓ କ୍ରୋଧରେ ଭରି, ସୀତାଙ୍କୁ ଆଉ କିଛି କଥା କହିଲେ। ତୁମ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ମୁଁ ଦୁଇ ମାସ ଦିଅଛି; ତା ପରେ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପାଳୀ ସ୍ତ୍ରୀ, ତୁମେ ମୋର ଶୟନରେ ଆସିବାକୁ ପଡ଼ିବ। ଯଦି ଦୁଇ ମାସ ପରେ ତୁମେ ମୋତେ ପତି ଭାବେ ଚାହିବା ନାହିଁ, ତେବେ ମୋର ପ୍ରଭାତ ଭୋଜନ ପାଇଁ ରାନ୍ଧା ଲୋକମାନେ ତୁମେକୁ ଖଣ୍ଡ ଖଣ୍ଡ କରିବେ। ରାକ୍ଷସ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସୀତାଙ୍କୁ ଭୟ ଦିଆଯିବା ଦେଖି, ଦେବୀ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବ ତନୟାମାନେ ବିଷଣ୍ଣ ହୋଇଯାନ୍ତି, ତାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ଅସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିଲା। କେହି ଅଞ୍ଜଳି ଦ୍ୱାରା, କେହି ଚକ୍ଷୁ ଦ୍ୱାରା, କେହି ମୁହଁ ଦ୍ୱାରା ଭୟଭୀତ ସୀତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ।