ରାବଣ ଜନକନନ୍ଦିନୀ ସୀତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ଜାନକୀ! ମୋର ଅନ୍ତଃପୁରରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଗୁଣମୟା ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ସେମାନଙ୍କୁ ତୁମେ ଶାସନ କର। ତ୍ରିଭୁବନର ପ୍ରମୁଖ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମୋର ତାଲୱାର ଶିରାରେ ତୁମକୁ ସେବା କରିବେ, ଯେପରି ଅପ୍ସରାମାନେ ଲକ୍ଷ୍ମୀଦେବୀଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ହେ ସୁନ୍ଦରଭ୍ରୁ, ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ପାଖରେ ଥିବା ରତ୍ନ-ଧନ ଓ ସମସ୍ତ ଜଗତ ତୁମେ ଇଚ୍ଛାକୁଲି ଉପଭୋଗ କର। ହେ ସୁନ୍ଦରକଟି, ତପ, ବଳ, ପ୍ରତାପ ବା ଧନରେ ରାମ ମୋତେ ମିଶି ପାରିବେ ନାହିଁ, ମୋର ପ୍ରଭା ଓ କୀର୍ତ୍ତି ସମ୍ମୁଖରେ ସେ କିଛି ନୁହେଁ। ମଦ୍ୟପାନ କର, ଇଚ୍ଛାକୁଲି ଚରଣ କର, ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କର; ମୁଁ ତୁମକୁ ଅପାର ଧନ ଓ ଏଇ ପୃଥିବୀ ଦେବି। ମୋ ସହ ଇଚ୍ଛାମତେ ଉପଭୋଗ କର, ତୁମ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଏକତାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉନ୍ତୁ। ହେ କ୍ଳାନ୍ତା, ମୋ ସହ ସମୁଦ୍ରତଟରେ ମାଳତୀ ଫୁଲରେ ଭରିଥିବା ଜଙ୍ଗଳରେ, ମଧୁମକ୍ଷିକା ରଣ୍ଧା ଉପବନରେ, ସୁନା ମାଳା ପିନ୍ଧି ଦେଖ, ଚରଣ କର।" ଏହିପରି ଭୟଙ୍କର ରାକ୍ଷସର କଥା ଶୁଣି, ଶୋକରେ ଦୁଃଖିତ, କ୍ଷୀଣ ଓ କମ୍ପିତ ସୀତା ମୃଦୁ ଏବଂ ବିଷଣ୍ଣ ଧ୍ୱନିରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। ଦୁଃଖରେ ଅତିଭୂତ, କନ୍ଦୁଥିବା, କମ୍ପିତ, ତପସ୍ୟାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ସଦା ପତିନିଷ୍ଠା, ମହାନୀୟା ସୀତା ମନେ ମନେ ମାତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ସେ ଏକ ଦର୍ଭା ଶଳାକା ନିଜ ଓ ରାବଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରଖି, ନିର୍ମଳ ହାସ୍ୟ ଦେଇ କହିଲେ, "ମୋପରି ମନ ରଖିବା ବନ୍ଦ କର, ନିଜ ମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଖୋଜ।" "ତୁମେ ମୋତେ ଇଚ୍ଛିବା ଯୋଗ୍ୟ ନୁହଁ, ଯେପରି ପାପୀ ସଫଳତା ଲାଭ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ମୁଁ ଏକପତ୍ନୀବ୍ରତା ନାରୀ, ଅନୁଚିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବି ନାହିଁ, ଏହା ନିନ୍ଦିତ। ମୁଁ ଉଚ୍ଚ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିଥିବା, ଧର୍ମାନୁଷ୍ଠାନରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍; ଏପରି ଭାବେ ବୈଦେହୀ ରାବଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ସେ ରାବଣଙ୍କୁ ପିଛୁ ଦେଖି କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ଯୋଗ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀ ନୁହଁ, ମୁଁ ଅନ୍ୟର ପତ୍ନୀ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠାବାନ୍।' "ଧର୍ମ ଅନୁଷ୍ଠାନ କର, ନୀତି ରକ୍ଷା କର; ଯେପରି ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ, ସେପରି ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟ ସୁରକ୍ଷିତ ହେଉ; ହେ ରାତ୍ରିଚର। ନିଜକୁ ମାନକରି, ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କର; ଯେମାନେ ନିଜରେ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ଚଞ୍ଚଳ ଓ କୁଟିଲ, ସେମାନେ ଅନ୍ୟର ସ୍ତ୍ରୀ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି।" "ଏଠାରେ ଭଲ ଲୋକ ଥିଲେ ବା ନ ଥିଲେ, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁନାହାଁ; କାରଣ, ତୁମର ମନ ବିକୃତ ଓ ଅଚାର ହୀନ। ଜ୍ଞାନୀମାନେ ଯେଉଁ ଭଲ କଥା କହନ୍ତି, ଯାହା ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ, ତୁମେ ସେଥିରେ ମନ ଦେଉନାହାଁ; ତୁମର ମନ ମିଥ୍ୟାରେ ଲାଗିଛି।" "ଯେତେବେଳେ ରାଜା ନିଜ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ନଥାଏ, ଅଧର୍ମରେ ଲିନ ଥାଏ, ସେତେବେଳେ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ନଗର ନଶ୍ଟ ହୁଏ। ଏହିପରି ଭାବେ, ତୁମେ ଯେପରି ଲଙ୍କାର ନାୟକ, ହେ ରାବଣ, ଏହି ଏକ ଅପରାଧରୁ ଶୀଘ୍ର ଲଙ୍କା ନଶ୍ଟ ହେବ।" "ଏପରି ଦୂରଦର୍ଶୀ ରାବଣ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପତିତ ହେବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ବିନାଶରେ ଆନନ୍ଦ କରିବେ। ଏପରି ତୁମକୁ ଲୋକେ କହିବେ, ‘ଭାଗ୍ୟବଶତଃ ଏହି ଭୟଙ୍କର ଦୁର୍ଗତି ଆସିଛି’, ଏବଂ ସେମାନେ ଖୁସି ହେବେ।" "ମୁଁ ଧନ ବା ପ୍ରଭାବରେ ବିମୋହିତ ହେବିନାହିଁ; ମୁଁ ମାତ୍ର ରାଘବଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ଯେପରି ଆଲୋକ ସୂର୍ଯ୍ୟକୁ। ମୁଁ ସେଇ ପୃଥିବୀନାଥଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାହୁରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଇଛି, ଅନ୍ୟ କାହାର ବାହୁକୁ ଆଶ୍ରୟ କରିପାରିବି କିପରି?" "ମୁଁ ଏହି ଧରଣୀପତିଙ୍କ ଏକମାତ୍ର ଯୋଗ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀ, ଯେପରି ଜ୍ଞାନ ନିୟମିତ ଋଷିଙ୍କୁ ଯୋଗ୍ୟ। ହେ ରାବଣ, ମୋତେ ରାମଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇ ଯାଅ, ଯେପରି ମହାମୃଗନାୟକୀ ହସ୍ତୀରାଜକୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ନେଇଯାଏ।" "ମାନବମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମ ଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ପର୍କ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମ ସହ ଦୁଷ୍ଟ ବନ୍ଧନ ଚାହୁଁନାହାନ୍ତି। ସେ ସମସ୍ତ ଧର୍ମ ଜାଣନ୍ତି, ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଚାହିଁଥିବାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି; ତୁମେ ବଞ୍ଚିବାକୁ ଚାହିଲେ, ସେଠାରେ ସମ୍ମିଳନ କର।" "ଏହିପରି ତୁମେ ଯଦି ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ସହ ଶାନ୍ତି କରିବ, ତେବେ ମଙ୍ଗଳ ହେବ; ନାହିଁଲେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖ ଉପସ୍ଥିତ ହେବ। ବିଦ୍ୟୁତ ଛାଡ଼ାଯିବାରୁ ବଞ୍ଚିପାରିବ, ବୃତ୍ୟୁ ଠାରୁ ଅନେକ ଦିନ ବଞ୍ଚିପାରିବ, କିନ୍ତୁ ରଘୁନାଥ ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରକୋପିତ କରି, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏଡ଼ାଇପାରିବ ନାହିଁ।" "ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଶୁଣିପାରିବ ରାମଙ୍କ ଧନୁର ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନି, ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ର ଗର୍ଜନ। ଏଠି, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିହ୍ନିତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାଣଗୁଡ଼ିକ, ଅଗ୍ନିମୁଖୀ ସର୍ପ ଭଳି ବର୍ଷିବ। ନିଶ୍ଚୟ, ସେମାନେ ଏହି ନଗରର ଦାନବମାନେକୁ ବିଧ୍ୱଂସ କରି, ଗୃଧ୍ରମାନେ ଆକାଶରୁ ତଳକୁ ପଡ଼ିବାଭଳି ସେମାନଙ୍କୁ ନଶ୍ଟ କରିଦେବେ।" "ମହାବଳୀ ଗରୁଡ ଭଳି, ରାମ ଶୀଘ୍ର ଦାନବ ଓ ନାଗମାନେକୁ ଉଠାଇ ନେଇଯିବେ। ମୋ ସ୍ୱାମୀ ଶତ୍ରୁନାଶକ ଶୀଘ୍ର ତୁମ ହାତରୁ ମୋତେ ଉଦ୍ଧାର କରିବେ, ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ତିନିପଦରେ ଦାନବମାନଙ୍କୁ ଶ୍ରୀ ଲକ୍ଷ୍ମୀକୁ ନେଇଥିଲେ।" "ଜନସ୍ଥାନରେ ଯେଉଁଠାରେ ଦାନବ ବଳ ନଶ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତୁମେ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଏହି ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ସେହି ସିଂହସ୍ଵରୂପୀ ଭାଇଁମାନେ ଅନୁପସ୍ଥିତ ଥିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ଶୂନ୍ୟ ଆଶ୍ରମରେ ଭିତରକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳରୁ ମୋତେ ଚୁରି କଲେ।" "ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଗନ୍ଧ ମଧ୍ୟ ନ ଶୁଣି, ତୁମେ ସେମାନଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଢ଼ି ପାରିବ ନାହିଁ, ଯେପରି କୁକୁର ବାଘ ମୁହଁରେ ଦଢ଼ିପାରେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କ ଶରୀର ଧରିବା ଚେଷ୍ଟା ଅସ୍ଥିର, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବାହୁ ଭଳି, ବୃତ୍ରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲାଗିଥିବା ଅନ୍ୟ ଏକ ବାହୁ।" "ଶୀଘ୍ର, ତୁମ ନାୟକ—ରାମ ଓ ସୌମିତ୍ରି—ତୁମ ଜୀବନକୁ ଶର ଦ୍ୱାରା ନେଇଯିବେ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅଳ୍ପ ପାଣି ଶୋଷିନେଇଏ। ତୁମେ କୁବେରଙ୍କ ପର୍ବତକୁ ବା ତାଙ୍କ ନିବାସକୁ ବା ଭାଗିଲେ, କିମ୍ବା ବରୁଣ ରାଜାଙ୍କ ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଦଶରଥନନ୍ଦନ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମେ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଇବେ, ଯେପରି ବିଦ୍ୟୁତ ନିର୍ଦିଷ୍ଟ ସମୟରେ ବଡ଼ ଗଛକୁ ଉଖାଡ଼ିଦିଏ।