ଯେତେବେଳେ ରାବଣ ଶ୍ରୀମତୀ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଆକର୍ଷଣ କରିବା ପାଇଁ ଏଭଳି କହିଲେ: “ଓ ସୁନ୍ଦର ଭୂରୁ ଥିବା ମହିଳା, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ପାଖରେ ଯେଉଁ ରତ୍ନ ଓ ଧନ ଅଛି, ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ଜଗତ, ତୁମେ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ କର। ଓ ମଧୁର କଟି ଥିବା ମହିଳା, ତପସ୍ୱିତା, ଶକ୍ତି, ବିରାଟ୍ୟ, କିମ୍ବା ଧନରେ ରାମ ମୋତେ ପ୍ରଭା ଓ ଯଶରେ ସମାନ ନୁହେଁ। ତୁମେ ମଦ୍ୟପାନ କର, ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚଳ, ଆନନ୍ଦ କର, ଭୋଗ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଅପାର ଧନ ଓ ଏହି ପୃଥିବୀ ଦେଇବି। ମୋ ସହିତ ଇଚ୍ଛାମତ ଭୋଗ କର, ଏବଂ ତୁମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତୁ। ଓ ଭୟଭୀତ ମହିଳା, ମୋ ସହିତ ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଉପରେ ଫୁଲ ଫୁଟିଥିବା ଜଙ୍ଗଲ ମାନେ ଭିତରେ, ମଧୁମକୁ ର ଝୁଣା ଲାଗିଥିବା ଗଛମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ଶୁଦ୍ଧ ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧି ଘୁଞ୍ଚି ଚଳ।" ଏଠାରେ ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ରାବଣଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି ବେଶ୍ ଦୁଃଖିତ ଓ ଭୟଭୀତ ସୀତା, ଅତି କମ୍ଜୋର ଓ ଦୁଃଖ ଭରା ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦୁଃଖରେ ତାପିତ, କାନ୍ଦୁଥିବା, କମ୍ପିଥିବା, ତପସ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ, ଏବଂ ସ୍ୱାମୀ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ୍ ଶ୍ରଦ୍ଧା ରଖିଥିବା ସୀତା ସେ କେବଳ ରାମଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଓ ରାବଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଗ୍ରାସରେ ଏକ ତିନ୍ତା ଗାଛର ପତ୍ର ରଖି, ସୀତା ନିର୍ମଳ ହସରେ କହିଲେ: “ମୋ ପ୍ରତି ତୁମ ମନ ଦୂର କର; ତୁମ ହୃଦୟ ତୁମ ଆପଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜ।" "ତୁମେ ମୋତେ ଇଚ୍ଛା କରିବା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ନୁହେଁ, ଏକ ପାପୀ ଯେପରି ଲାଭ ଉପରେ ଅଧିକାର ନାହିଁ; ଏକ ପତି-ନିଷ୍ଠା ନାରୀ ଦ୍ୱାରା ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ନିଷିଦ୍ଧ। ମୁଁ ଏକ ସୁସଂସ୍କୃତ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ଏବଂ ଉତ୍ତମ କୁଳର ଲାଭ କରିଛି," ବୈଦେହୀ ଏହିପରି ଉତ୍ତର ଦେଲେ ରାବଣଙ୍କୁ। ତାଙ୍କ ପିଠି ରାବଣ ପ୍ରତି ଦେଇ, ସୀତା ପୁନି କହିଲେ: “ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ପତ୍ନୀ ନୁହେଁ; ମୁଁ ଅନ୍ୟଜନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଓ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ୍।" "ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର, ନୀତିର ପ୍ରତି ଅଟୁଟ୍ ରୁହ; ତୁମ ପତ୍ନୀମାନେ ଯେପରି ସୁରକ୍ଷିତ, ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟ ଏପରି ହେଉ। ନିଜକୁ ମାନ ଦେଇ, ନିଜ ପତ୍ନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ କର; ନିଜ ପତ୍ନୀ ଉପରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଉପରେ ଅସ୍ଥିର, ଚତୁର ଲୋକ ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀ ପାଇଁ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାନ୍ତି।" "ଏଠାରେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ କି ନାହିଁ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଅନୁସରଣ କରୁନାହିଁ; ତୁମ ମନ ଭ୍ରଷ୍ଟ ଓ ନୀତିହୀନ। ବୁଦ୍ଧିମାନ ଲୋକଙ୍କ ଲାଭ ନିମିତ୍ତ ଯେଉଁ ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଏ, ତୁମେ ସେଥିରେ ରୁଚି ଦେଉନାହିଁ; ତୁମ ମନ ମିଥ୍ୟାରେ ଲଗ୍ନ। ଏକ ରାଜା ଯଦି ନିଜ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିନାହିଁ ଓ ଅଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ, ତେବେ ରାଜ୍ୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ।" "ଏହିପରି, ତୁମେ ଲଙ୍କାର ମହାପ୍ରଭୁ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ଏହି ଏକ ଅପରାଧ ଦ୍ୱାରା ଲଙ୍କା ଏବଂ ଏହି ରତ୍ନର ଭଣ୍ଡାର ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେବ। ଏକ ଦୂରଦର୍ଶୀ ରାବଣ ପ୍ରକାର ଲୋକ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଆଘାତ ପାଇଲେ, ସମସ୍ତ ଜୀବ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ନିଶ୍ଚୟ ନାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି।" "ଲୋକମାନେ ତୁମକୁ ଦୁଷ୍ଟ କହିବେ, 'ଭାଗ୍ୟରେ, ଏହି ଭୟଙ୍କର ଲୋକର ଉପରେ ଦୁର୍ଘଟନା ଆସିଛି' ବେଳେ ସେମାନେ ଖୁସି ହେବେ।" "ମୁଁ ଧନ କିମ୍ବା ପ୍ରଭାବରେ ଆକର୍ଷିତ ହେବିନାହିଁ; ମୁଁ କେବଳ ରଘୁବନ୍ଶୀ ରାମଙ୍କୁ ଅଟୁଟ୍, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରତି।" "ମୁଁ ଏହି ଜଗନ୍ନାଥ ରାମଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାହୁରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିଛି; ତେଣୁ ମୁଁ କେଉଁଠି ଅନ୍ୟ କାହାର ବାହୁରେ ଆଶ୍ରୟ ରଖିବି?" "ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀର ମହାପ୍ରଭୁ ରାମଙ୍କର ଯଥାର୍ଥ ପତ୍ନୀ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ଏକ ନୀତିବାନ ମୁନି ପାଇଁ।" "ଓ ରାବଣ, ମୋତେ ଦୁଃଖିତ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ଆଣ, ଯେପରି ମହାଗଜରାଜ ନିକୁଞ୍ଜରେ ମହିଳା ହାତୀ ଦ୍ୱାରା ଆଣିଦିଆଯାଏ।" "ରାମ, ମାନବମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଚାହିଁଛନ୍ତି, ତୁମ ସହିତ ଦୁଷ୍ଟ ବନ୍ଧନ ଚାହିଁନାହିଁ।" "ସେ ଧର୍ମର ସମସ୍ତ ଉପାୟ ଜାଣିଥିବା, ଆଶ୍ରୟ ଚାହିଁଥିବାକୁ ପ୍ରେମ କରିଥିବା, ତୁମେ ଯଦି ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତାଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କର।" "ଏହିପରି, ରଘୁବନ୍ଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସହିତ ଶାନ୍ତି କରି, ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ହେବ; ନାହିଁ ହେଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦୁର୍ଘଟନା ଆସିବ।" "ଏକ ବିଜୁଡା ପରି ଫିଙ୍ଗା ହେବାରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବ, ଦୀର୍ଘ ସମୟ ମୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଦୂର ରହିପାରିବ; କିନ୍ତୁ ରାମଙ୍କ ରୋଷ ଠାରୁ କେହି ବଞ୍ଚିପାରିବିନାହିଁ।" "ତୁମେ ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଗୁଞ୍ଜନ ଶୁଣିବା; ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବିଦ୍ୟୁତ ମେଘର ଗୁଞ୍ଜନ ପରି।" "ଏଠାରେ ଶୀଘ୍ର, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣଗୁଡିକ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି, ଦହନ ମୁଖ ଥିବା ସର୍ପ ପରି ଆସିପଡିବ।" "ନିଶ୍ଚୟ, ଏହି ନଗରର ରାକ୍ଷସମାନେ ମାନେ ନଷ୍ଟ ହେବେ, ଯେପରି ଗୃଧ୍ର ଆକାଶରୁ ଖସିଯାଏ।" "ଏହି ମହା ଗରୁଡରାମ ଶୀଘ୍ର ରାକ୍ଷସ ଓ ମହା ସର୍ପମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରିବେ, ଯେପରି ବିନତାନନ୍ଦନ ସର୍ପ ଉଠାଇ ନେଉଛି।" "ମୋ ସ୍ୱାମୀ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ ରାମ, ଶୀଘ୍ର ମୋତେ ତୁମ ନିକଟରୁ ମୁକ୍ତ କରିବେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦରେ ଦାନବମାନେ ଠାରୁ ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ନେଇଥିଲେ।" "ଜନସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠି ରାକ୍ଷସ ଶକ୍ତି ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ଏହି ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛ; ତୁମେ ଏହି ସିଂହ ସ୍ୱଭାବ ଭାଇମାନେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିବାବେଳେ ତାଙ୍କ ଖାଲି ଆଶ୍ରମରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମୋତେ ଉଠାଇ ନେଇଗଲା।" "ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ନ ଶୁଣି, ତୁମେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ; ଯେପରି କୁକୁର ସିଂହ ପାଖରେ ରହିପାରିବ ନାହିଁ।" "ଏହି ଦୁଇ ଜନଙ୍କ ଆକ୍ରମଣ ଅସ୍ଥିର, ଯେପରି ବିଜୁଡା ବିତ୍ର ଉପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାହୁ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଏକ ଅସ୍ଥିର ଆକ୍ରମଣ।" "ଶୀଘ୍ର, ରାମ ଓ ସଉମିତ୍ରି ତୁମ ଜୀବନ କୁ ବାଣରେ ନେଇଯିବେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଳ୍ପ ପାଣି ଉଠାଇ ନେଇଯାଏ।